Sentence With Book Novels & Stories

Hindi pa gumagaling ang namamaga kong likuran dahil sa pagkakahulog ko kahapon, pero heto at parang mamamaga na naman ang buong katawan ko maghapon. “A-ah, do you s-still h-have something to say?” pautal-utal kong tanong. Not until I realized na hawak-hawak ko pa pala ang isang libro na may title na “The Wolf and the Boy.” “Ahh!” saad ko nang napagtanto ko kung ano iyon. Napakamot na lamang ako ng ulo. Medyo naintriga lang ako sa librong ‘yon dahil isa itong children’s book.

Hello po ulit sa lahat ng Readers ko 💖 Sa mga nakabasa na ng Book 2, alam niyo kung paano naghiwalay ang kambal at kung bakit pinili ni Roxiel ang mamuhay nang mag-isa—malayo sa mundo ng mga mayayaman. At doon nagsimula ang kanyang bagong kwento sa Book 3 bilang isang lihim na magnanakaw.

Author's Note: Hello everyone! Feel free to rate and leave a review about this book. Your feedback and ratings are greatly valued. Your comments and votes will also help in attracting more readers and promoting this book. Thank you for reading and waiting my daily updates!

Dahil sa aking kuryosidad, kinuha ko ang isa sa mga libro, para lamang malaman na nagsusulat siya ng nobela na pinamagatang "Pregnant for the bully." Napataas ang kilay ko habang binubuklat ang mga pahina. Laking gulat ko nang makita ko ang pangalan ko na nakasulat sa ilang pahina ng libro, mukhang naaakit din siya sa akin. Kinuha ko ang isa pang libro, may bookmark sa gitna ng libro at binuksan ko ito kung saan naroon ang bookmark.

tanong ko. "Oo naman, marami na ang nagsabi na mayroon kaya imposibleng nagsisinungaling lang sila," wika ni Osang. "Ano raw ba ang title ng book para madali natin siyang makita?" tanong ko pa. "Hindi ako sure pero sa pagkakatanda ko, fall in love something 'yung title no'n, e," ani Osang. "Oo nga, parang gano'n din 'yung natatandaan ko," segunda ni Gela.

sabi nitong may kalakasan ngumiti ito bago sinulyapan ang kalangitan na namumula-mula dahil sa papasikat na araw. "Yeah, it is." tipid kong sagot sabay na yumuko at muling tinuon ang paningin sa librong hawak kahit naba wala doon ang aking isip. Parang tanga as always. Akala ko ba mag-isa lang ako, hindi ko akalain may companion pala ako sa umagang ito. "So, do you like to read huh?" "Kinda." "Why don't you try to read this book," buong pagmamalaking saad nitong sinara ang librong hawak saka hinarap sa akin ang pabalat pati na ang akda.

Isa siya sa pinakasikat na manunulat sa buong mundo. Binuklat ko ito at binasa ang nilalaman ng chapter twenty-seven, “So, you’re reading my book,” Narinig kong wika ni Mantus kaya naman ibinaba ko ang libro at tiningnan siya. May hawak-hawak siyang dalawang sandwich na nakalagay sa isang supot, suot din niya ang kanyang relo sa kanang braso. “What are you doing here?!” Iritado kong tanong na naging dahilan upang bahagya siyang matawa.

‘Yong bigay ni Xian sa kanya pero pilit kong kinukuha. “Wala. Tara na, roon tayo sa kusina.” Nilingon ko siya at nakitang may hawak siyang libro at plastic. Nag-angat ako ng tingin sa kanya nang i-abot niya sa akin ‘yong libro. Cook book? Ito ibibigay niya sa akin? Unbelievable.

Napaisip tuloy ako bigla kung gaano kamahal ang mga libro. “Bilisan na natin baka maabutan ka ng gabi.” Pagkalabas nga namin sa library ay subrang tahimik na ng lugar. Wala nang katao tao at hangin nalang ang bumungad sa amin. “Sis, alam mo ba 'yong kuwento sa school na 'to?” Napakapit siya sa akin, itong babae na 'to siya na nga nagkukuwento parang siya pa ang kinikilabutan.

May apoy na mabagal na nag-aalab, nagbibigay ng init at liwanag na sapat lang para makabuo ng intimate na anino. Lumapit siya sa shelf at marahang hinaplos ang spine ng isang makapal na libro. Kahit paano, may kakaibang ginhawa sa pakiramdam na surrounded siya ng mga librong tahimik at walang boses na mang-uusig. “Running away again, Solenne?”