Images Of Scary Faces Novels & Stories

nakangising turan ko. I think I successfully scared her because her face just turned pale. Nanlalaki ang mga mata niyang napatingin sa ‘kin. Napahalakhak ako habang umiiling-iling. “Look at your face?” sabi ko sa pagitan ng pagtawa.

Ang huling imahe ay ang avatar na nakatingin sa camera, ang mga mata nito ay puno ng isang malamig at walang-awang galit. Ang video ay isang pekeng gawa ng pinakamahusay na teknolohiya ng Hydra, ngunit ito ay direktang tumama sa pinakamalalim na takot ni Sarah Jane. Ang takot na ang lalaking mahal niya ay tuluyan nang lamunin ng halimaw sa loob niya.

Sumalubong sa akin ang maraming bampira na nakakalat sa lugar kung saan nakatira si Volter. Lahat sila nakatingin sa akin kalakip ang takot sa kanilang mga mata. Ni isa sa kanila walang gustong lumapit. Ganoon ba talaga ako ka-intimidate na kahit dumaan lang ako babakas na sa mga mukha nila ang takot?

At nang mag-angat siya ng tingin ay hindi niya napigilan ang pag-awang ng labi nang makita ang ekspresyon ng mata nito habang nakatingin sa kanya. Those devilish eyes were scary.

"Horror movies ang pampatulog ko kapag inaatake ako ng insomnia." Napatingin si Sean sa TV ngunit nang makita ang close-up ng mukha ni Sadako - ang maputlang mukhang tanging mga matang walang pupil lamang ang nakabukas - agad nitong ibinalik ang tingin sa kanya. "Turn off the TV." Mariing utos nito. "Ha? Pero nanonood pa ako." Napangiwi siya. "Ayaw mo ba ng horror movies?"

I have to compose myself o dito mismo sa harap niya ako magkakalat. Her dark, thick and long eyelashes fluttered. Bahagyang napaawang din ang mapulang labi niya na may bahid ng pulang lipstick. A violent anger and coldness crossed her eyes but she blinked it away. A cold, vicious and chilly smile appeared on her lips that it stunned me for a whole minute! Her scary smile even made my body froze in fear. Her scary, cold and vicious smile gave me goosebumps!

Medyo scary kasi siya, like yung eyes niya ang sharp tumingin. Bumaba ang tingin ko sa labi niya, kitang kita kung paano ‘yon kumibot-kibot. Napangisi ako. Maybe naiinis na naman siya? Dapat ‘nga thankful siya cause I’m going to apply to his company. Additional pretty face on his company ulit, I could serve a face card everyday, baka nga pwede akong modeling sa company nila e.

I tried to walk a little to find light until I reached a portion of the hallway that is bright. I can see lots of paintings in this part of the hallway. Hindi ko maintindihan ang mga paintings. I can see naked humans in some of it, beside them are the figures of demons. Other paintings are very scary, mga mukha ng halimaw at demonyo ang nakikita ko. May ilan ding nagpapakita ng laban sa pagitan ng mga anghel at demonyo. Nanlamig ang buong katawan ko habang pinagmamasdan ang mga ito.

I frowned. "Now I know what scares you," he giggled. "Sige lang, Lev. Make fun of me. Kapag ako nakaganti, huwag kang umiyak," irap ko. "Nakakatakot ka naman. Hoy! Huwag ka nammag masyadong seryoso diyan. Quiet people are always the scariest. What more if ikaw yun." "Nakakatakot pala ha," I paused as I spotted a horror house. "Horror house tayo. The last one that screams, wins."

Napatigil si Lacy at nanlalaki ang kaniyang mga mata nang makita ang itsura ito. It's a guy with a long scar across his face. He's smirking wickedly at her. Kaagad namang nanginig si Lacy at dali-daling lumayo sa pinto. Mas lalo siyang nanginig at nakaramdam ng takot nang maglabas ito ng isang tubo at sinimulang ipangpukpok sa salamin ng kaniyang balcony.