Scenery In Tagalog Novels & Stories

Ang manipis na fog ay tila ba isang pambihirang belo na nakabalot sa bulkan, na nagbibigay dito ng misteryoso ngunit napakagandang anyo. "Wow..." tanging naisambit ko. Kahit ilang beses ko nang nakita ang Taal sa mga litrato o kapag napapagawi sa Tagaytay, iba pa rin ang pakiramdam kapag kasama ko ang lalaking mahal ko habang pinapanood ito. "Ang ganda, Lucas..." "It is," narinig kong sagot niya, ngunit nang lingunin ko siya ay hindi sa bulkan siya nakatingin, kundi diretso sa akin. "Very beautiful."

Xian’s POV I drove her all the way to Tagaytay, just as she asked, until we reached that quiet restaurant perched by the ridge. Dito ko siya dinala dahil alam kong dito siya nakakahinga—kung saan tanaw ang malawak na lawa at ang mga ulap na tila yumayakap sa mga bundok. The cool evening breeze swept through the open veranda, carrying the scent of pine and fresh grass, but even this calm could not brush away the heaviness I saw lingering in her eyes.

Namangha si Trina nang matanaw ang malawak na karagatan at ang asul na langit na parang lumalapat dito. "Napaka ganda, anong tawag sa lugar na 'to?" namamanghang tanong ng babae. Ngumisi si Fernando. "Wala talagang pangalan ang lugar na ito ngunit pinangalan ko siyang Trixie." Napalingon sa kanya si Trina na napaka lawak ng ngiti. "Trixie? Bakit Trixie?" "Trixie, ibig sabihin sa ingles ay "bringer of joy". Sa tagalog, tagabigay ng saya. Kagaya mo, naghatid ito ng saya sayo, tama ba?" Lumingon siya sa dalaga.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

sigaw ni Jairus na nasa gilid kung saan makikita mo yung tubig at mga puno. "Ano naman ang gagawin natin dito?" tanong ko at inayos ko ang buhok ko dahil humihip ang hangin. "Relax your mind, if you want to say something just say. I will not judge you kahit na ang tulay na 'to," biro pa niya. Natahimik kami at parehas naming tinitingnan ang agos ng tubig. Ang relaxing parang gusto ko na lang dito hanggang sa matapos ang araw na 'to.

Kaya nang naisipan naming kumain, dinala niya ako sa isa sa pinakamagandang lugar na nakita ko. “There, beautiful, right?” I gasped at the magical scenery. The overlooking view of the Taal Volcano almost seemed familiar. Too familiar that it flashed something in my mind. Pero hindi gaya ng mga nakaraan, it wasn’t throbbing that badly. It was just flowing so naturally like a stream of a river. Like a natural memory. ‘Ang ganda! Dito na lang tayo!” “Paris… the thing is… I really don’t have the money to take you here… um…”

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

BELLA POV Nasa burol pa lamang kami na pababa papasok sa mismong lugar ng El fuego ay nakita ko na agad sa ibaba ang napakalawak na bayan na minsan ko na ring naging tahanan. The peaceful beautiful blue skies together with the little birds flying in the air. The beautiful formations of the green mountains and the little houses that was made by a nipa hut. May iilang konkretong bahay pero mabibilang mo lang iyon sa mga daliri mo. Napangiti ako nang madaanan namin ang napakalawak na sakahan at niyogan na pamilyar na pamilyar talaga sa akin. At ilang sandali pa ay lumiko kami sa pamilyar na crossing lane. Hindi nagtagal ay nakita kong muli ang bahay na minsan ko na ring tinirhan.

ma-ikling sagot ni Marcos dito dahil na-iinis 'ata ito sa Lalakeng malagkit kung tumingin sa akin. Itinuro sa amin ang daan na hindi naman mahirap tuntunin dahil may daanan naman talaga. Hindi rin madilim dahil kada may poste ay may ilaw rin maliban na lang dito banda kung saan ay rinig na namin ang falls ay may kadiliman na dahil sa mga nakapalibot na mga puno. "Ang ganda Mahal! Oh My God! Paradise," inikot ko ang aking paningin. Ang madilim na Lugar ay lumiwanag dahil sa mga insektong lumilipad na umiilaw."

Nakangiti pa ring puri ng dalaga sa dalawa. "And?" Naaliw na tanong ni Troy sa dalaga habang nakatingin kay Dante. Nahihiyang pinagdikit ni Dindin ang magkabilang hintuturo at ngumiti na parang may romantic scene na nakikita. Tinabig ni Dante ang kamay ng dalaga at sinamaan ito ng tingin. "Matulog ka nang maaga at huwag puro nood ng hindi kaaya ayang palabas."