Novel & Cerita Say My Nickname

"Sorry. Hindi kasi ako magaling sa mga names kaya madali kong makalimutan kahit kakasabi lang. Iyong mga taong malapit lang sa puso ko ang hindi ko makalimutan ang pangalan. Sorry." Inalis ko ang kamay nitong nasa braso ko. "Okay lang." "Thanks, sorry talaga. Anyway do you have nickname? You know para matandaan ko ang name mo," maarteng sabi nito at pekeng ngumiti. "Yes, I have. Pero pasensya ka na kasi iyong mga importanteng tao lang ang pinapayagan kong tumawag sa akin sa nickname ko." Nakangiting sabi ko na ikinatawa ni Tristan. Inirapan ko ito at siniko sa tagiliran bago muling nagsalita. "Bye, Manuel."

Sam, the photographer said. Kilala ako dito bilang si Rina, short for Savrinna. Tatlo kasi kaming Savrinna dito kaya dapat may kanya-kanya kaming nicknames. Iyong una ay si Sav, iyong isa naman ay si Sari, at ako si Rina. I smiled at his compliment and continue posing for the camera. After school, I went here straight for my appointments. Then later, I will meet my client to give the artwork that they paid me to make.

mahinang sabi ko. akmang lalabas na sana ako ng tawagin ni Nikko ang pangalan ko. "Sab! p-patawarin mo ako."

Tumaas ang kilay ko sa pagtawag niya sa akin. “S-Sie what?” “Yuno told me, Sie is your nickname.” Umawang ang labi ko at tsaka pekeng natawa. “I don’t think so, bye.” Tinalikuran ko na siya at nagmamadaling umakyat. “Seryoso ba siya?” Bulong ko sa sarili noong makapasok sa elevator.

"Mapple!" Mariin akong napa-pikit noong sinigaw niya ang nickname ko at mas binilisan ko pa ang pagtakbo ko. Ano bang kailangan niya? Hindi ba obvious na ayaw ko siyang kausap? Bakit ba napaka-mapilit niya?

Si Prince nga lang ang nag-chat sa gc at nagsabing 'Welcome, paka-active ka. "You love pissing them off." naiiling na sabi ko rito. He smiled at me. "Nakakatuwa e. Mga pikon." Muli kong binalik ang tingin sa phone ko. Dandanan mo ko changed your nickname to Mama niyo 'ko. ...

Hindi dahil nagagalit ako, kundi nahihiya ako. "No!!!! hindi na Lionel ang itatawag mo sa akin." pigil niya sa akin. "At ano naman po ang dapat kong itawag sayo?" tumaas ang kilay ko sa sinabi niya. Ngumisi siya. "Mine. Call me Mine." Napangiwi ako. Napakakorni. Para kaming mga high school student. "Ayoko nga." tanggi ko. "Bakit naman?" reklamo niya.

sabi niya sabay abot ng libro sa akin. Umiling-iling ako. "Ikaw na muna ang magbasa," giit ko. "Maghahanap na lang ako ng ibang libro. Excuse me." Tumalikod ako sa kanya. Pahakbang na sana ako nang bigla niya akong tinawag sa nickname ko. Kaya naman natigilan ako at napaisip. Paano niya nalaman ang nickname ko? "Lala," pagtawag niya ulit sa nickname ko.

Napailing na lang ako bago umupo at gano’n rin ang kaniyang ginawa. “Manyak,” saad ko bago bumaba sa kama. “What? I’m being a gentleman here, Love,” aniya na ikinabaling ko sa kaniya at maya-maya pa ay may naisip akong nickname niya. “Hmm… so, should I call you ‘Maginoong Manyak’? I prefer that nickname for you,” saad ko at nagkibit-balikat bago pumasok ng tuluyan sa bathroom ng hindi hinihintay ang sagot niya.

Napatango naman siya at saka ngumiti. "Call me Cana short for Canada. How about you? I heard your name is umm Sohi.." nakatingin pa siya sa taas na parang inalala ang pangalan ko. "It's Soheila," ani ko. "Wala kang nickname?" she asked out of curiosity. "I don't have one." Tumango siya at saka sinimulan na namang magkwento.