Scorched Mga Nobela at Kwento

agap niya sa pagtataka ko. "Sige na, hintayin na natin yung iba" segunda ni Horizon na namumutla na. May point sila pero kung hindi agad darating si Erza, mapipilitan akong umalis ng hindi nagpapaalam sa kanya. Mabuti na lang at maulap ngayon dahil kung hindi kanina pa ako nagkaroon ng skin burn sa tagal naming dito. Are they delaying me or what?

Napapikit ako nang muling bumilis ang kaniyang pag-ulos sa loob ko hanggang sa muling maabot ang r***k. Agad siyang yumuko at muling hinalikan ang aking tiyan. Napabangon ako kahit na napapagod dahil sa pag-iisang katawan. He was always kissing the scars on my abdomen that he truly treasured. And this external scar may look disgusting to other people but for me, for us, it's a fortune that symbolizes our unconditional love for each other. Saglit siyang tumayo ay wari'y may hinahagilap sa kaniyang pantalon. Maya-maya lang ay...

Damit lang ang dala ko at tuwalya. Pagkarating ko sa kalsada ay may makitid na simentadong daan sa kabilang bahagi kaya tinahak ko iyon. Hawan ang daan pero ang mga makakapal na halaman ang nakakapagpakitid dito. Sagana rin ang mga puno ng saging tapos napatigil pa ako sa paglakad dahil sobrang laki nung puso ng saging na nadaanan ko. Ngayon lang ako nakita ng ganoon. Matapos ang ilang minuto ay nawala na ang mga malalagong halaman sa may kanang parte ng daan at napalitan ito ng napakalawak na palayan. May mga ilang scare crow pa akong nakita at may ilang mga magsasaka na nakaupo sa may kubo at nag memeryenda. Natanaw nila ako at kumaway sa akin kaya wala akong nagawa kundi ngumiti at kumawa

sabi ni Reigh kay Azro at tumango naman ang binata sa kaniya. Nasasabik na naglakad si Azro papasok ng gubat, at sa kaniyang paghakbang ng hindi kalayuan mula sa kalsada ay sinalubong na siya ng kamangha-manghang ganda ng Aerabella. Sari-saring hindi kilalang mga bulaklak ang makikita sa dinaraanan, matatayo ang mga puno, napakasarap pakinggan ng mga umaawit na ibon. Tumigil siya sandali’t inilapag ang kahon ng tungko at inihanda ang kamera. Sinimulan niya ang pagkuha ng litrato sa bawat nakakamanghang bagay na kaniyang nakikita.

sagot niya na nagpabalik sa akin sa wisyo. "That's absurd. FYI, I always depending on the situation when will you forgive or just forget. But our topic is about heavy resoned that hurt you back and forth to hell, so i chose to forget. There's no chance for that thing. Once we hurt it will scars to our soul. Once im really hurt It scars in my soul, how can i forgive that?" nag echo sa loob ng room ang sagot ko. "How would you heal if you just forget it? You cannot live your life to the fullest if theres a dark hole for hatred in your heart."

Sinabayan niya ito at walang pag alinlangang isinabot sa sinapupunan nito ang kaniyang binhi. Nanghihina at hinahapo si Kiana matapos na makawala ang init na namuo sa sinapupunan. Ang akala niyang tapos ng laban ay hindi pa pala. Bibla na lang siyang binuhat ng binata at parang laruan na initsa sa kama. Mabilis din siyang dinaganan nito at sinibasib nb halik sa labi. Parang gutom pa rin ito at walang kapaguran siyang inangkin.

Pinaupo si Ash at iba pang extra ng direktor sa mga upuan. “Uh, direk?” Nagtaas ng kamay na parang nagre-recite. “Ano pong sasabihin ko?” Ngiting ngiting sabi ni Ash. “Ah, wala ka namang kailangang sabihin. Kakain ka lang ng ice cream hanggang matapos yun scene.” Ituturo ang crew, at iaabot ng crew ang ice cream kay Ash. “Pe-” “Okay, action!” Makikita sa eksena na nag-uusap ang dalawang bida. Si Ash ay literal na kumain lang ng ice cream sa buong shoot.

I told them to save those two and protect them. Mula sa mga kakahuyan ay isang halimaw ang biglang lumabas. May hawig ito sa isang scorpion pero ang kaibahan lamang ay may malalaki at napupuno ng laway ang matutlis nitong ngipin ngunit walang mga mata. May galamay rin ito sa ilalim ng kaniyang ulo kung saan may nakikita akong kumikinang na flag. His body was covered with scales, may mga malalaking sipit rin ito, at higit sa lahat ang kaniyang buntot ay may nakakalason na apoy.

Habang natulala ang mga apprentice ng Sage Lake Sect sa biglaang pangyayari, si Quinn mismo ay nababalisa rin, nakalimutan ang mga parangal habang nagtanong, "Frank... Ano sa palagay mo? Maililigtas mo ba siya?" "Oo." Tumango si Frank, habang bahagyang humanga sa kung gaano kababa ang lulubog ni Maron. Kalimutan ang paglason sa sarili niyang ama—ginamit niya ang isa sa pinakamasamang lason na nakilala: ang Gehennical Frost Scarab. Halos hindi masubaybayan, ang biktima ay mahuhuli sa napakalaking lamig na hindi nila maasahan na matakasan.

"I-relax niyo ang inyong hininga. Mabagal at malalim upang bumaba ang inyong body heat." ​Sa loob ng limang mahabang minuto, ang drone ng Scorpions ay nanatiling naka-hover sa itaas ng pawid ng kubo. Ang bawat ikot ng camera nito sa labas ay tila isang hatol ng kamatayan para sa kanila. Sa gitna ng putik at dilim, hinawakan ni Sirius ang kamay ni Haven—isang mahigpit na pisil na nagsisilbing tahimik na mensahe: Nandito ako, hindi ako bibitiw.