Say My Nickname Novels & Stories

Di ko mabasa kung galit ba siya, naiirita sa akin o nagtataka. " Are we close? You know my nickname, my brothers's also. Nobody calls us on that names except if the person knows us well. " parang natigilan siya sa sinabi niya, o natandaan na nya ako. Grabe naman di naman ganun kalayo ang itsura ko dati at ngayon para makalimutan niya ako. Medyo dismayado talaga ako sa naririnig ko.

tawag sa akin ni Yaya Lolly. Natigil ako sa pagsusuot ng shoes ng tawagin niya ako sa pangalan ko. Kapag nandito talaga ako sa bahay, Akira ang tawag sa akin. Unlike sa mga kaibigan ko na kilalang-kilala ako sa nickname kong Keirah. “Hays ang dami naman kasing alam.” “Ano yun?”

Baka kapag sinabi ng Bata ang kanyang pangalan ay may maalala syang inaanak nya ito o kung ano pa man. "My mom said I should not tell my name to strangers nor talk to strangers. You're a stranger mister...." "The-n what should I cal-l you? Paan-o kita i-a address if you'll not let me know your name. Perhap-s you do have a nickname, righ-t?" "Yes! Si Mommy ko lang ang tumatawag sa akin na nickname na 'yon. So I can say it to you, just don't tell my mom that i told you, okie?"

sabay tawa niya, “I swear, ang yabang mo.” “Eh sinong may kasalanan? E ‘di ikaw rin. At tsaka, sasanayin mo talaga ang sarili mo na pagtawag sa akin ng "G"? tanong ko na tinguan lang niya. "Sige, "C" naman ang itatawag ko sayo." Tiningala niya ako habang nakayuko ako sa kanya. Ngising-ngisi ako dahil gusto kong makita niya kung gaano ako kasaya kahit sa simpleng nickname namin sa isa't-isa.

Sana lang hindi ako sugurin ng mga fans niya leche siya! But anyways, tawag na nila sa'kin ay Ace since iyon naman ang nickname ko talaga, hindi ako sanay ng tinatawag na Rachel. Hindi ko din alam kung bakit Ace ang napili ni Mama itawag sa akin. But it's was pretty name also, puwede sa lalaki, puwede sa babae. Only my close friends call me that, kapag hindi naman ay Rachel lang.

"How old are you?" "Eighteen," sagot ko agad. Hinagis niya ulit ang coin. It's tail. My turn. "How old are you?" "Nineteen." He flipped it again. Head. His turn. "Do you have a nickname? If so, what is it?" Napaisip ako saglit. Nickname? Parang wala naman, bukod kay daddy na tinatawag akong little potato. Pero nahihiya akong sabihin sa kaniya 'yon. Baka asarin niya pa ako.

I miss him tuloy. Aiden Zacharias Sevilla: Pikon, moonbeam. Everyone knows you. Not only me. Ikaw ang pasikat! Change ko ang nickname ko sa 'yo. Too formal. Aiden Zacharias Sevilla set your nickname to Moonbeam (⁠+⁠_⁠+⁠). Ang random niya kausap! Natawa ako bigla sa kakornihan niya. Pero sinabayan ko rin naman ito. What's friends are for, 'di ba?

I must have been out too long now. Hinarangan niya ang tanawin ko roon nang hinagilap niya ang aking mga mata. Napakurap-kurap ako. "You know I prefer one-syllable name. How can I call you then? Do you have a nickname?" He craned his neck in curiosity. Bumuntong-hininga ako at tumango. "Yes. But it is Lumi." Napangiwi siya. "That'd be two. And... Lumi, to me, sounds youthful and childish."

Bawi ko sa unang sinabi. "Alam mo, may naisip akong nickname sayo." Panimula niya. Kumunot ang noo ko sa sinabi ng pinsan. "Mare at Ana lang naman nickname ko. Ba't mo pa dadagdagan?" "Ang bully mo kasi pagdating sa pangalan. Tulad ng nickname ko, Andeng. Sabi ang baho ng pangalan ko!" Akusa niya. Humalakhak ako ng malakas dahil sa sinabi niya. Padabog niyang tinusok ang karneng kinakain niya at masama niya akong tinignan.

I smirked inside my head. "Eh? Yung totoo nga?" She saud hysterically. "Oo nga, pero nickname lang naman niya 'yon." I chuckled. "Oo nga, pero nickname lang naman niya 'yon." I chuckled. "Yung real name ano?" Lumapit pa siya sa akin para pabulong na sabihin iyon. Lumapit ako sa kanya upang bumulong din. "Ayaw niyang ipasabi." I playfully said that earned an irritated look from her.