Script Ng Ibong Adarna Novels & Stories

Linux asked in confusion. Napaismid si Adriel. "Nakita ko lang na may kasama siya na ibang lalaki. Baka kako naghahanap na naman siya ng lalaking mabibiktima. Mag-ingat kayo sa babaeng iyan. Marunong umarte, magtatangkang magpakamatay kung hindi nakukuha ang gusto. Lalo na kapag tungkol sa pera."

Chapter 220 Habang bumababa ako sa hagdan papunta sa kumedor kung saan naghihintay sina Mommy at Daddy, hindi ko mapigilang mapabulong, "Shit… ang daming abs!" Napahinto ako sandali sa gitna ng hagdan habang sariwa pa sa isip ko ang eksenang nakita ko kanina — si Adrian, walang pang-itaas, may tuwalya lang sa bewang, at yung katawan niya… parang hinulma ng mga anghel sa langit.

singhal ni Adonis na para bang isang mangangaso na hindi nahuli ang kanyang target. “Mommy! Daddy!” sigaw ni Adam na humahagulgol ng iyak. Mabilis siyang tumatakbo, rinig ko ang mga yabag ng paa niya kung kaya’ tumayo na ako upang salubungin siya mula sa pinto.

pagpapakilala ko na sa kaniya. --- Gregornel's POV "Is everything's fine?" tanong ko pa kay Ada nang makita ko itong umiiyak sa may bintana ng aming kwarto. Umalis lang ako saglit para sana maligo kaso napagpasyahan kong pilitin si Ada na sumama, nakakabored naman kasi kapag mag isa akong lalangoy. I know she's tired but I wanna have her in my side. Kakornihan man pero totoo iyon. I saw her wiping those tears and face me with a smile. I know she has something hiding sa akin that time, so as I slowly reach her with my arms ay masuyo ko siyang binalot sa aking yakap.

Nakatayo si Supremo Atcandis kasama ang asawa na si Inang Reyna Alyada habang pinapanood mula sa malaking bintana ng kanilang kwarto ang unti-unting pagkatupok ng Kaharian ng Sadan na kasalukuyang sinisilaban ng kanilang mga kawal. "Tuluyan na nga nating natalo ang mga puti," mahinahong saad ng Inang Reyna Alyada, ang mga mata ay nakatuon pa rin sa malaking apoy na unti-unting lumalamon sa buong palasyo maging sa mga kabahayan at mga estruktura na pag-aari ng mga puti.

Sa sandaling iyon, muling tumunog ang phone ni Kevin. Sinagot niya ang tawag, halatang tulala. "Hello?" Isang matinis na boses ng babae ang naanod mula sa kabilang linya. "Kev, iligtas mo ako! May kumidnap sa akin! Gusto ng kidnapper na pumunta ka ngayon din! Bilisan mo at iligtas mo ako! May bombang nakatali sa akin ngayon!"

Cute sobra. “It’s real, babe,” sabi niya, hinahaplos ang pisngi niya gamit ang hinlalaki. “As in, solid. Walang glitch.” “Promise?” “Mas solid pa sa New York concrete,” biro niya. Natawa si Calestine ng mahina at tuluyan nang nawala ang konting kaba niya. Pero kahit tumatawa siya, hindi pa rin kumakalas ang kamay ni Adrian sa mukha niya.

Agad siyang nag-acting na parang biktima. “Rain, bakit mo ako sinampal?” Kunwari ay nagdadrama si Daniela para manlinlang. “Pang-Oscar ang acting!” Sabi ni Stella sabay nguso. “Anong nangyayari rito?” Lumapit si Jared. Akmang lalapit si Daniela sa kanya pero hinarangan agad siya ni Stella. “Si Rain kasi... hindi ko alam kung bakit niya ako sinampal.” Kunwari ay nagpahid pa siya ng luha.

"Wag mong isasama si Carolina rito." "Talking like a protective son in defense of a prostitute mother. Ang touching." Adriano shook his head dramatically before pulling out a pen. He started writing down the cheque on his hand in a very well mannered way."Ang sabi ng Papa ko, kung may gusto raw tayong bagay at may humahadlang... wag tayong mangimi na tanggalin yon." He gave Pete another blood freezing smile.

Seryosong sagot ni Night. “Dang, pinahirapan kami niyan Red, Ayaw niya kami pakinggan. Sorry kung naabala ka pa namin. Nahihirapan na talaga ako sa kanya kanina, pagdating na pag dating namin dito sa Bar ay umorder na agad ng sandamakmak na alak at ginagawang tubig ang pag-inom. Kung hindi nga lang magagalit si Sir Aidan bibigyan ko sana ng isa para makatulog na at mai-uwi kona.”