Short Caption For Honor Student Novels & Stories

Nang matapos ng tawagin ang pagbigay ng diploma, agad naman na tinawag ang mga nakapila sa kabila. "Pagal, Lucas S., Bachelor of Science in Information Technology, Cum laude!" Napasinghap kami ni niccolo ng marinig na pasok si lucas sa latin honors. Siguro kung puwede lang sumigaw, sumigaw na kami ng; Pa-empi na 'yan! Medyo naluluha pa nga 'yong mama ni lucas habang sinasabitan siya ng medal sa harapan. Nakakaproud naman talaga!

sagot nya rito, inakbayan nya ako at nagsimula na kaming maglakad papasok sa loob. Oo nga pala, sponsored ni Ahya ang programme at bongga ang mga kalakip na gantimpala sa mga estudyanteng nakakuha ng honor. Isang milyon ang binigay nya sa school para lang sa recognition day ngayon, bukod pa sa tatlong milyon na binigay nya sa para sa graduation day next week. Kaya lahat ng estudyanteng aakyat ng stage at magtatapos sa graduation day ay may maiuuwi.

wika nito. "Pero kung susundin natin siya, ano na lang ang sasabihin ng ibang students? Mayroon tayong pinapaboran? May iba tayong students dito na artista at model pero hindi natin pinayagan ang ganoon. I'm just being fair." "Choose. School's reputation or breaking the rule? Just once, JG. Pumayag ka na," "Sabihin mo nga sa akin paanong nakapasok ang bagsak na student na iyan sa school natin, ginamitan mo na naman ng connection mo?" Pang-iinsulto ko sa kanya.

Ano ngayon? Kumpara kay Cynthia, mas maganda naman ako kahit medyo bilog ang katawan. Tsaka ano naman ngayon kung chabelita ako? At least matalino. Skolar! Consistent honor student at pambato ng Isla Aurora National High School dati sa mga contest. I am the youngest valedictorian of Isla Aurora National High school and I was the only student who got 100% in the college admission exam sa university na pinapasukan ko ngayon.

“Look at that kid. He’s handsome, right?” Naiiritang siniko ko si Danica sa narinig. “Tigil-tigilan mo ako. Stop fantasizing him, Danica,” sambit ko sa kaibigan. I glanced at Havoc who is our top student in our university. Malaki ang suot nitong salamin. Bagay na sa kaniya ang salitang nerdy pero dahil maganda ang pangangatawan nito, hindi babagay ang salitang iyon para sa kaniya.

ang hudas na lalaki naman ang pumalit upang araw-araw siyang kulitin. Ganoon pa man, naging close sila at magkasundo naman sa halos lahat. Puwera na lang sa katalinuhan... Napag-iiwanan siya pagdating sa academic kemerut na 'yon. Aminado siyang hindi siya matalino, pero hindi rin naman siya papayag na tawagin siyang bobo. Tamang lagi lang siyang may perfect attendance award and the rest, dinadaan na lang sa ganda. "Baka naman mabaho ang hininga n'yan, pi-prito ko itlog mo!" Tinaasan niya ito ng kilay saka bumaba ng stage. Lumapit siya kay X at tinuloy ang pakikipaggaguhan dito.

“So this is the second day of your class and of course, your final year in high school. Ngayon pa lang, I would like to congratulate all of you for making this far lalo na ‘yong ating mga running for honors.” I smiled widely. We were forty students in section one and half of the class were currently running for honors, but of course, I was the only one who ran for the valedictorian title. Well, who else? “Bibig mo, mapapasukan na ng langaw sa sobrang laki ng ngiti mo!” patutsada ni Vanessa. Binigyan ko lamang siya ng isang nakakalokong ngiti na sinabayan ko ng kindat. Ang sarap talaga niyang asarin kapag nagtataray siya.

Napapahiyang itinuon ko sa sapatos kung suot ang paningin ko at napayuko na lang rin ako at hindi ipinahalata ang kabang nararamdaman. Saglit na naman kaming binalot ng katahimikan. Na ba-blanko na lang lagi ang utak ko kapag nasa harapan ko siya at hindi ko matukoy kung anong salita ba dapat ang sasabihin para lang kausapin siya. "May award ka 'di ba dapat nandoon ka na at baka tawagin ka na nila," pagpapaalala ko rito. Kasama kasi sa awarding ang ilan sa mga top student mula sa iba't ibang year, at si Corazon ang top 1 sa klase namin kaya kabilang ito sa paparangalan.

Even sa dalawa kong kapatid. Tanging mga marites at Papa ni Dad ang hindi pabor wala lang magawa dahil kay Dad pero bukambibig palagi ni Lolo si Gretchen. Lalo na patuloy pa rin kaming pinag-uusapan ng ibang tao ngunit hindi na lamang pinapatulan basta wala kaming inaapakan na tao. -------- Kasama pa rin ako sa honor students. Nag-umpisa ang program. Sobrang support talaga ng pamilya ko sa akin. Hanggang matapos ang graduation rites na palakpak, nag cheers sa pangalan ko.

Her sorrowful expression was already too familiar to me, na alam ko na agad kung anong ibig sabihin no'n. "Baka nahuli lang, 'nak. Doon na tayo maghintay sa loob." Pero hindi pala ang medals, awards, o kung anumang certificates ang hindi mahalaga. It's me. Ako pala mismo. I was a constant honor student but had no parents to go with sa bawat ceremony. Halos lahat na ata ng tao sa school ay alam ang katotohanang iyon. I could hear them whisper at times, may iilan na totoong naaawa, ang iba ay gusto lang makiusyoso.