Scenery In Tagalog Novels & Stories

mahina kong sambit. "Kaya natin 'to, self! Malakas tayo, di ba? Kaya let's go, go, go to the terraces. Eh? Rice Terraces yung bukid na parang hagdan-hagdan, di ba? Terrace naman ito, napakalawak na ngayon ko lang nakita at napuntahan," sabi ko pa sa sarili ko.

Scarlet’s POV: Siargao. Beach Resort. 9:07 AM. Ang init ng sikat ng araw sa aking balat ay tila isang haplos na hindi ko deserve. Dito sa Siargao, napakatahimik. Walang ingay ng tumutulong ulan sa butas-butas na bubong. Walang sigawan ng mga kapitbahay na nag-aaway dahil sa utang. Higit sa lahat, wala ang malansang amoy ng kanal sa Tondo na tila nakadikit na sa aking balat noon.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

"I understand. Ligo na tayo?" Nginitian ko siya. "Ligo lang ba talaga?" "No. I want to make love to you, baby." "Bring me to the bathroom and let's take a bath slash make love." "Eye, eye, captain!" PAGKATAPOS naming maligo slash make love, namasyal kami sa kagandahan ng Calderas. May magagandang tourist spot sa lugar na iyon tulad ng mga magagandang tanawin ng mga bundok, falls, flower farm at iba pa.

kunot-noong tanong ni Yaya Cora at saka ko naisip na hirap nga pala siya sa English sabi niya. Napatingin ako kay Trace kasi hindi ko rin alam ang Tagalog translation ng rare. “Bihira lang, iilan lang, kaunti lang…” Trace supplied me the Tagalog translations for the word and I just nodded habang nakatitig din siya sa mga mata ko. With Trace’s stare ay hindi ko na gustong mag-isip ng meaning. Ayokong isipin na adoration ang nakikita ko roon.

hirit ni Maricar. Sabay-sabay kaming nagtawanan habang isa-isa nang sumasakay. Bago pa kami tuluyang makalayo, muli akong lumingon sa napakagandang tanawin ng Ilocos—ang dagat, ang burol, at ang katahimikan ng paligid. “Thank you, Ilocos Norte. Dito kami pansamantalang nakalayo sa gulo. Pero ngayon, Quezon City... we're coming back—handa na sa laban.”

Inis na tinatabig ko sa aking mukha ang malalaking dahon na nakahara sa aking dinaraan pero napasinghap ako sa nabungaran. This is a breathtaking scenery. The view. Ang paligid nito ay napakaganda. Beautiful is understatement. There in front of me a small blue lagoon. Napapaligiran ito ng mga nagtataasang kahoy at dahon at iba't-ibang klaseng bulalak. The crystal clear water is so good to be true. Para lang akong nalalamin dahil sa linaw nito. At ang boung paligid ay napapaligiran ng mga ligaw na damo pero ang mga iyon ang mas lalong nagpapaganda sa paligid. All green. So calming. Refreshing in the eyes.

Isang lugar na sa isang iglap pa lang mawawala na ang iyong problema, iyon nga lamang nakakalungkot pagmasdan kung nakikita mo na wala ng puno sa mismong kalsada. Kaso ang nakakamangha ang pula nitong lupa. Kaya pala tinawag na Pulang-Daga ang dagat sa may Paracale na dinadayo ng mga nakararami. "Maraming salamat sa inyo." Napabalik lamang ang aking diwa nang makita ko si Laishia na nakatingin na sa amin. Inakbayan ko lamang siya habang si Daxon naman ay nanatili lamang sa posisyon nito. Nakamasid din sa malawak na parte ng bundok at may dagat sa pagitan nito.

Abby's POV: Nakataas ang kamay sa ereng naglalakad ako na parang nasa isang paraiso lamang ako. Nakapaa akong naglalakad sa tabing dagat at panay ang langhap ng sariwang hangin. I never thought that Palawan si really beautiful more than what I've expected. "baby...tumigin ka sa linalakaran mo!!" Pasigaw na saad ni Cloud dahil nasa hulihan ko siya habang kinukuhanan niya ako ng litrato.

Hindi ko maitago ang pagkamangha sa aking natunghayan. Nasa tabi kami ng dalampasigan na may puting-puting mga buhangin. Kita ko ang napakagandang tanawin mula sa baybayin. Ang maasul na karagatan at ang simoy ng hangin na walang kasing presko. "I can't believe it!" Hindi ko napigilan ang aking sarili at siguro dala ng kasabikan ay napasigaw akong bigla sa hangin.