Short Freedom Quotes Novels & Stories

puna ni Katie nang sabay silang magtanghalian. Sumubo muna si Fatima nang isang kutsara ng kanin na may ulam na menudo, saka uminom ng sterilize bago magsalita. “Ano ka ba naman, syempre ay palagi akong pagod, at gutom. At saka ini-enjoy ko lang naman ang buhay ko. This is my first time to have my freedom.” Napatango si Katie. “Kung sabagay, pero kasama ba sa pag-enjoy mo ng freedom mo ang pagtaba mo? At kung minsan ay mahihiluhin ka pa ‘di ba?”

dagdag niya, mas mababa pero mas delikado, “stop acting like truth is some kind of freedom.” Nanikip ang dibdib ko. “Then what is it?” bulong ko. Nakatitig siya sa akin. Diretso. Madilim. “Sometimes,” sabi niya, paos ang boses, “truth is the thing that gets you killed.” Tumawa ako. Isang tunog na walang saya. “Convenient.” “Freya—” “No.” Hinila ko ang pulso ko palayo. This time, binitawan niya.

Sa isang umaga ng taglamig kung saan ang araw ay sumisikat ng maliwanag, ang mga bagay ay nakapipinsala dito. “Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Malinaw ako sa iyong mga kakayahan. Iniisip ko lang na maaari tayong gumawa ng ilang mga shortcut kung minsan. Sa tulong ng ating mga magulang, maiiwasan natin ang maraming liku-liko sa buhay.” Nagkibit balikat si Freya sa sarili. “Siguro I should just mind my own business, but Godmother told me to persuade you. Kalimutan mo na. Hindi na ako makikialam sa mga usapin mo."

He never blink his eyes just to look at me seriously. My eyes looking at his eyes from left and right, and smiled. "Subukan mong maging masaya, kahit minsan lang... Wala namang mawawala kung susubukan mo. Kung pwede, isipin mo din na nasa ibang bansa na sila, at di na makakabalik pa dito. Kung habang buhay mo 'yang dadalhin, hindi ka magiging masaya. Hindi ka makakahanap ng katahimikan, lalong-lalo na ang... kalayaan."

To celebrate my freedom. "F..." Itinuro nito ang mga strelitzia nito. "F-Fre..." Parang may gusto itong sabihin ngunit hindi maituloy-tuloy. Ayaw gumana nang maayos ng dila nito, ayaw makisama. Kitang-kita niya kung paano ito frustrated na sumulat na lang sticky note nito at idinikit iyon sa braso niya. Freedom. Iyon ang nakasulat.

Sa ibaba, ang siyudad ay kumikislap, parang nang aakit. May tumayo sa likod ko. “Thinking of jumping,” tanong niya. “Thinking of freedom,” sagot ko. Tumabi siya sa akin, hindi kami nagkatinginan. “Freedom is a luxury,” sabi niya. “And luxury has owners.” Tumingin siya sa akin. “You’ll learn to live like this.” Hindi ako sumagot. Sa sandaling iyon, malinaw na malinaw sa akin ang katotohanan.

Ani nito na pagdating sa bandang huli ay pabulong ang pagbanggit niya ng salitang freedom. “Mahal ko si Hanz at hindi ko na kaya ang manood na lang kung paano niyang pinagtitiisan na pakisamahan ka para lang mabawi ang kalayaan na ninakaw mo sa kanya.” Matigas nitong sabi na ngayon ay nanlilisik na sa galit ang kanyang mga mata. Halos hindi na ako humihinga dahil sa matinding emosyon na nararamdaman ko. Napaka-bigat ng dibdib ko na para bang anumang oras ay sasabog na ito.

tanong niya rito habang nakatingin sa binata nang nagtataka. Bahagyang tumikhim ang binata bago sumagot. “Nothing. I just want to celebrate your freedom…” Natawa siya. “Hindi pa nga kami divorce. But it’s funny, right? Pangalan ko Liberty pero napakatagal kong nawalan ng kalayaan sa lahat ng bagay. But it’s fulfilling you know? Masaya ako na nagagawa ko na ngayon ang gusto ko nang hindi iniisip ang ibang tao.”

Na kahit wala sila sa tabi ko, dala ko pa rin ang mga aral na itinuro nila. At sa gitna ng pagod, saya, at pagkalito, bigla akong ngumiti. Kasi siguro, ‘yon ang tunay na freedom—hindi ‘yung wala kang rules, kundi ‘yung kaya mong pumili ng tama kahit wala nang nagbabantay. Kahit sandali lang. ---