Sentence With Book Novels & Stories

Baka kasi may libro lang na itim ang lola ngunit wala naman pa lang kinalaman sa kulto. Nilapitan niya ang libro at pinagmasdan ang pabalat nito. Itim na itim at may mga nakaukit sa pabalat na mga salitang hindi niya maintindihan. ‘Ano ito?’ tanong ni Gilda sa kanyang isipan at dahil sa kanyang kakuryosohan ay hinawakan niya ang libro at hinimas himas ito. Sa isang banda ay may mga matang dumilat. Mabilis itong naglakbay sa hangin dahil sa bagong kamay na humawak ng binabantayang libro.

Sabi ko na lang kasi i know, that time will never come. Kumiling lang ang ulo ni iczeh na parang may iniisip. Samantalang nakangiting tumatango lang si saeng na kumukuha ng libro. Hindi ko alam kung ano ano ang tumatakbo sa isip nila. May mga saltik yan kaya dapat mag ingat. Umiiling na kumuha na din ako ng libro. ICZEH' s POV nakangiting nagtatype ako katext ang lalaking napakasarap asarin.

It was a book written by Stephen King. Nangunot ang noo ko pero ipinagkibit-balikat na lamang iyon. I put back the book to where it belong bago sumunod kay Enid. "Do you still want to visit the canteen?" she asked nang maabutan ko siya sa labas ng library. In shook my head. "I already know it." "Okay. So, what are we going to do next?"

lumapit siya sakin at kinuha ang libro ko na binabasa sabay takbo. "Hoy! Bastos! Binabasa ko pa! Ibalik mo sakin yan!" Wala talaga siyang mapagtripan. Palibot-libot lang kami sa loob ng bahay na naghahabulan habang pilit na inaabot ang libro na kinuha niya sakin. "Ibibigay ko sa'yo 'to kapag sumama ka sakin sa paglaog." "Hindi ako laog! Hindi ako sasama, mamuti man ang buhok mo."

basa niya. Napatitig si Charlaine sa title ng book. Tumulo ulit ang kaniyang mga luha na para bang bukas ay hindi na siya iiyak pa. Gayunpaman ay mabilis niyang binitiwan ang libro. Agad siyang pumunta sa bintana. “Ang aga pa pero parang ang dami nang nangyari sa ‘kin,” saad niya.

sabi niya at umupo sa tabi ko. Nakaginhawa naman ako ng maluwag dahil hindi parehas ang sagot nila sa tanong na 'yon. Kinuha ko naman ang book ko about sa topic, "Okay. Magsimula na tayo," sabi ko at binuklat na ang aklat sabay basa sa title, "Crime and Punishment --"

"Eh bakit iilan na lang ang libro sa bookcase niya?" Sandaling napatigil si Auntie Wena. Lunok-laway siya bago sumagot nang may paninindigan. "Dati pa pong kakaunti ang libro doon, Sir. Baka po namali lang kayo ng tingin?" "Talaga?"

Of course, no one have told me the reason, and I'm afraid asking such things. What I did is something I never knew is the right thing. Read books because it's not a sin! I did realize that as I finish my first ever book that read. It is contain the out of the Town knowledge. I can feel the sudden burst of emotion inside me and I can't let go the feeling that foreign to me.

Kinuha ko ang highlighter at nag-simulang lagyan ng kulay ang simpleng salita na may nakatagong matingkad na kulay. "People come, people go- they'll drift in and out of your life, almost like a character in a favorite book. When you finally close the cover, the character have told their story and you start up again with an other book, complete with new characters and adventures" (Words not mine, I just did find it in some kind of great book, full credits to the rightful owner.) Yeah, people come and people go. How funny and realistic this kind of words from the book I am reading.

"Good. Now, I recommend you to read that book while I'm cleaning this." Kinuha ko ang libro at pinatong iyon sa aking kandungan. "Para saan po ito?" "Take a look." Bahagya siyang tumawa. "You know, you might find something that could pique your interest." "Oh." Natahimik ako habang pinagmamasdan ang libro. "Nasa lab lang ako kung may kailangan ka, hija." "Okay po!" It's a black book, hardbound, and thick. Kuryoso kung bakit ang partikular na librong ito ang nirekomenda ni Senyor, buong ingat ko itong binuklat.