Novel & Cerita Sandaang Damit Buod

Boom boom! Tumama sa katawan nila ang unang flying sword sa sandaling natapos mabuo ang aura shield. “Boom!” Sa sandali ring ito, nadurog ang aura shields at isa-isang bumagsak sa katawan nila ang natitirang mga flying sword

Kinuha ko ang cellphone ko para mag-scroll sa social media. I’m using dummy accounts para walang makakilala sa akin. Just scrolling. Hanggang may mabasa akong article tungkol sa akin. Ellaine Sandoval, A slut she was. Awtomatikong naningkit ang mga mata ko. Hindi talaga nila ako tatantanan, ‘no? Madalas talaga ang mga inggit ay gagawin ang lahat para lang masira ang kinaiinggitan nila. Well, they should try harder. Hindi pa oras para mapabagsak nila ang isang Ellaine Sandoval.

sarkastikong saad ng kaibigan. “Hindi mo naiintindihan, si Sandra ay isang malanding babae. Siya ang reyna ng dagat. Ang gusto niya ay hindi malinaw at basta na lang nanghihila ng walang katayuan. Anong alam mo?”

Natural ding makurba ang mga ito. "Okay lang iyan. Ganyan talaga kapag nakakaharap ako sa malapitan. Magiging speechless ka," basag niya sa ilang segundong pagtahimik ko. Saka ko pa lamang naisip kung ano ang gusto niyang iparating. Kaagad kong pairap na iniwas ang mata. Ang lakas ng hangin. Baka naman mamihasa at akalain pang patay na patay ako sa kanya.

"Don't make me wait ,darling. Please eat me" Ngumiti ako. Binasa ko muna ang aking labi bago sinimulang sambahin ang kaniyang naghuhumindig na sandata. Hinawakan ko iyon gamit ng dalawang malalamyos kong mga palad. "A- ah" Naririnig ko na ang mahinang ungol ni Salem na mas nagpapagana sa'king laruin ang kaniyang sandata.

halos paos na sambit niya. I know I'm not in the right state of mind right now. I should be mad and cursing him but my hands had it's own will. Umangat ang mga 'yon papunta sakanyang buhok at hinaplos haplos iyon. Naramdaman ko ang pagbigat ng hininga niya. "Fuck." Umangat siya nang kaunti at mariin akong tinitigan. Bigla akong nakaramdam ng lungkot kaya nanubig ang mga mata ko.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Sambit ko ulit at tumayo nako at nagpagpag ng damit ko kasi nakadapa ako sa damu kanina habang umiiyak. "Hayaan n'yo Ma at Ate pipilitin ko pong kalimutan siya ngayon at hahayaang mawala s'ya dito sa puso't isip ko Ma at Ate. Dahil ganon ko po kayo kamahal kahit nasa kabilang buhay na po kayo. Tutuparin ko parin yung hiling nyo saakin na iiwasan siya. Gagawin ko po talaga para sa inyo. Kahit 6 years na ang nakakalipas alam kung may mahal na syang iba. At may dahilan na akong iwasan siya. Kaya magagawa ko na talaga po ang gusto nyo. MAHAL NA MAHAL KO KAYO MAMA AT ATE." Sambit ko ulit sabay punas ng aking mga luha at naglakad nako papalayo sa puntod nila.

Bakit pa niya ipapahamak ang kanyang pinakamamahal na apo para lang masangkot sa gulo? "Teacher, kung abala po kayo, maaari po kaming dumalaw para mananghalian o maghapunan kasama kayo ni Shaine. Hindi po ito mangangailangan ng mahabang oras. Ayos lang po ba?" medyo mapilit na mungkahi ni Sandro. "Sandro, pinahahalagahan ko ang kabaitan mo, pero sa totoo lang, hindi na talaga kailangan. May iba nang plano si Shaine," matigas pa rin ang pagtanggi ni Samantha.

“D-Dad? May problema—” Bago pa man mabuo ang sasabihin ay isang malutong na sampal ang dumapo na ikinatumba niya. Nakaramdam siya ng hilo, nang makabawi ay tiningnan niya ang ama. “B-Bakit?” naluluha niyang tanong. Si Sandro na nananahimik sa tabi ay lumapit at hinagis sa pagmumukha nito ang ilang litrato. “Tingnan mo nang mabuti.”