Sarcasm Quotes Novels & Stories

muli nitong ngiti ng sarcasm. "Sa pagitan ng dalawang negosyanteng tao ma'm Stephanie ay wala na po tayo roon. Kaya wala po kayong magagawa kung si Dennis ang kukuhanin ko," sabi ko sa kaniya. "Hindi ko alam kung ano ang problema mo sa pinsan ko pero sana sa usapang trabaho ay isang tabi mo po iyon ma'm Stephanie." dugtong ko. "So! Kaya pala... kaya pala nag invest si Jake sa maliit na company na iyan dahil sa kamag anak mo ito. At ngayon malinaw na sa akin kung bakit?" lalo itong ngumiti ng sarcasm.

may pang aasar sa bawat salita ko, mababanaag din ang sarcasm. Matagal na tahimik si Dragen bago ako marinig ng mahinang salita galing sa kaibigan ko mukhang sa sarili lang sinasabi. " I'm doomed! " hindi ko mapigilang tumawa ng malakas marinig ang mga salitang iyon mula kay Dragen.

May sarcasm sa mga matang sabi nito sa kanya, "Kaya huwag ka nang umasa!" Para siyang sinaksak ng makailang beses sa sinabing iyon ni Justin. Mas lalo lamang tumindi ang pagnanasa niyang mapaibig ang lalaking ito. Isinusumpa ko, nasa akin ang huling halakhak, Justin Jensen!

sagot nitong may bahid na bahid ng sarcasm. Knowing how rich he is at lalaki siya—I mean nakaka-impress sa lalaki na pwede mong isama sa pamamalengke or malling pero seeing him alone at kung ganoong ang mukha—that was something so hard to believe. Like—really? Florentin Generoso buying laundry powder and sort?

Ramdam niya ang sarcasm sa tono ng pananalita nito. “Sa totoo lang, nanliliit na ako sa sarili ko,” Halos paanas lamang na sabi niya rito, “God, hindi ko na alam kung anong gagawin ko para mabawi si Natalia sa lalaking iyon! Anong laban ko sa kapangyarihan ninyo?” Napasuklay siya sa kanyang buhok, “It’s no use na ituloy ko pa ang kalokohan kong ito. Siguro kailangan ko ng tanggapin na talunan talaga ako.”

"Kunwari ka pa, eh. Wala ka naman talagang magets sa lahat ng mga ginagawa ko. You can't relate sa mga smarts like me." Sarcastic nitong sagot sa akin kaya naman pinigilan ko na lang ang sarili kong batukan ito dahil baka magulo ko pa ang trabaho nito sa laptop niya. Paniguradong giyera ang mangyayari kung magulo ko nga ang ginagawa niya.

Dama ko ang pait at sarcasm sa mga salita ni Ashley. “Hindi ka kumain maghapon,” sabi ko na lang sa halip na patulan ang sarcasm niya. Ibinaba ko siya sa kama at inayos ang robe niya. Sumisilip ang mayayaman niyang dibdib, tila nang-aakit na naman. At hindi ito ang tamang oras para sa mga iyon. Hinila niya ang comforter patakip sa katawan. “At masama pala ang pakiramdam mo, hindi ka man lang tumawag sa akin para magpadala sa ospital.”

, sarcastikong pahayag niya at lalong bumungisngis iyon. " Malakas ang sense of humor mo sir", " Mas malakas ang tama mo! dalhin mo ako sa bahay ng nanay ko,magpapaarmalite nalang ako sa kanya", saad niyang nakangiti narin. Siguradong katakot takot na sermon na naman ang maririnig niya sa kanyang ina.

galit n'ya pang sabi dito. "No, you just sit there." sabay turo sa kinauupuan n'ya kanina. Sarcasmo na itinaas n'ya ang kilay dito at tumawa. "Are you kidding me? Bakit mo ba talaga ako sinama dito? Para maging display? Para maging laruan kapag bored ka? Or parausan kapag wala ang girlfriend mo?" hindi na matiis ni Matilda at nasabi n'ya na lahat ng gusto n'yang sabihin dito.

Nakataas kilay kong sagot. Pero ang linta ay ayaw akong tigilan! Nang-iinis talaga. "Wow, very much in love? What's this Zac? I'm sorry, I can't help myself from laughing!" At tumawa nga ang bruha! Gustuhin ko mang mainis pero paninindigan ko na ang pagiging cool. "What's funny? I bet, no ONE loves you! That's why Love is like a joke for you. I'm sorry dear!" May pity effect pa yarn. At capital spelling talaga ang one!