Self Doubt In Tagalog Novels & Stories

sabi nito sa akin kaya natawa ako “Mag-iisang taon na tayo, ngayon mo lang ata napansin yan?” “Yeah Babe, exactly! Mag-iisang taon na tayo and I am having doubts.” Bigla akong kinabahan sa sinabi niya. Nagdududa siya? Saan? Sa akin ba? “W-what do you mean?” I tried not to look nervous but it was evident in my voice “Bakit hindi ka pa nabubuntis? Nagdududa tuloy ako sa sarili ko!” medyo malungkot niyang sabi pero ako naman ay nakahinga ng maluwag

Takbo bilis bilis pa Nabalik ako sa ulirat ko sumakit ng subra ang aking ulo. ahhhh ansakit ng ulo ko ahhhhhh. "Miss okay kalang ba?" Ahhh ansakit ng ulo ko. "Miss gusto mo bang dalhin kita sa ospital?" Hindi na kaya ko na ito sige aalis na ako. Sa takot ko at kaba na nararamdaman ko agad akong tumakbo palayo sa lalaki. Ahhhhhh ano ba itong nagawa ko?patawarin nyo po ako hindi ko po alam.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

Akala ko mahihirapan akong tabuyin ang g*go pero hindi ko inaasahan na madali siyang maka-usap ngayon. Ilang salita ko lang ay tumango siya agad at walang alinlangang umalis na. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa inasta niya nang papaalis pa lamang siya. Pakiramdam ko kasi ay parang may mali. Lalo na sa mukha niyang nakatingin sa akin kanina nang sinabi niya ang mga huling katagang iyon. Pakiramdam ko ay may nadiskubre siya na hindi ko alam kung ano, pero may kutob akong masama iyon. I have never doubted my guts, that’s why I am so confident with myself. But now, I can’t even pinpoint what this bad hunch is telling me. It’s making me helpless. Wala akong magawa kundi magmasid na lang sa m

Sabihin pa nila na pahalata ka masyado at affected sa nangyayari. Sa affected naman talaga ako. “Excuse me, di ko pa kasi nagagawa yung assignment ko. Mauna na ako.” At bago pa nga naman makatayo, napa-aching ako. “Excuse me.” Kinuha ko na yung gamit ko, at umalis. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

kunot-noong sabi niya. Kinalma ko muna ang sarili. Malabo namang mangyari ang pinangangambahan ko. Ako lang talaga ang nag-o-over think at OA ang reaction. Ang laki-laki ng mundo kaya imposibleng magkikita pa sila.

Halos pinigilan ko ang sariling makisawsaw sa kanila. If doubt is challenging you and you do not act, doubts will grow. It grows until you cannot bear it. You need to show everyone that you are not just. Hindi ka lang sino? Dahil ikaw iyon. Hindi ka dapat pangambahan dahil kaya mong buhayin ang sarili mo gamit ang sarili mo! Tumayo si Tito at Tita. Tumingin sa amin si Tita gamit ang mga mata nitong humihingi ng kapatawaran.

Diyos ko, ano ba ‘tong nararamdaman ko? Mabilis siyang pumihit patalikod dito saka nagtalukbong ng kumot. What is wrong with me? Ano bang nangyayari sa akin? Bakit ba kung anu-ano ng naiisip ko? Nababaliw na ba ko?

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

guilt, galit, o pagkamuhi sa sarili. Habang nakahiga siya, ramdam niya ang init ng katawan ni Amber na nakadikit sa kanya. Ang mga salitang binitiwan nito ay nag-iwan ng mabigat na pakiramdam. Ano bang nagawa ko? tanong niya sa sarili na hindi niya kayang sagutin.