Scenery In Tagalog Novels & Stories

Nagpapahinga. Naglakad-lakad ako at napadpad sa may kwadra ng kabayo, naalala ko noon na may ilog sa hacienda nila Rolyn. Pumasok ako sa kwadra at nakita ako ang kabayo na ginagamit ko noon. Hinimas ko ang balahibo nito. "Hello, Sunshine. Kumusta ka na, nagkita ulit tayo!" Gumawa ng ingay ang kabayo na tanda na masaya itong makita ako.

Hinahangaan ni Daylan ang mga masining na guhit sa dingding, Nakatingin sa mga nag-uusap at sumasayaw. .part of his heart wished he was there with his fiancee, he quickly brushed that thoughts off. Nag-e-enjoy siya habang nasa pangatlong baso, unti-unti niyang niluluwagan ang sarili habang ini-scan pa rin ang bar, sinusundan ng mga mata ang galaw ng lahat ng lumalabas-pasok sa bar.

Napangiti pa ng pilya ang babae ng makita ang alaga niya na tila isang ahas na handa ng manuklaw. "ANG sabi ko kasi sa'yo, h'wag ka nang tumuloy. Tingnan mo ang inabot mo sa Maynila? Muntik ka pang mapahawak," galit na sermon kay Kiah ng matalik niyang kaibigan na si Carlos. Nasa bukid sila ng mga sandaling iyon at nakasilong sa puno ng kayomito kung saan madalas silang naglalaro no'ng bata pa.

nakangiting sagot nito. El Nido Palawan. Paraiso nga naman talaga kung ituturing ang napakagandang lugar. Matapos lumapag ang helicopter ay bumaba na sila mula rito. Bumungad kaagad sa paningin niya ang malawak at napaka-asul na karagatan. Napakapino at napakaputi rin ng buhangin. Preskong-presko ang hangin na banayad na humahaplos sa balat niya.

Kahit nahihiya, hindi na ako umalma nang si Lola Guada ulit ang nag-abot ng pamasahe sa traysikel. CASA GUADALUPE ang nakasulat sa signage na mababasa sa labas ng bakuran na aming pinasukan. Mula rito sa nilalakaran namin ay maririnig ang mahihinang hampas ng alon. Malamig ang simoy ng hangin at maganda ang sikat ng araw. Maraming mga puno ng niyog ang nakapalibot sa lugar. "Pasok ka sa aking munting bahay." Anyaya ng mabait na lola sa akin.

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

Mahinang sabi ko Nag angat ito ng tingin at nagtatakang tumingin sakin. Natigilan naman ako. May malaking bintana sa likuran ko na nakaharap naman kay Juancho at ang pumapasok na liwanag doon galing sa sikat ng araw ay tumatama sa mata nito. Lalong lumilitaw ang tsokolate nitong mata and it mesmerized me. Parang may kung ano sa mata nito na nag papalambot sa puso ko. Bumagay ang mga mata nito sa matangos na ilong nito at mapupulang labi. Napalunok ako. Gusto ko siyang ihiga sa lamesa at pag samantalahan. Napapilig nalang ako ng ulo ng mag salita ito. "Ok lang masarap naman ang carrot" nakangiti ito at dahil don bahagyan lumiit ang mga mata nito.

Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman—takot ba, galit, o pangungulila? Ilang minuto pa, huminto ang sasakyan sa gilid ng kalsada. May bahagyang bakod, kalawangin at may bakas ng dating banggaan. May karatulang “Delikadong Lugar – Bawal Tumambay.” Bumaba si Belle. Natanaw niya ang matarik na bangin sa unahan. Sa ilalim, mga bato. Sa malayo, bughaw na dagat.