Samuel Kim Arredondo Novels & Stories

"As what you have heard, his name is Samuel. Samuel De Gracia. Ayon sa mga nakalap kong impormasyon kahapon, he lives here in Isla Nuevo since his birth. Nag-aral lang sa Zamboanga city at doon nakapagtapos ng high school. Hindi na nakapag-kolehiyo dahil nagkasakit ang ama. Like his father, he's also a fisherman. And he also work as--"

'' Tanging nasabi ni Jordan. ''Uhm...paano mo nalaman'g ililipat na ng OR si Sammuel?'' pag-iiba ko ng usapan. ''Nakausap ko ang doctor. Balak ko rin sana'ng mag-donate ng dugo pero sinabi ng doctor na naroon na daw ang ama ni Sammuel kaya't hindi na ako nagpumilit pa. Dahil naisip ko kaagad na si Iñigo ang tinutukoy ng doctor.'

pasalamat ni Samuel sa kaniya na noong una'y akala niyang isang foreigner dahil mukha itong Koreano. Ginantihan siya ni Keith ng isang matamis na ngiti dahilan upang lumitaw ang kakaibang biloy nito sa kaniyang magkabilang cheekbones. Unique kumpara sa mga dimples na malapit sa bibig dahil ang kaniya ay inborn nang ganoon at lumalabas lamang kapag siyang ngumingiti nang todo. "Wala pong anuman!" magiliw na ganti ni Keith na ikinagulat ni Samuel dahil diretso itong managalog.

kalmadong paliwanag nito. "Yung asawa niya, yung lalaking ang pangalan ay si Jack, ay malapit na malapit noon sa isang babae mga dalawang taon na ang nakalipas," patuloy pa ni Andrew. "At muntik na niyang putulin ang kasunduan ng kasal nila ni Jaime. Pero ang sabi-sabi, nakilala raw ng babaeng iyon si Samuel, at mula noon, halos wala na siyang naging ugnayan pa kay Jack"

Kasalukuyan akong nasa opisina ko sa isang restaurant na pagmamay ari ako, mayamaya pa ay bumukas ang pinto at pumasok ang isa sa mga empleyado ko. “Ma’am, may naghahanap po sa inyo sa labas.” anas niya. “Sino daw?” tanong ko. “Gabriel daw po ang pangalan, siya yata ‘yong kasama niyo nakaraan.” At dahil sa sinabi niya ay inutusan ko siyang papasukin sa opisina ko ang binata. Hindi din nagtagal ay bumalik ito kasama si Gabriel at pagkatapos ay iniwan niya na kaming dalawa.

Kung si Lucio naka suot pang kastela, si Samuel naman ay naka-barong tagalog na noong sinaunang panahon pa ang desenyo. Ang buhok niya'y mala-Jose Rizal ang pagkakaayos at kumikinang sa gel. "Samuel, make up na lang ang kulang, at kabaong puwede ka nang lumarga sa itsura mo, " nanlalaki ang mga mata ni Samuel sa sinabing iyon ng Irog ko. Kahit nga ako'y pabuka sandali ang bibig. Saka napahalakhak ng malakas.

“Ano na namang pakulo ‘yan?” Sumandal si Samuel sa haligi ng veranda, hawak pa rin ang kahon. “Simple lang. Isang date.” Napatigil si Shantal. “Ha?” “Isang date lang.” ulit ni Samuel. “Walang pressure, walang commitment. Just one date, Shantal.” Naningkit ang mata niya. “At kung pumayag ako, ibabalik mo na sa akin ‘yang mga sulat mo?” Tumango si Samuel. “Yep! So, deal?”

Pagpasok pa lamang niya sa main lobby, salubong agad sa kaniya ang napakalaking balita na napanood ng buong bansa kaninang umaga: Ang tuluyang pagbagsak ni Samuel at ng Ramirez group. Lahat ng ari-arian ni Samuel Ramirez, ang kaniyang mansyon, ang kaniyang mga luxury cars, at ang kaniyang kumpanya sa Taguig, ay pormal nang naisauli at naisara sa ilalim ng foreclosure ng Lazarus Foundation. Si Samuel ay tuluyan nang naging bankrupt at kasalukuyang pinaghahanap ng mga investors dahil sa napakaraming utang at kaso ng fraud.

“I see.” Lumapit siya ng bahagya. Ang tunog ng takong niya sa sahig ay parang isang hudyat na mataas na tao ang paparating. Saka siya tumingin nang diretso kay Mira. “I’m Samantha Alegre,” pakilala niya. “Samuel’s mother.”

Sa foundation, ramdam ang epekto. May ilang donors na nag-pause. May ilang volunteers na nagtanong. At may ilan na tuluyang umalis. Sa gitna ng lahat, nagdesisyon si Samuel na humarap muli sa publiko. Hindi press release. Hindi written statement. Kundi isang live interview. “Sigurado ka ba?” tanong ni Aurora bago siya umalis. “Oo,” sagot niya. “Hindi ito magiging madali.”