Novel & Cerita Sated

saad ko "may hang over kaya hindi na nakapasok pano ba naman ang daming nainom kagabe ayaw ba naman magpaawat saken kagabe yun tuloy ewan kodun. "hay nako nicole sinabe ko kagabe na bantayan moyan si venice tignan mo sigurado ako masakit nanaman ulo niyan tapos tulog mag hapon" saad ko at natawa naman bigla si nicole

Sa isang iglap, gumalaw na ang mga paa nito at humakbang patungo sa isang direksyon. Mula sa gulat na reaksyon, napaurong si Mang Salde sa papalapit na binatilyo sa kanyang panig. Sa ilang saglit, nakatindig na ito mismo sa kanyang harapan at wala siyang maikilos kundi ang tingalain lamang ito sapagkat napagtanto niyang hindi niya na makukuha pang makagalaw. Para bang nilikha na siyang isang istatwa na tanging magagawa ay maghintay sa kung ano pa ang nakatakdang maganap.

Agad nyang sinaway ang sarili sa naiisip. Pag-alis ng lalake, agad nyang tinanong ang bartender kung ang gwapong lalake nga ang may-ari ng bar. "Yes po Ma'am, sya po si Sir Gab Saavedra" sagot nito. "Saavedra?" "Yes po" "Isa ba sya sa mga magkakapatid na Saavedra dito sa San Sebastian?" panlilinaw nya. "Yes po Ma'am, Si Sir Gab po ang sumunod kay Sir Gavin"

Tapos dadaanan ka lang. “Is that okey na Sean?” “Yap. Not too sweet parang tirador na palihim tinatarget yung kawawang ibon.” “Anong definition ba yan?”Ngumiti lang siya sa akin. Wala ata siyang ibig sabihin. Parang ulitin ko tuloy yung advertisement na, Not to Sweet, Not to creamy na yan. Kundi dalandan dalandan! Real na real. Ahahahah. Ulo kong to, daming alam na kalokohan. Pumili kami ni Sean ng pagsisilidan. Pinili ko yung maliit na swan. Ang cute ng gumawa nito. Nang kinausap na naman siya ng personnel. Saka…

Kunwaring tampo ko dito. Siyempre di ako natiis ni daddy Atlas niyo. "Please, Master..." Saad nito and sinunod ko naman ang gusto nito. Ilang beses pa ako nag c*m sa ganong position namin. At nag switch na kami ng position. This time siya naman ang nasa ibabaw ko. I stared to his glory body. Napaka laki at ganda ng hubog nito. Dahan dahan kong pinalandas ang aking mga daliri kay Atlas.

Hindi lang yata ako ang nakarinig ng mga salitang ito dahil napatingin ang dalawang nag uusap sa aming harapan. Sato was already teary eyed when I looked at him. Mabilis nitong pinahid ang mga kumawalang luha sa kaniyang mata. Parang kinurot ang aking puso sa aking nakita. Mabilis akong lumuhod upang haplusin ang kaniyang ulo. Attempting to calm him down. “You…hic l-left us, you…sob…didn’t love us,” ulit ni Sato sa gitna ng kaniyang pag iyak.

saad nalang ni Ath kay Adier habang pinikit ang kaniyang mata para magpahinga na. Lumipas pa ang dalawang araw ngunit hindi talaga naalis ang ubo't sipon ni Atarah idagdag mo pa ang pananakit ng lalamunan at ulo niya. Tuwing madaling araw ay lagi siyang naalipungatan dahil sobrang sakit ang nararamdaman ng lalamunan niya parang inaalis 'yung tonsil ko isama mo pa ang ulo niya na animo pinupokpok ng martilyo. "Atarah, this is not f-cking right! Inaapoy ka ng lagnat!" maotoridad na sambit ni Adier habang nakatingin sa thermometer na may resultang 39°c.

Sarkastikong saad naman ni Sephtis kay Adhira, kaya naman biglang tumamad ang expression ni Adhira hahah <(￣_￣)>⬅️ Yan ang Expression niya na gawa ni Sephtis haha, kaka-enjoy silang panoorin hahaha. "Okay" Walang ganang saad naman niya na lalong kinasamid ko, pero bigla nalang sumeryoso ang muka ni Sephtis sa di namin malamang dahilan, bipolar ba si Sephtis? Potek ang ganda naman niyang bipolar kung ganon hahah pasensya na umiibig lang hahah.

nakangiting saad ni Lucas. Wala itong ideya na nagpupuyos na ang kalooban ng kanyang trusted secretary sa sobrang selos.. “Ops, sorry, oo nga pala, panu ko ba nakalimutan na things aren't the same as before. You are now a married man and the spot beside you now belongs to your lovely wife,”wika nito, pilit na ngumiti at marahang isinara ang pinto, pagtalikod ay agad itong sumimangot, binuksan ang pinto sa backseat at mabigat na naupo.

Nasasaktan pa rin ako. “Wala na kaming iuutos. Umalis ka na dahil may gagawin pa kami ni Sire,” saad ni Cathy, medyo nakaarko na naman ang isang kilay at parang nananadya pa sa tono. “Well then… enjoy whatever it is you’re doing,” pilit kong saad, kahit ramdam ko ang pagbigat ng lalamunan ko. “After… that, make sure to drink plenty of water,” tuloy ko bago ko sila tinalikuran.