Samuel Kim Arredondo Mga Nobela at Kwento

He even extended his hand para kamayan ang mga ito while introducing himself to them. "Jae Yuri Brillante." he said to the politely. "Of the Brillante Corporation?" excited na dugtong ni Kim. Hindi nito maitago ang tuwa lalo na nang abutin nito ang kamay ni Jae. "Yeah, how did you know?" "I work at one of its affiliates and I've been wanting to meet you. Hi, I am Kimberly San Juan. Kim na lang for short." "Hi Kim, and you?" binalingan niya si Ryan pagkatapos para makipagkamay rito.

At sa ngayon, hindi siya maaaring manahimik. Pagdating niya sa bahay ng kapatid, madilim ang paligid. Isang ilaw lamang ang bukas sa veranda, at mula roon ay tanaw niya ang aninong nakaupo sa upuan, hawak ang sigarilyo. “Hindi ko inakalang ikaw ‘yan,” malamig na bati ni Samuel nang bumaba siya ng kotse. “Xavier Andrada, sa wakas, bumisita sa impiyerno.”

Ilang segundo lang, sumagot agad ang best friend niya. Sam: “AHHHH! Ang ganda mo!!! Girl, parang model!” Napangiti si Marian. Nag-type siya. Marian: “Gift from Arturo Mendoza.” Pagkapadala niya, agad nagbago ang tono ni Sam. Sam: “Wait. Arturo? As in si Arturo Mendoza?” Natigilan si Marian. Nag-type ulit si Sam. Sam: “Girl… alam mo ba ‘yan? Parang reward yan sa’yo ah. Like… binigyan ka ng gift kasi pinapansin ka niya.”

Walang anuman sa mga sumunod na nangyari ang magaganap. At kung ibabase sa mga bagay-bagay ngayon… ang diborsyo ay usapin na lamang ng panahon. Ipinagpatuloy ni Lucien ang pagpapakilala kay Amara sa mga bisita. Sa mga ito, isang lalaki ang biglang napatigas. Ito ay si Samuel, isang pharmaceutical representative mula sa Pudu Pharmaceuticals. Malabo niyang naalala na nakita niya na si Amara nang isang beses sa Club.

Ilang beses na rin naman niya itong nakita at nasasanay na rin siyang may pagkakataon na present ito sa ilang mahahalagang okasyon sa buhay nila, kagaya na lang ng birthday ni Samuel. It was just a simple gesture of showing how grateful he is to Ismhael. Kung wala ito, baka kung napaano na ang mag-ina niya. Bukod sa ito ang tumulong na makauwi ang dalawa sa Pilipinas, ito rin ang tumayong ama ni Samuel noon at nakaalalay kay Adreianne, lalo na kung nasa alanganing sitwasyon ang mga ito. Palipat-lipat daw ang mga ito noon ng tirahan sa Europe dahil wala ring permanenteng trabaho si Adreianne.

sagot naman ni Sammy na katabi ni Samuel sa back seat. Ako na nga ang hinila nila tapos ako pa pinagmaneho at kotse ko pa. Para daw tipid sa gas. Mga hayop talaga! Hindi na mahirap malaman kung sino si Sammy at Samuel dahil may pagkakaiba na ang kanilang mga itsura. Samuel has this cherry red highlight on his black hair while Sammy is still black. Kambal kasi sila at dati talagang magkamukha, mabuti na lang talaga dahil ayoko problemahin pa kung sino si ano. "FVcking shut up!" asik ko sa kanila at kanina pa ako naiinis.

“Isang Island Nation swordsman?” Kumunot ang noo ni Harvey. Ngumisi si Samuel. “Talagang isang Island Nation swordsman ang lalaking ito. Nagmamay-ari siya ng isang kendo hall sa Mordu. Nagtuturo siya ng kendo sa publiko, ngunit palihim siyang gumagawa ng karumal-dumal na bagay na walang nakakaalam.”

"I'm sorry—" "Wala kang dapat na ihingi ng sorry sa akin, Arielle. Wala kang kasalanan," ani Kim matapos siyang pakawalan. "It's okay kahit na hindi mo ako naalala. Atleast ako, naaalala kita. By the way, my name is Dr. Kim Salas. Tandaan mo ang pangalan ko."

“You might not know everything right now. Well fuck your memory, I don't care if you lost everything! I'll make sure you'll fall for me all over again. Kahit pa kailangan ko magsimula ulit sa umpisa.” Hanggang sa makauwi kami sa bahay ay hindi na maalus alis sa utak ko ang mga ginawa at sinabi niya. “Hoy Samarah Castillo Fontano!” Tawag sa akin ni Kim habang dinuduro ang ulo ko, “Wag kang marupok na babae ko, nag-uumpisa pa lang ang plano nating revenge attack ha?! Naku naku! Ang usapan gagawin ito para malaman mo kung deserve niya ng second chance. Eh bakit parang ikaw pa tong handang handa ihapag ang sarili mo sa kanya?!” Sermon ni Kim habang kumakain ng sopas na niluto ni Mama.

Dapat ba pinagbigyan ko na lang siya sa gusto niya? Napailing na lang ako at ibinalik sa locker ang cellphone ko. Bumalik na ako sa paglilinis ng mga table. Dalawang taon na kami ni Samuel Romero. Magkaibang magkaiba kami dahil mayaman siya. Mayaman ang tiyuhin niya na kumupkop sa kanya. Kagaya ko, wala na rin ang mga magulang ni Samuel. Highschool pa lang siya noong tumira siya sa tito niya. Hanggang ngayon, nasa poder pa rin siya ng tito niya at nagtatrabaho sa kompanya nito.