روايات وقصص ضمن Senyora Santibanez

putol na ani ni Uno na napabalik ang tingin sa sofa na inupuan ni Manuela kanina. "Go fetch Ms. Ibañez and bring her back here." plain na utos ni Uno. "I thought you will let her?" "She had works need to be finished, fetch my wife." utos ni Uno na bahagyang ngiting ikinayuko ni Santi. "As you said, el señor." naglakad na si Santi palabas ng opisina ni Uno na muling sumandal sa pagkaka-upo niya at iniikot ang inuupuan niya paharap sa transparent wall ng opisina niya.

anang lalaki sa kanya saka hinawakan na ang isa niyang kamay at iginiya patungo sa magandang babae na nakangiti sa kanya. Ramdam niya ang matalas na mga mata ni Atty. Lianela Mendez habang sinusundan sila ng tingin. “Mrs. Nopez, si Millet. . .” sabi ni Gabrielle saka bumaling sa kanya, “Millet, sya si Mrs. Sandra Nopez, ang may bahay ni Senador Binggo Nopez.” “Talaga palang napakaganda lalo na sa personal ng asawa mo, Gabrielle,” sabi nito at ramdam niya ang sincerity ng sinabi nito.

Ang bawat kurba ng kanyang katawan ay nakahulma nang perpekto, nagpapakita ng isang babaeng hindi na kailanman magpapasindak. Ngunit ang mas lalong nagpapigil sa paghinga ng mga elitistang bisita ay ang alahas na nakapulupot sa mahaba at makinis na leeg ng dalaga. Kumikinang nang nakakabaliw sa ilalim ng mga ilaw ang sikat na *Santillanes Diamond Necklace*—isang pambihira at *custom-made* na alahas na nagkakahalaga ng bilyun-bilyon. Ito ang pinakamataas na simbolo ng yaman at impluwensya ng pamilya Santillanes, na kailanman ay hindi pa naisuot ng sinumang babae sa kasaysayan ng Nueva Esperanza. Ang presensya ng kwintas na iyon sa leeg ni Aria ay isang malinaw at nakakapasong mensahe sa lahat

"Kakain ako rito. Gutom ako. Bakit naman kita susundan? Hindi naman tayo close at hindi naman tayo magkakilala para gawin ko 'yon." Mas lalong ngumisi si Anya, isang ngisi na nagpapatindig ng balahibo ko. Damn. This woman is a female version of Tyler Santibañez. No wonder kahit hindi sila magkapamilya o magkadugo ni Tyler ay sa kaniya ipinagkatiwala ang buong pamumuno ng The Santibañez Group. She is absolutely fearless. Malakas ang kaniyang presensya na tila ba kaya niyang basahin ang bawat kasinungalingang sasabihin mo.

May naalala akong Montessori si Senator Montessori, ka anu ano kaya ni Serenity si Senator. "Ako si Anna, Serenity. Ka anu ano mo pala si Senator Montessori?" Sa pagkaalala ko wala namang anak na babae si Senator. Laging na fe-featured si Senator Miguel Montessori dahil sa pagiging makapangyarihan nito at ang mga anak na hindi basta basta. May anak ito na lawyer, doctor, businessman, at police inspector at wala akong nababalitaang may anak itong babae, baka pamangkin?

Nagtatagis ang bagang na sinabi ni Julian. Matunog ngunit naroroon ang sarkasmo sa pagtawa ni Senyora Elizabeth. “Oh, really? You think I am blind? Do you really think that I know nothing?” Saglit nitong inilibot ang tingin hanggang sa sandaling dumako ang tingin niya kay Sierra. “The wealth of the Santillan's only belongs to one heir, and that is Audrey Santillan.” Hindi nakatakas sa paningin ni Sierra ang mariing pagkakahawak ni Julian sa kutsara nito.

bati niya nang makalapit. "Yes, Ma'am?" tipid nitong tanong. "Obviously, this is Rancho Arganza. I just want to ask... nariyan ba si F-Fabian Arganza?" "Ano ho ang kailangan ninyo kay Sir Fabian? At ano ho ang pangalan niyo, Ma'am?" magkasunod nitong tanong. She swallowed hard and smiled at him. Naging alanganin pa ang pagngiting ginawa niya. "A-Actually, I am looking for Rebecca. Hindi ko alam kung kilala mo siya... Rebecca Sanchez?"

Para sa kanila, siya ay isang konsepto, hindi isang tao. Ang sentro ng atensyon sa gabing iyon ay isang babae na nagngangalang Celestina Alcantara-Montero. Ang ikatlong pinakamayamang tao sa Summerton, at ang CEO ng Alcantara Global Properties (AGP), ang pinakamalaking real estate developer sa bansa. Siya ay nasa kanyang mga huling 40s, matangkad, elegante, at may mga matang kayang tumingin sa iyong kaluluwa at hanapin ang iyong halaga sa merkado.

"Good day, Mr Santillan. Glad to have you here in Elleanor's boutique." bati ng babae na nasa 40's ang edad. Maganda ito at halatang sopistikada. "I'm Elaisa, the owner and founder of this boutique. When your mom called for a reservation, I didn't waste any second thoughts and meet you. I didn't know that you've grown up so well and appealing, Mr Xerxes. It's been a long time." masaya nitong wika kay Tres at naglahad ng kamay upang makipag kamay.

Hindi ko na napigilang itanong. Tumitig siya sa akin ng malalim na para bang hinuhukay niya ang nasa loob ng mata ko sa mabait na paraan dahil ang lambot ng tingin niya pero may kakaiba doon. "I am Alora Hazel Valezka, his wife."