Shatter Novels & Stories

Ilang minutong nagtagal iyon bago biglang may sumabog. A blast ripped through the east wing. The floor shook, glass shattered, and the air filled with fire and smoke. The shockwave sent me crashing into the wall. Ramdam ko ang nakakamatay na sakit sa kaliwang braso ko nang bumagsak ako sa lupa at iyon ang unang tumama. Naramdaman ko pa ang pag crack nito. I hissed, but it wasn’t fear. It was rage. Pure, simmering rage.

Mapanlinlang ang katahimikan. Sa kaniyang mga mata, may sigaw na hindi maibulalas. Ang galit, ang lungkot, ang pagkabigo—lahat sinisiksik sa loob ng katahimikang iyon. Then, in a sudden snap, the glass shattered in his hand. Hindi niya alintana ang pagdaloy ng dugo mula sa kaniyang palad. Ang kirot—tila ba mas gusto pa niya iyon kaysa sa sakit na matagal nang iniipit sa dibdib.

Kaninang umaga lang ito umalis upang maligo at makapagpalit ng damit. Hindi rin ako makakain. Pakiwari ko ay tuluyan ng gumuho ang aking mundo. Wala na rin kasi akong naiisip na dahilan para lumaban pa sa buhay. Wala na ang aking ina na siyang naniniwala at nagtitiwala saakin. Kaya't parang wala na rin'g silbi kung magpapatuloy pa ako.

Naghahalo ang aming mga pawis habang ang kaniyang kamay ay marahan at pabalik-balik na hinahaplos ang aking tiyan at ang aking hita. Gusto kong titigan ang kaniyang mukha ngunit maliban sa nanghihina ang talukap ng aking mga mata ay para ring kinakain ng dilim ang pigura ng kaniyang mukha. Nais kong imulat ang aking mga mata sa pagbabaka-sakali na magkakaroon ako ng pagkakataong masilayan ng klaro ang kaniyang mukha ngunit masyadong malakas ang sensasyon na binibigay ng mga halik niya sa akin kaya hindi ko na napigilan ang sarili kong magpalunod ng tuluyan doon.

Para siyang lutang na nahihilo at parang umiikot ang paligid niya na gusto Niya ng malamig. "What the fuck, ito ba ang hangover?" Bulong niya habang nasa shower at naka pikit. After niya maligo ay agad niya kinuha ang Cellphone niya at tumawag kay Zin, naka ilang dial na siya pero walang sumasagot kaya nag tataka na tinext niya ito kung kumusta ito.

Tinamaan ang kamay ko dahil isinangga ko ito para hindi matamaan si Rico. “Now you know what shattered really means."

Hanggang sa biglang napaatras siya ng marahas nang isang biglang bugso ng kumukulong mainit ang sumabog mula sa shower. Diretso iyon sa bandang braso at balikat niya. "Shit!" Halos madulas siya sa tile sa pagmamadaling umiwas. Kumapit agad siya sa pader, humihingal habang nanginginig ang kamay na pinihit ang gripo. Mainit, sobrang init. Yung tipong hindi ka na mapapamura dahil sa sakit lang, mapapaisip ka rin kung sinadya ba. Napatingin siya sa namumulang balat ng kaliwang braso niya.

’ Monique longed to cry out, unable to take every insults from this man’s mouth, from the guy she loved unconditionally for years. Walang pag dadalawang isip na dinampot ni Monique ang isang maliit na snowball na naka display sa kalapit na cabinet na kinatatayuan niya at agad iyong ibinato kay Samuel na agad naman nitong naiwasan. Gumawa iyon ng malakas na tunog nang tumama sa marmol na sahig ng silid ni Samuel, and in seeming slow motion Monique saw the glass shattered into a million pieces.

Damn! Too, bad. Hera.

She even heard the loud slamming of the door. Ngumiti siya nang mapait habang nakatutok ang mga mata sa pintuang nilabasan nito. Sa pagkakataong iyon ay tila gripong nag-unahang umagos ang mga luha niya. Sorry? "Sorry" lang ba ang maririnig niya buhat dito matapos ang napakagandang sandali na pinagsaluhan nila? She felt degraded and at the same time hurt.