Say No More Novels & Stories

Nakahinga siya ng maluwag sa pakikiayon nito. Ngunit hindi nito pinansin si Noah. “Maddie, I’m just asking for a few minutes. Please, let us talk. Hindi ako aalis dito hanggang hindi ka nakikinig sa akin.” “Para saan, Noah? Kahit anong paliwanag mo ay hindi na mababago ang desisyon ko. It’s over. Tapos na sa atin ang lahat.” “Hindi ba pwedeng kalimutan na natin ang nakaraan? Let’s start a new life.”

mahina niyang sabi bago ibaba ang tawag. Pagkatapos noon, muling tumingin si Salena kay Noah. Ngayon, may malamig na distansya na sa kanyang mga mata. “Uuwi ako para ihanda ang annulment agreement,” malinaw niyang sinabi. “Sana kapag bumalik ka mamayang gabi, pipirma ka nang maayos. Mas mabuti ‘yon para sa ating dalawa.” “Salena…” pilit pa ring humabol si Noah.

pero syempre, hindi niya iyon ipinakita. Nang makita niyang halos nahuhulog na sa bitag ang karamihan, mabilis niyang tinapos ang pitch. “Mga kapatid! Ang stink bomb na ito ay perpektong panlaban para sa mga mababa ang kultibasyon! Ngayong araw— SALE! Bili ng dalawa, may libreng isa! Regalo ko na sa inyo. Kapag nagkita tayo muli sa mundo ng kultibasyon, ’wag n’yo akong kalimutang alagaan.”

“Please, I need you.” Pero umiling siya. “No, Sienna. I won’t f*ck you this time.” “Ha? Bakit?” Naupo siya at sumandal sa upuan. “I can’t do it. Hindi ito tama.”

Kailangan ko pa bang makipag-argumento? Kung tapos na ang usapan, edi tapos na. Tama? Right? ...Rechts?

"You heard me. I don't want you anymore, Abby. I'm done with you." Napatuwid siya ng tayo. "Y-you can't just tell me it's over! Hindi mo puwedeng gawin sa akin ito!" "At bakit?" Ibinaba ko ang fountainpen at itinuon sa kaniya ang aking buong atensyon.

Maaaring nag-expire na ito. Agad kong pinadalhan si Noah ng mabilisang mensahe na huwag na itong kainin dahil baka sumakit ang tiyan niya. Dahil wala na akong words of defense, wala akong nagawa kundi mag-post ng picture namin ni Liam sa i***a, kasama ang solo shot niya. Naglagay din ako ng caption na may korea flag at location dito sa incheon.

Hindi niyo ako alaga. Wala akong paki kahit magmukha akong bastos sa paningin nila, ang mahalaga ay ma icancel ang kasal. Tangina bat kailangan pa sa nerd na yun? Fuck, fuck, fuck. Sa dinarami rami ng tao bat siya? Damn this world. Damn it. ***** Keep reading guys! Votes and comments are much appreciated. Thank you!

sabi niya pero pinanindigan ko parin ang sinabi ko. "No, it won't happen again, promise hindi kona sila paaalisin." pagmamakaawa ko dito baka magbago pa ang isip niya. "No." tipid niyang sagot. "I promise it won't be again, pretty please..." sabi ko habang nagpapacute pa sa kanya. "No more but it's final." sabi niya magsasalita pa sana ako ng nakita ko ang mukha nila manang na nagalinlangan kaya tumango nalang ako. Wala nakong choice ayaw kong madamay sila.

"No! I won't apologize. Hindi ko na kasalanan kung ipinanganak na bruha ang lecheng Leximina George Jeminez nayan! Kung iyan ang gusto ng head ay wala na akong magagawa." Nagpapadyak si Glenn. "Sofie naman. Nakiusap na nga ako kay Madam na iyon nalang ang gagawin mo. Apologize." "No!" Hindi niya ito binalingan at tuloy lang sa pagsilid sa mga gamit niya sa dala-dalang box. "Sof, we're the best client you--" "N.O.NO! My answer is still NO, Glennie!"