Short Love Story Tagalog Mga Nobela at Kwento

Mapapagod lang ako sa walang kwentang bagay na ginagawa ko. Pag-uwi lang talaga ng lalaking 'yon at magtutuos kami. Matamlay akong napabuntong-hininga. It would be another long and boring day. Hanggang ngayon hindi ko pa rin alam kung saang lupalop ng mundo pumunta ang magaling kong asawa. Naalala ko tuloy 'yong kantang Isang Linggong Pag-ibig. Pagkatapos akong angkinin at pagsawaan basta na lang iniwan. Buti nga 'yong kanta umabot ng isang linggo. E ako? Dalawang araw lang. Ang saklap diba? Tapos para akong tanga na umaasa at nag-iisip na baka mahal n'ya ako. Na baka pag-ibig ang nag-udyok sa kanya para pakasalan ako. Meron kasi akong kilala na gano'on, na love at first sight. Pero sa akin

Celina Ang una ay noong lasing siya. Hindi ko siya pinigilan dahil asawa ko siya at wala naman akong nakikitang mali doon. Bukod pa roon, gusto ko rin siya. Ang amoy ng pabango niya noong gabing iyon, na humalo sa amoy ng alak, ay sobrang nakalalasing at gumising sa pagnanasa ko. Pagkatapos, ang pangalawa. Paano ko nga ba iyon makakalimutan kung nangyari iyon nang mabilis at walang pasabi?

Dama niya ang mainit na likido na pumupuno sa loob niya. Hinihingal na bumagsak ito sa kanya pagkatapos ay gumulong sa tabi niya bago siya hinila payakap dito. "I love you..." bulong ni Percy sa kanya ng humupa ang kanilang nadarama. Napakabilis ng tibok ng puso niya na kulang na lang tumalon palabas sa loob ng dibdib niya. "Mahal din kita..."

Napaluha siya nang merong naalala. ''Babe, gusto ko...pag lumaki ang mga anak natin, dalawa tayo ang magkukwento ng love story natin....'' Huminga siya ng malalim dahil ang sakit na ng dibdib niya, ang sakit sakit isipin na hindi na silang dalawa ang magkukwento ng kanilang love story sa mga anak nila. At sino ba naman ang magkukwento kung pangit naman ng ending ng kanilang love story...na hindi totoo ang Forever...?

Kundi puno ng pagpili. “Ano’ng iniisip mo?” tanong niya. “Na ang pinakamagandang love story ay ‘yung hindi perpekto.” “Hmm.” “‘Yung maraming humarang. Maraming nagsabing hindi pwede.” “Pero pinaglaban pa rin.” “Oo.” Hinila niya ako palapit at niyakap. “Ego Semper Amabo Te,” mahina kong sabi.

May magagawa pa ba ako kung marami sila't mag-isa lang ako? “Okay,” pagpayag ko. Gumuhit naman ang saya sa mga mukha nila. Paano nga ba tanggihan ang mga cute na mga batang ito? “My love story wasn't perfect nor fairytale like. Wala naman kasing perpektong pag-ibig dahil dadaan talaga kayo sa pagsubok. Hindi naman kasi pwedeng puro lang saya dahil kailangan din nating lumuha. Wala kasi tayong matututunan kung hindi tayo masasaktan o mahihirapan. Noong una talaga ay hindi ko inaakala na magiging boyfriend ko ang lalaking kinaiinisan ko. Sinong mag-aakalang diring-diri kami sa isa't isa dati pero ngayon kilig na kilig na, ‘di ba? Kaya naman ingat kayo sa mga nakakaaway niyo dahil baka siya pal

"Anong sumpa? At bakit tayong dalawa?" "Katulad ng sabi ko sayo kanina, ang pag-ibig ko sayo ang nagdala sating dalawa sa pagkakataong to. Noong taong 1598 ay una kitang nakilala. Dito sa San Lazaro. Kabilang ka noon sa may mga dugong Espanyol. At ako ang datu sa lugar na to. Pinamunuan ko na to dati. At di ko hinahayaang may makapasok na dayuhan sa lupain ko. Pero simula nung makilala kita nagbago ang isip ko. Minahal kita, at minahal mo din ako. Pero nagalit sakin ang mga kababayan ko. Ginamit ka naman ng mga kamag-anak mo para makapasok dito sa San Lazaro. Nagkaroon ng digmaan. At dun ka namatay. Di ko kinaya yun. Wasak na wasak ako noong araw na yun. Gusto ko na ring magpakamatay pero ma

“I love you. So much.” She smiled back. “I love you too. Mahal na mahal din kita. Sobra.” He pulled her gently and angled his head and claimed her lips. She closed her eyes and felt every gentle touch of his sweet kiss. Buong puso rin niyang tinugon ang matamis na halik na ginagawad nito sa kanya. Ngayon ay napatunayan na niyang hindi lang sa pahina ng mga romance novels nag-e-exist ang happy ending, dahil nangyayari rin ito sa tunay na buhay.

Hindi lang ‘yon, artista pa. “Yam!” Tumakbo ako papalapit sa kanya at niyakap siya ng sobrang higpit. Yam means “you are mine”, napaka sweet niya ‘no? Siya ang first love and first boyfriend ko kaya gano'n na lang siguro ako kasaya sa kanya at kung mawala man siya sa akin ay sigurado akong matagal bago ko siya makalimutan. “Happy birthday!” Kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at ipinakita sa kanya ang dala kong regalo.

Nagkadiploma din ng highschool. Akma ko nasang itatapon ang kahon ng makita ko ang isang sobre. Kinuha ko ito saka ko nakitang may lama itong singsing. Inilapag ko muna ang kahon at marahang binasa ang sulat. I'm sorry, I love you. Please marry me. - Spencer Mackenzie. Nanlalaki ang mga mata ko dahil sa nabasa ko, idagdag mo pa ang singsing na kasama nito. Naluluha akong napangiti saka isinuot ang singsing na eksaktong eksakto sa akin.