Novel & Cerita Scary Face In The Dark

Mas lalo kong itinikom ang aking mga mata nang maramdaman ko ang magaspang at malaki nitong palad na dumapo sa exposed skin ng aking tiyan. Agad ko namang itinulak ang kaniyang kamay. Nang tignan ko ito'y nakaface mask ito. Skull ang design at black and white ang color. Nakaupo siya sa kanang bahagi ng kama habang mariing nakatitig sa aking mga mata. Agad akong kinain ng takot at kaba. Na baka kung anong gawin nito sa'ken. Nakaupo ako mula sa pagkakahiga at bahagyang lumayo mula sakaniya.

Of course, he's a murderer, but I don't know where on earth did I regain my strength to turn around. The lightning flashes after the thunder, and gives off a creepy scene of Alexis face being shunned by the sudden lightning. It looks like a light effect in horror movies that suddenly became real. The aura that he gives off suddenly made my body tremble unconsciously. "So?" Matapang na sagot ko pabalik sa kaniya. "Anong pake mo kung ganoon nga, Alexis?" His face change for a moment but then brought back to its scary and creepy laugh. He looks like a psycho smiling back at me. Ramdam ko ang pagsitayuan ng aking mga balahibo that almost made me took a step back.

| | "You don’t need to find me." Everyone’s jaws dropped, especially Dark’s. His mouth hung open in shock. They saw a third boy walking casually with his hands in his pockets. Tangina!' Dark thought, unable to comprehend what he was witnessing. 'Three little monsters?' | "Where have you been, Zeus?" | | "Kuya Thanatos." | Dark’s eyes widened as he stared at the screen. He couldn’t believe what he was seeing. Three little versions of him. His hands began to sweat, and his heart pounded so hard he thought he might pass out.

“I apologize for cumming to your face. I was worrying that your throat might get hurt. You’re still recovering after all.” I just smile to what he said, he loves me after all. We smiled at each other, contented to what we did. However, my smile slowly disappeared when I notice a black figure looming at his back. The monster doesn't have any skin, only a figure of a man. Despite not having any skin, his face has an unsettling smile while his eyes are widely open. “Baby, what's wrong?” Lucian asked, worried to my expression.

"Horror movies ang pampatulog ko kapag inaatake ako ng insomnia." Napatingin si Sean sa TV ngunit nang makita ang close-up ng mukha ni Sadako - ang maputlang mukhang tanging mga matang walang pupil lamang ang nakabukas - agad nitong ibinalik ang tingin sa kanya. "Turn off the TV." Mariing utos nito. "Ha? Pero nanonood pa ako." Napangiwi siya. "Ayaw mo ba ng horror movies?"

He is a keen observer. Kapansin-pansin ang mahinahon ngunit matalas nitong mga mata na ipinupukol sa'kin. He also have this serious and menacing face. A dark aura and intimidating expression. Parang gusto mo nalang ang manahimik buong minuto sa takot na baka mapuna ng lalaking 'to. Higit sa lahat ay parang kasalanan pa yata ng mundo kung bakit pahirapan sa kanyang iangat ang labi upang ngumiti. Para siyang isang leon na hindi magugustuhan na may mamumugad na hindi niya kauri sa pagmamay-ari niyang lugar.

Napansin kong mas lalo siyang nataranta kaya napatingin ako sa likuran namin. Hindi ko na nasagot ang tanong niya dahil biglang may malakas na pwersang humila sa akin. Nanlaki ang dalawang mata ko nang makitang si Carpio ang humila sa akin. Tinanggal niya ang suot kong facemask kaya nawalan ng kulay ang buong mukha ko.

Halos pagitnaan na nila ako at hindi na ako makapag-isip ng matino dahil sa takot. Lumiko ako at ganon din ang kanilang ginawa. Kapag naman lilipat ako ng side na lalakadan, ganon din ang kanilang gagawin. Hindi ko sila mamukhaan dahil may mga mask silang suot. Ang baho rin nila kahit medyo malayo pa ang agwat nila sa akin.

Sakit sa batok niyan, girl. Tumango lang si Sir. Modus ngunit ngayong napatunayan ko na na hindi talaga siya nang momodus 'di ko na tuloy alam ang itatawag sa kaniya. Humarap siya sa akin at sinenyasan niya akong sumama sa kaniya. May pinindot siyang napakaliit na button at kusang bumukas ang pinto. Halos manlaki ang mga mata ko sa nasaksihan, sobrang hightech pala nito. Wala siyang kahit na anong hawakan na parang doorknob pero pag pinindot mo iyon ay kusang bubukas ang pintuan. Nahahati iyon sa dalawa na parang elevator. Pag pasok namin ay mas lalo akong kinabahan nang matagpuan ang isang lalake na tila parang hari sa kaniyang kinauupuan. Hindi niya kami nilingon ngunit bigla akong nakaram

sagot niya habang nilalapit ang mukha sa 'kin. "I'm 2 months pregnant." Bigla siyang napatigil sa paglapit sa 'kin at nanlalaki ang mata dahil sa narinig. Nakangiti ako nang malapad dahil sa reaksiyon niya pero biglang nawala ang ngiti ko nang bigla siyang bumagsak sa kinauupuan niya. Wtf? "Thornton! Love!" Napalingon ako nang marinig kong may mga yabag na papalapit sa 'kin habang ako ay nanginginig pa rin.