Secret Files Spg Novels & Stories

WARNING: EXPLICIT CONTENT. RATED SPG. ANG bawat salita na lumabas sa bibig ng lalaki ay parang patalim sa pandinig ni Zia. parang invisible nga lang ang talim ng mga ito dahil hindi makikita sa labas ang sugat na ginawa nito kundi tanging sa puso niya lang makikita. Ang mga mata nito ay nakatingin sa kaniya na para bang napakababa niya at napakawalang halaga niya.

Lumaylay ang balikat ni Lyca. "Wala talaga akong swerte sa trabaho," ani Gerlie na lupaypay na rin ang balikat. Biglang tumunog ang mobile ni Lyca, inilagay niya ang hintuturo sa kanyang bibig bilang senyas kay Gerlie. "Shhh tumatawag si Sir Zoe." "Nakalimutan ko pala ibilin sa iyo na kay Mark Philip mo dalhin ang passport at iba pang papeles ng kaibigan mo upang mai-book ng ticket at makuhanan ng visit visa."

“That’s a big help, sir. Nakilala ko rin ang kanang kamay niya, si Boggy. Dinig ko rin ang usapan nila at nagtanong ang boss kay Boggy kung kumusta ang trabaho ng spy na malapit sa ‘yo. Ito ang gusto kong malaman n’yo, sir. May isang spy pa silang pinadala na mas malapit sa inyo. Hindi lang nabanggit ang identity niya pero mukhang iyon ang may access sa private life n’yo. Maybe he or she was close to you.” Natigilan siya sa huling detalyeng nabanggit ng agent. Alam na niya na malapit talaga itong isang spy sa kan’ya dahil nakuha ang detalye na meron sa papeles mula sa international branch ng CEG. “Thank you for the details. It helps a lot. And please, be careful,” aniya. “Yes, sir!” Pinutol

Lu bago umupo sa tapat niya. Agad silang nagsimulang pag-usapan ang mga usaping pangnegosyo, habang ako at ang sekretarya ni Mr. Stewheinz ay abalang nagsusulat ng mahahalagang detalye ng pulong. Pagkatapos ng meeting, magalang silang tumayo at umalis. Kasunod niya ang sekretarya niya. Doon ko napansin ang mga daliri niya.

"Yes, pero-" "You know, wag mo dapat suotin dito yan sa harap ng madaming tao. Malaki ang sekreto ng BGW sa mga Blue." Nakakapagtaka pero bakit nya alam ang mga color codes ng BGW? Hindi ako umimik at tumawa sya ng bahagya. What is their secret? I thought everyone knows them already?

Umaga. Unti-unti nang nase-secure ang buong Syndicate facility. Isa-isang kinokolekta ang mga records. Servers. Documents. Financial files. At lahat ng maaaring magpatunay sa mga operasyon ng organisasyong ilang taon na nanatili sa dilim. Nasa magkakahiwalay na secured rooms sina Kassian, Aurelian, at Kaizer. Samantalang sa isa pang bahagi ng facility...

--- "Wait." Agad napatingin ang lahat sa kanya. --- Nanlaki ang kanyang mga mata. --- "I found something." --- Mabilis na lumapit si Alexander. --- Sa screen ay may listahan ng internal security accesses. --- At may isang pangalan na paulit-ulit lumalabas. --- Sa tuwing may sikreto silang pinag-uusapan. Sa tuwing may operasyon silang inilulunsad.

Five years. Exactly five years na ang nakalipas mula noong araw na tumakbo ako palayo sa lahat ng bagay na akala ko ay para sa akin. Five years since I left the city where everything started, where I believed I found love, only to realize I was nothing but a secret kept in the dark. Five years since I ran away carrying a heavy secret inside my womb—two lives that became my whole world, my reason to breathe, and my reason to keep hiding.

Para bang isang multong bumabalot sa kanyang paligid. “Ha…ha…ha…” mahaba at nanunuot ang tawa ni Silas. "Sa sobrang kalasingan mo, hindi mo man lang namalayan na pinakialaman ko na ang cellphone mo. Lahat ng sikreto mo… nasa akin na.”

And so, Seungcheo pressed the loud speaker button. [“Okay, okay, Manager Pete. Goodbye.”] Joshua acted. [“Ano na nga ba muli ang pinag-uusapan natin?”] Ngayon, naririnig na ni Celine ang usapan mula sa kabilang linya. “Tungkol sa sikretong organisasyon; ang HongYoonChoi,”] ang sagot ng pamilyar na boses. Napamulat ng malaki si Celine dahil nakilala niya kung sino ang nagmamay-ari ng boses na ito.