Novel & Cerita Sarcasm Quotes

tanong ko, may halong sarcasm. Tumingin siya sa akin, halatang hindi nagulat pero may glint sa mata niya. “Ah, Mr. Zubiri, magandang hapon. Hindi ko po alam na nandito kayo… or were you stalking the charity event like always?” sagot niya, may ngiti na nagpapakita ng confidence at kaunting smugness. Nagtaas ako ng eyebrow. “Stalking? Siguro hindi mo pa rin na-realize na wherever you go, I notice you. Hindi mo kayang mawala sa radar ko.”

Medyo believe rin ako sa kanya kahit na may pagka-introvert siya, socializing was never his problem. Hindi siya aabot sa ganyang punto ng karera niya kung hindi siya marunong makipag-usap. He would let out a controlled smile every now and then. Sobrang articulate pa ng mga salitang namumutawi sa kanya. Although he's not that good with jokes, he's very well-versed with sarcasms. Samantalang pag magsasabi ng I love you, I missed you, and sorry sa karelasyon niya eh hirap na hirap.

seryusong sabi niya noong una pero no'ng sumunod na sorry na niya ay sarcastic na ang pagkakasabi. "Sorry? Huh?" Sarcastic na sabi ko. Halata ang galit sa bigkas ko ng 'sorry' "Nagsorry na ako. Ano pa bang ikanagagalit mo dyan?!" Nakacross-arms niyang tanong sa'kin "Gusto mo malaman kung bakit!?" Salabong parin ang kilay ko. "A-ano nga ba!?" Halatang pinapalakas niya loob niya. Tsk!!

Salita pa lang iyon pero masakit na mismo nanggaling sa kanya iyon. "Kung nagbibiro ka lang ay itigil mo na. Hindi nakakatuwa ang mga sinasabi mo!" I said, sa pagtingin ko sa kanya ay galit at poot ang nararamdaman ko. "I'm not." He shortly replied. i sarcastically chuckled, "Kung gayon ay itigil mo na itong mga ginagawa mo. Hindi na ako natutuwa at mas lalo hindi ako nakikipaglaro sayo!"

Sarkastiko long komento at humalukipkip. "Well, that's nice. At least I know it's working...somehow." Tinanggal niya ang suot na salamin at nilapag ang laptop sa coffee table sa harapan namin. "As I was saying, I am not trying to be but if someone knows how badly gossips can affect your life then that's me. It's not good for you if you let them dictate your identity as a person. I know that from experience and still navigating. I am not perfect."

muli nitong ngiti ng sarcasm. "Sa pagitan ng dalawang negosyanteng tao ma'm Stephanie ay wala na po tayo roon. Kaya wala po kayong magagawa kung si Dennis ang kukuhanin ko," sabi ko sa kaniya. "Hindi ko alam kung ano ang problema mo sa pinsan ko pero sana sa usapang trabaho ay isang tabi mo po iyon ma'm Stephanie." dugtong ko. "So! Kaya pala... kaya pala nag invest si Jake sa maliit na company na iyan dahil sa kamag anak mo ito. At ngayon malinaw na sa akin kung bakit?" lalo itong ngumiti ng sarcasm.

may pang aasar sa bawat salita ko, mababanaag din ang sarcasm. Matagal na tahimik si Dragen bago ako marinig ng mahinang salita galing sa kaibigan ko mukhang sa sarili lang sinasabi. " I'm doomed! " hindi ko mapigilang tumawa ng malakas marinig ang mga salitang iyon mula kay Dragen.

May sarcasm sa mga matang sabi nito sa kanya, "Kaya huwag ka nang umasa!" Para siyang sinaksak ng makailang beses sa sinabing iyon ni Justin. Mas lalo lamang tumindi ang pagnanasa niyang mapaibig ang lalaking ito. Isinusumpa ko, nasa akin ang huling halakhak, Justin Jensen!

sagot nitong may bahid na bahid ng sarcasm. Knowing how rich he is at lalaki siya—I mean nakaka-impress sa lalaki na pwede mong isama sa pamamalengke or malling pero seeing him alone at kung ganoong ang mukha—that was something so hard to believe. Like—really? Florentin Generoso buying laundry powder and sort?

Ramdam niya ang sarcasm sa tono ng pananalita nito. “Sa totoo lang, nanliliit na ako sa sarili ko,” Halos paanas lamang na sabi niya rito, “God, hindi ko na alam kung anong gagawin ko para mabawi si Natalia sa lalaking iyon! Anong laban ko sa kapangyarihan ninyo?” Napasuklay siya sa kanyang buhok, “It’s no use na ituloy ko pa ang kalokohan kong ito. Siguro kailangan ko ng tanggapin na talunan talaga ako.”