Scary Face In The Dark の小説・ストーリー

Mabilis niya iyong inikot at ganoon na lang ang gulat niya nang biglang gumalaw ang kalahati ng sahig ng naturang silid. "Shit!" Gulat na napatalon si Doke at gumalaw ang kinatayuan niya. Kulang na lang ay yumakap siya sa amo dahil sa takot na mahulog. Nagmamadaling inikot pa ni Dark ang mukhang gripo hanggang sa bumuka nang husto ang sahig sa kabilang side. Dumilin ang aura ng mukha niya sa halip na mamangha nang makita ang hagdan pababa.

Palinga-linga akong pumasok sa loob ng madilim na gusali, dahan- dahan- akong naglalakad nang biglang may naaninag akong liwanag sa pinakadulong nitong bahagi. Sinundan ko ang liwanag na iyon hanggang sa marating ko iyon, pagpasok ko sa loob ng pasilyo ay may namataan akong lalaking naka hood ng itim at nakatalikod ito sa akin pero kitang-kita ko ang katikasan ng katawan nito mula sa kaniyang likuran at dahan-dahan itong humarap sa akin. I gasped in terror when I saw his face covered with a black mask. Tanging ang mapungay na mata at makakapal nitong pilik-mata Ang nakikita ko. Kapansin-pansin rin ang mapupula nitong mga labi. Napakurap ako ng bigla itong lumapit sa kinaroonan ko. Bigla akon

Sumungaw doon ang mukha nang isa na namang goons with a menacing expression and a shiny nose piercing at isang malaking tattoo sa kanang pisingi. I gasp. I can't stop staring at the skull that covered almost half of his face. Kung higante ang nasa unahan mukhang nawawalang kapatid naman ni Frankenstein ang narito't ngayon ay matalim ang mga matang nakatitig sa amin ni Karen. Tumikhim ito't niluwagan ang pintuan. Hindi ko napigilan ang mapabulalas ng isang Wow nang makita ang lobby ng lugar. Contradiction. Iyon agad ang unang word na pumasok sa utak ko.

Ang mga taong humahabol sa amin dati ni Tita Felice? Maya maya pa, nakarinig ako ng mga yapak galing sa takong ng kung sino. It's coming towards me. Napaangat ako ng tingin ngunit hindi ko agad 'yon naaninag dahil sa liwanag na nagmumula sa ilaw. Horror filled my system when I saw the person's face. Kinilabutan ako ng husto at parang pinupunit ang puso ko. No. This is not happening. This is not true.

She tried to scream but it comes out as muffled noises because of the tape covering her mouth. And then suddenly a door opened. Isang nakakasilaw na liwanag ang bumalot sa kanyang mga mata. Napuno siya ng takot nang makita ang isang matangkad na lalaki wearing a creepy mascara usually used every Halloween. “Our little princess is finally awake,” the man creepily said. Mas lalong nabalot ng takot si Madison. Gusto niya nang umalis doon at umuwi. Ayaw niya na roon. Gusto niya nang makawala. She missed her mother…her father.

I immediately used the gravity for me not to fall to the lake of fire. Napairap ako ng makita na naman ang sandamakmak na demons. Lahat sila ay nakapalibot sa akin at makikitang may sabik sa mga mata nila. Like as if I am a food. Hmm? I think it is much better if I see fear in their eyes instead of that. Great fear. But I was stunned for a moment when I saw the Dark Crystal. Naningkit ang mga mata ko nang makitang nasa pinakatuktok ito. Where's the Light Crystal anyway? Nevermind. Let me finish this first.

It's Death. It's here to threaten me to take my life again. Kitang kita ko ang matalim na pang-ani nito. The skull face makes it even worse. Tatakbo na sana ako ngunit bigla na lang may pumalibot dito na kulay gintong ilaw. It's a pentagram with unreadable letters and shapes appeared.

Hindi 'ko alam ang dahilan kung bakit ganoon sila kung makatitig na para bang si Frelan ay isang hari na dapat na respetuhin, na dapat katakutan at higit sa lahat ay ang labis na paghanga. I looked up at Frelan but I can't find any emotions from his face instead it was plain serious and cold. His eyes was dark and scary. It's shivering the inside of me, the kind of aura that we should be afraid. Now I know why people looked at him like he was the scariest man alive just by seeing his emotionless face. I thought he would be affected by the people who keeps on staring at him but I'm wrong.

turan ko. Hayun na naman ang pamatay niyang mga ngiti kaya naman yung iba ay impit na nagtilian at feeling sila ang nginingitian ng mahal ko. Minsan na ring sumasagi sa isip ko na sakluban ng sako ang mukha ni Dark pag nasa labas kami. Agaw pansin kasi talaga siya pag nasa public area. Alam mo yung mga killer eyes niyang mga mata na makalaglag panty pag tumingin, samahan pa ng smile nyang Ugh!

Wala ni bakas ng takot sa mukha nito, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng daliri sa kanyang tuhod. Tumayo si Dark, mabagal at kontrolado ang kilos. Sumenyas siya sa isa niyang tauhan na nakatayo sa gilid, naka-itim na jacket at may hawak na remote control. Biglang bumukas ang malapad na screen sa dingding. Sa isang iglap, nagbago ang ekspresyon ng lalaki — mula sa matigas na anyo, napuno ng gulat at takot ang kanyang mga mata.