Scary In Japanese Novels & Stories

I frowned. "Now I know what scares you," he giggled. "Sige lang, Lev. Make fun of me. Kapag ako nakaganti, huwag kang umiyak," irap ko. "Nakakatakot ka naman. Hoy! Huwag ka nammag masyadong seryoso diyan. Quiet people are always the scariest. What more if ikaw yun." "Nakakatakot pala ha," I paused as I spotted a horror house. "Horror house tayo. The last one that screams, wins."

Who? "You sounds creepy," aniko. Tumingin ako sa rearview mirror at inayos 'yon. "Am I?" Tumango-tango ako as a responce. "Can I ask you something?" Baling niya sa akin. "Sure ano 'yon?" Napalingon naman ako sa kaniya. "What is the scariest thing na ayaw mong mangyari?" Nakahalf side ang katawan niya sa akin habang nakapangalumbaba. She also look serious sa tanong niya.

Cain emphasized the word HIM for Liandres. Magkahalong takot at saya ang naramdaman ng impostor. Takot dahil baka hindi na siya makilala ng kaniyang pamilya. Saya dahil makakauwi na siya at makakaalis na siya sa pamamahay ng mga Rashitackchun. Matatakasan na rin niya ang dalawang babaeng humahabol sa kaniya. Salitang hapon ang ginamit ng Yakuza. "Sayounara."

Napakunot ang noo niya dahil parang nakita na niya ito pero hindi niya alam kung saan? "I-I'm sorry! I'm sorry!" paulit-ulit nitong sabi habang nakayuko, na tila ba biglang natakot sa lalaking nasa harap nila. Nagtaka siya. Sino ba ang lalaking iyon at bakit takot na takot si Yakashi? "Leave her alone," madiin pa nitong sabi at padabog na binitawan ang kamay ng Japanese, saka mabilis itong umalis.

Nakita ko ang takot na bumakas sa mukha ng natitirang bampirang umatake sakin, hindi pa man nito nagagawang makatakbo ay nahawakan na siya ni sage at mabilis na sinugatan sa leeg, blood ooze out of his neck, he smell it ngunit tila nasungo siya sa amoy nito kaya mabilis niya itong binali ng walang kahirap hirap at binato na tila isang bagay na wala nang pakinabang. I saw how his bloody eyes becomes intense as he look up straight to the sky at sumigaw na tila galit na galit saka mabilis na nilingon ako. Hindi nagbago ang expression ng mukha niya, the scary, dangerous kind of face that you will never wanted to see.

I heard some screeching sound from the outside, hindi na ako magtataka kung may bangga ang likod ko o basag ang tail light nitong SUV. I'm far from suicidal. How can you kill someone who's already dead and rotten on the inside? I'm the worst. Death loses its appeal to me a long time ago. I welcomed it with open arms. It's these bizarre feelings that I'm experiencing right now, that I am afraid of. This connection that she awakens in me. Pakiramdam na sobrang hiwaga gusto kong tanggalin ang ulo ko't itapon sa labas. "What?!" Asik ko sa telepono nang sagutin iyon matapos akong matulig sa tunog niyon.

"Idiot! Anong sinabi mo? Ilang beses?!" Galit na galit si Yamamoto Kazuo. Hindi pinansin ang mga sugat ni Leon, sinunggaban niya ito na parang nang-aagaw ng manok. Ang eksenang ito ay natakot sa lalaking may tattoo at sa kanyang kasama. Halata namang mas malakas ang Japanese na ito kaysa kay Leon!

Pasalamat ko kay Sushi at pagkatapos nun ay umalulong si Sushi at nakarinig naman ako ng mga alulong sa paligid. Their howl is creepy and my made my downy hairs raised to no end. Agad na napansin ko ang mga yapak na nagtakbuhan na tila nagkahabulan. I did not dare to open the window. Ayokong makita ako ng mga demon at atakihin ako.

Bihira siyang magpakita ng awa kahit kanino. Ngayon na siya na ang humarap sa pagkatalo, ang ekspresyon ni Ichiro ay naging maputi na parang kumot, at napuno ang kanyang mga mata na may takot. Lahat ay natatakot sa kamatayan, lalo na sa isang tulad ni Ichiro. Ang mga kilalang tao na tulad niya ay may maraming mga kaaway. Kaya, mas natatakot sila sa kamatayan.

Paano na kaya kung 'yung mismong movie na talaga. "Hindi ka ba matakutin?" bulong ni Kento sa akin. I shrug my shoulders. "Hindi naman masyado. Well, talagang magugulat talaga ako kapag mag jump scare pero hinding-hindi mo ako makikitang tinatabunan nung mata." "Wow. You're braver than I am," he chuckled. Kumunot yung noo ko. "Bakit? Akala ko ba sanay ka na sa mga horror films?"