Self Doubt In Tagalog Novels & Stories

gigil kong tanong. Hindi maitatangging alam n'ya kung ano ba talaga ako kaya mas dumoble ang kaba sa aking dibdib, halo-halo na ang nararamdaman ko at mas nakakadagdag 'yon sa akin kung bakit hindi ako makapag-isip ng tamang gagawin. "Sa oras ba na maipakilala ko ang sarili ko ay hahayaan mo akong tulungan ka?"

He rolled his eyes when he saw me "Huwag mo naman ako masyadong titigan," he stated with confidence. Yes, that's my Calyx este that's Calyx. Masyadong mataas ang self-cofidence mukha namang bugok. "Tara na, ikaw naman magbabayad ngayon."

mayabang nitong sabi. Suminghap siya at bahagyang kumiling. Sarkastiko siyang natawa. "Wow! You believe in yourself too much pero masyado ng mayabang pakinggan. You know what, hindi ko alam pero kapag nakikita kita o naririnig ang pangalan mo, kumukulong na ang dugo ko. I hate your guts, masyadong kang mayabang," pagtatapat niya. "Really? Thank you, I'll take it as a compliment, Ambrose."

lalo pa nito itong inaasar “ asshôle. ” matapos non ay bumaling ito sa'kin “ Don't depend too much on others, they can't always keep you safe. If something bad happens to me, you're on your own. Trust no one but yourself. ” seryosong sabi nito “ i'm not saying i can't protect you. Ang sinasabi ko lang, hindi sa lahat ng oras ay nandyan ang mga taong inaasahan mo, kaya kailangan mo ring tulungan ang sarili mo. ”

matigas niyang sabi. "You know damn well this is not a baseless doubt, Abraham. I can feel it. I can feel it deep inside me na may namamagitan sa inyo ng inaanak mo!" matigas nitong saad saka matamang sinalubong ang mga titig niya. "I trust my gut!"

I said while eating some chips that is on our table "Sige nga, bro. How sure you are that Enna is happy with someone else? Can't you see that ikaw ang mahal ni Enna at wala ng iba, bakit ba hindi maiintindihan 'yun? Alam ko na mahal mo rin siya, bakit mo pa ba pinapahirapan ang sarili mo?"

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

"sa paghahabol ko dito isang lalaki ang nakasalubong ko at agad namang huminto ang aso sa tabe nito. agad naman akong napa tingin sa suot ko at nakita ko itong naka tingin sa legs ko at sa body shape ko. "WHAT THE HECK! anong tinitingin tingin mo dyan! MANYAK! sino kaba pano ka naka pasok dito. mom! mommy! sigaw ko at para bang hindi ito natatakot at naka tingin parin ito sa aken na para bang kinakain nako ng mga titig nito. "ikaw siguro ang anak ng bagong asawa ng dad ko? "what the? siya siguro ang step brother na sinasabe ni mom kanina. saad ko sa isip ko

Humagolgol na Siya ng iyak. " Mas nasasaktan po ako na nakikita kang nahihirapan at napapagod, mas nasasaktan ako na Makikita ko Ang sarili ko na sobrang miserable" wika nito. Umiyak Naman si Nanay at umiiyak parin ako. Ayuko paring tanggapin kahit sabihin na nilang selfish ako Wala akong pakealam gusto ko lang manatili Ang kapatid ko.

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.