Novel & Cerita Scary Face In The Dark

Mariin akong napapikit nang hawakan niya ang magkabila kong balikat, saka mabilis akong inikot paharap sa kung saan. "Open your eyes." Halos tumayo ang aking balahibo dahil sa mainit niyang hininga sa aking tainga. Marahan ko namang binuksan ang aking mga mata at kumunot ang noo nang makita ko ang isang full-body mirror sa harapan. "Look into my eyes. I'm wearing a contact right now. Can you see what color is it?" aniya na hindi ko alam kung bakit niya tinatanong.

“I'm not angry just because of that, Amalia . . .“ wika niya sa madiin na boses. Bigla namang nagtayuan ang aking mga balahibo. Grabe 'yong boses niya, nakakapangilabot. Nakita kong tumayo siya mula sa pagkakaupo sa kaniyang swivel chair. I saw him walking towards my direction. Nang makitang lalapit siya sa akin ay napaatras ako, pero dahil nga maliit na ang espasyo rito, hindi ako makaatras ng malaki. Nagulat ako ng bigla niyang inilapit sa akin ang mukha niya. Shit! Naamoy ko na ang kaniyang mabangong hininga at napakahalimuyak na pabango, sa sobrang lapit namin sa isa't isa. Isang usog na lang ng mukha niya ay mahahalikan na niya ako. Napalundag ako ng bigla siyang magsalita.

Naramdaman ko ang maingat nyang pag-alalay sa akin paupo sa may sahig, ang kamay nya ay nakasuporta sa aking likod. “Scar, Scar, naririnig mo ba ako? Talk to me. You’re scaring me.” His palm rested against my spine like it belonged there. His other hand hovered near my face, probably waiting for a sign I hadn’t passed out. Bago pa sya masiraan ng bait ay dahan-dahan ko nang idinilat ang isang kong mata, tinantya ang magiging epekto sa akin ng malapit nyang mukha.

he smirked. I remained standing in my place. I don’t know what to do. I tried to fight the fear. “I need to go.” Paalis na sana ako nang inabot niya ang braso ko. I was shocked. His face is now closer to mine. I saw his dark eyes. It penetrates my soul. Habang tumitingin ako sa mga mata niya para akong nahihipnotismo. Tumingin siya sa aking mga labi. I saw him swallowed and moved his face closer to me.

Itinaas ni Cassy ang kaniyang espada bago ito naglabas ng pagkatingkad-tingkad na ginintuang liwanag. Colossus let out a terrifying scream as the blinding light scattered all throughout Daemion. And as the light vanishes, so as Colossus' voice. ###

Akmang sisigaw siya nang mariing takpan nito ang bibig niya at mapanganib na sinalubong ang mata niya. “Hmn!!” Pumalag siya at pilit na iginalaw ang ulo. Mabilis ang pagrigodon ng dibdib niya dahil sa takot at namumutla siya. Hindi rin niya napigilan ang umiyak. Sa paningin niya ay parang demonyo ang lalaki at may sungay ito sa ulo. The sinister smile in his face was giving her goosebumps. Maya ay lumawak pa ang ngisi nito at muling bumulong, “I like to eat my prey when they're scared and you're reaction right now— ack!!”

Halos pabulong kong sagot pero alam kung sapat na iyon para marinig niya. Pagtingin ko sa kanya nakita ko kung paano umigting ang panga nito. Saglit na natulala, pagkatapos mariin itong pumikit. Naguguluhan at kunot noo akong tumingin sa kanya. Pagdilat ng mga mata niya parang ibang katauhan ang nakita ko sa kanya. His face earlier was dark but this time it's even darker and it's screaming danger. Tila ba galit na galit ito at para bang handa itong, pumatay?

"Sino nandyan? Tanong ko, nilakasan ko ang boses ko. Tiningnan ko ang paligid ngunit wala akong nakita. Maya -maya paglingon ko sa aking likuran ay nagulantang ako sa aking nakita. Isang malaking lobo ang nasa aking harapan. Subra akong Nabigla kaya napaatras ako sa kinatatayuan ko. Kumalma lang ako dahil di naman ako nakaramdam ng takot. Tiningnan ko sa mga mata ang lobo at nagkatinginan kami. "Kung ano man ang balak mong gawin di ako natatakot sayo." Sabi ko sa lobo na kaharap ko. Di ko inasahan ang gagawin ng lobo ng bigla siyang yumuko sa harap ko. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya hanggang sa inilapat ko ang mga palad ko sa ulo niya at hinaplos ang makakapal niyang balahibo sabay yakap

Minsan na nga lang mag-isip, puro negative thoughts pa. Nagulat ako nang may humarang na van sa harap ko. Napaatras ako at na-out of balance sa pagkabigla. May lumabas sa passenger seat at malakas na binagsak ang pinto ng kotse kaya napatingin ako ro'n. Nakita ko ang nakakunot na noo ni Thy. I saw how annoyed he is. Is he annoyed because of me? Mabilis siyang lumapit sa akin at tinulungan ako tumayo. Concern is visible in his eyes. Just like that, he's emotion changed swiftly. He's good at his emotions, huh?

Sumalubong sa akin ang maraming bampira na nakakalat sa lugar kung saan nakatira si Volter. Lahat sila nakatingin sa akin kalakip ang takot sa kanilang mga mata. Ni isa sa kanila walang gustong lumapit. Ganoon ba talaga ako ka-intimidate na kahit dumaan lang ako babakas na sa mga mukha nila ang takot?