Self Doubt In Tagalog Novels & Stories

Krystal POV Tumakbo ako. Hindi ko alam saan. Basta tumakbo. Basa ang damit. Basa ang buhok ko. Basa lahat ng suot ko. Pero mas basa yung loob ko.Pagkasara ng gate, doon lang ako gumuho. Pakiramdam ko binagsakan ako ng mabigat na bagay ..akala ko ang tapang ko ..akala ko ang lakas ko na harapin ang lalaking iyon .Bakit parang nanghihina ako .

lumuluha niyang muling wika Hindi ko naman mapigilan ang maluha. Ayaw kong saktan si Mommy pero, talagang dumating sa punto noon na hindi ko na kaya. Wala naman sana akong balak na umalis noon kaya lang, feeling ko, nag-iisa ako. Walang kakampi...at kahit ang sarili kong Ina ay ayaw na sa akin "H'wag na po nating pahirapan ang mga sarili natin, Mom! Matagal na pong nangyari iyun at nakaraos na po ako." seryosong wika ko.

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Nakangiti ito saakin Naiintindihan ko na Naiintindihan ko na ang sinabi saakin ni Grace at ni Mama Akala ko kaya ko pero hindi pala Kapag pinanguna mo ang takot ay wala kang kahihinatnan dahil talo kana. Ang takot ang pinakang kalaban mo pero kung may tiwala ka sa sarili mo magagawa mo ang isang bagay na napakaimposible. Magtitiwala lang ako sa sarili ko at maliligtas ko silang lahat. Tama si Grace... Napatingin naman ako kay Mama na nakangiti parin saakin

sabi ko "I don't know, until now hindi ko pa rin alam ang gagawin. Masyadong mabilis ang pangyayari. Hindi pa ako stable, hindi pa naghilum ang sugat sa madilim na nakaraan na nangyari sa akin tapos ito na naman." pag amin ng dalaga. "Malakas ka at alam kung kaya mo 'yan." pagpapagaan ko sa loob nito

Hindi ako nakapagsalita. “If you’re not ready it’s fine. Make sure you’re not thinking other men,” umigting ang kanyang panga sa pagkasabi niya. Nandilim din ang kanyang paningin kaya hinawakan ko ang kamay niya para kumalma siya. What you think of yourself is all matter. “Wala ka ba tiwala sa akin?” “I trust you, baby,” he responds. Hinalikan niya ako sa noo.

(I think you two, has feelings for each other but no one's confessing. 071 117 115 116 111 032 110 105 121 097 032 098 097 032 116 097 108 097 103 097 032 097 107 111 063 032 078 097 103 117 103 117 108 117 104 097 110 032 100 105 110 032 097 107 111 032 115 097 032 115 097 114 105 108 105 032 107 111 046 (Gusto niya ba talaga ako? Naguguluhan din ako sa sarili ko.)

panimula niyang wika "Doc, ano po ang problema? Malubha po ba siya?' tanong ko "Yes...malubha sya at dapat mong ihanda ang sarili mo sa mga posibleng pang mangyari sa kanya." seryoso niyang wika Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkabigla. Although, inaasahan ko nang mangyayari ito pero pakiramdam ko nang sandaling ito, para akong biglang nagising.

Natural lang ba ang magduda? Napahilamos ako sa sariling mukha at pinilit iwinaksi ang lahat ng mga naiisip. May tiwala ako kay Kaleb. At nasisiguro kong hindi niya magagawang magloko at sirain ang bagay na mayroon kami. At sa totoo lang, miss ko na siya. Sobrang miss ko na si Kaleb. Miss ko na lahat sa kaniya. And being missing someone makes me overthink and made my whole system gingery.

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.