Sandaang Damit Buod Novels & Stories

She tamed me with her love and changed my wild life into a peaceful one. Hindi lang buhay ko ang pinaamo niya pati na rin ang aking puso. END (ito na po ang wakas. on going ang nakalagay dahil may ibang chapters na kailangan pang i-edit dahil sa typos/wrong grammars. salamat.)

Luha at Buwan Eliza Emerry's POV Napakagandang pagmasdan mula rito sa aking kinauupuang damo ang nagliliwanag na buwan. Napangiti ako. Talagang kay galing lumikha nang Panginoong Diyos. Nakakamangha. Kasalukuyan akong nakaupo ngayon sa hardin na nasa likuran nang mansion nang aking asawa. Ang sarap nang simoy ng hangin na siyang dumarampi sa aking balat.

Namatay sa loob pa lang ng tiyan ni Mommy ang bata dahil sa kapabayaan ni Tito Paulo. That's when my father fell inlove with my Mom. Siya ang nandiyan lagi para kay Mommy, siya ang bumuo sa durog durog na parte ng pagkatao niya. Ang sabi nga nila ay maituturing daw akong "Miracle Baby" dahil simula nang nakunan si Mommy, nagkaroon na daw ng problema ang matris niya.

sagot ko. Nasa isang masikip at mabahong eskinita ako ngayon. Maraming mga sirang sasakyang nakaparada sa gilid at kulang nalang ay bahayan ng mga maraming daga dahil sa mga basurang nakakalat nito sa dadaanan. Sa dulo nito ay makikita ang isang maliit na tahanan na tanging maliit na ilaw ang nagsisindi upang lumiwanag ang nasa paligid nito.

Tanong ni Damon. “Ang sabi ni Sandro wala namang malalang nangyari sa kaniya. Simpleng sugat lang din daw yung natamo niya sa ulo. So I guess she’s fine.” “Mabuti naman kung ganun. Hindi ka ba nakatulog magdamag at ganiyan ang itsura mo?”

Bakit pa niya ipapahamak ang kanyang pinakamamahal na apo para lang masangkot sa gulo? "Teacher, kung abala po kayo, maaari po kaming dumalaw para mananghalian o maghapunan kasama kayo ni Shaine. Hindi po ito mangangailangan ng mahabang oras. Ayos lang po ba?" medyo mapilit na mungkahi ni Sandro. "Sandro, pinahahalagahan ko ang kabaitan mo, pero sa totoo lang, hindi na talaga kailangan. May iba nang plano si Shaine," matigas pa rin ang pagtanggi ni Samantha.

“D-Dad? May problema—” Bago pa man mabuo ang sasabihin ay isang malutong na sampal ang dumapo na ikinatumba niya. Nakaramdam siya ng hilo, nang makabawi ay tiningnan niya ang ama. “B-Bakit?” naluluha niyang tanong. Si Sandro na nananahimik sa tabi ay lumapit at hinagis sa pagmumukha nito ang ilang litrato. “Tingnan mo nang mabuti.”

Mainit, malapot, at sobrang dami. Nang umahon siya ay walang pasabi na pinahiga ko siya. Nagulat siya nang i-unbuckle ko ang kaniyang sinturon at sinakal ang mainit, tumitibok-tibok, at matigas niyang alaga. Sa laki nito ay dalawang palad ko ang nakasakal, mataba rin ito, at sobrang nakakasabik. Muntik pa akong mabulunan nang is*bo ko ito at diret-diretsong nilabas-masok sa aking bibig. "O-Ohhh... S-Sandra, this feels good!" Aniya habang b*mabayo sa aking bibig.

Under the dim moonlight, he saw the beauty of his wife. Lutang na lutang ang malalantik nitong pilik-mata habang nakapikit. Ang maninipis at kulay rosas nitong mga labi ay umangat ng kaunti dahil sa sinag ng buwan. Nangingintab rin ang kanyang mahaba at itim na itim na buhok. Nagmukha siyang si Diana, ang diyosa ng buwan. Man, she’s beautiful, ani ni Sandro sa kanyang isip.

Sa Takot at kabang nadarama ni Sofia sa mga oras na iyon,Bigla nalang kung may-anong Buhawi na humigop sa kanya papasok sa katawan ng babae ,kahit anong pigil ng dalaga ay walang siyang magawa,habang ang matandang lalaki ay nakamasid lang sa kanya,Habang hinihigop siya ng katawan ng babae,Nakita niyang nakatayo at nakangiti lang ang babae sa kanya. Ohhhh.... HINDI!'' Ayuko pang mamatay' Huhuhuhuhu! Hindi ko matatanggap na mamatay nalang ako ng ganito! Ang anas ni Sofia sa matandang lalaki hanggang sa makita ni Sofia na palayo na nang palayo ang matandang lalaki sa kanya habang sinasabi ang katagang'' HIRAM NA SANDALi, Lamang,Ala-lahanin mo ito at wag mong kakalimutan. Ang bigkas ng matandang