Short Quotes About Dreams นิยาย & เรื่องราว

nag-aalalang saad ni Xiandra. Napahilot ako sa sintido. Naalala ko na naman ang narinig kong recording. Sigurado akong boses ni Tremaine ‘yon and she called me her daughter. She meant it. And the grandchild? Her grandchild? I felt it. She was so sincere but why does my nightmare say otherwise? “Are dreams a sign?” wala sa sariling tanong ko. Umiling ito. “Dreams are created by our own minds. If you often think of negative things especially before you sleep you’re more likely to have a bad dream, a nightmare.”

"Maybe you are... A wet dream? Maybe, 'cause you are pinching my nip..." End of Scheids' POV VOTE, COMMENT AND SHARE THIS STORY. :)

“Bilog ang mundo, kaya patok tayo. Kung pwede nga lang ma-fast-track na ‘to, baka ako pa maging celebrity ng piyaya!” Nagpatuloy kami sa aming mga usapan, at habang pinaplano ang “business venture,” natutunan ko na minsan, ang mga simpleng ideya ay mas nakakatuwa kapag ang mga kasama mong magdream ay kasing energetic at crazy rin tulad mo. Sabi ko, "Start small, dream big. At, ang piyaya ko, baka maging huling produkto na itutok ang buong angkan namin sa tagumpay!"

Napangiti ako, ‘yung tipong ngiti ng may planong sunugin ang buong building—ng hindi literal, pero mas malala pa. “Let them sleep tonight. Tomorrow, I make them dream of war.”

Dream Kabanata 12 Dream I never thought that in just a blink of an eye, everything about us would change abruptly. Ang akala kong tao na makakasama ko habang buhay ay hindi pala ang taong pinangarap ko noong bata ako. I was mistaken by what I saw. And maybe they’re right. Not all we can see are true because we have feelings. Feelings that would tell the truth more than what we see. Our mouths could say falsehoods, but our eyes and feelings can't lie.

"See? Tinalo ka pa pala ng pusa." Napailing ulit ako. "Sa tingin ko, mortal tayong magkaaway sa past life natin." "And maybe in this lifetime, we are fated to change the past. What do you think?" "I think kailangan mo uling matulog at mukhang nananaginip ka." "Maayos ang tulog ko kagabi. I had this dream na magiging masaya ang buong araw ko." "Well, ako hindi. Kaya ako na lang ang matutulog."

iritado niyang sabi, nanlalaki ang mga mata sa akin. Nanghihina akong ngumiti at napapikit muli. Ano bang problema sa akin? Bakit kasi wala akong dream job mula noong bata pa ako? Ang hirap tuloy sumagot tuwing ganito ang mga tanong. Nakakahiya pa kapag inamin mong undecided ka pa kasi ‘yong tingin nila sa ‘yo ay parang nanlalait o minamaliit ka. Bawal bang wala lang talaga akong pangarap sa buhay?

"Sabi ko nga mag-aaral akong mabuti." Tumayo na ito pero bigla itong tumigil at tumingin sa akin. "Reach your dream first, Ram. Love can wait, but not reaching your dreams can be a regret. We are still young, don't rush to seek for love. Seek for success."

“Ah… thank you, sir. Pero hobby lang po ito. Pang-aliw lang. Hindi naman po ito future. Mas kailangan ko pong tumulong kina Nanay at Tatay kaysa mangarap ng malalaki.” Ilang sandali siyang hindi nagsalita. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago 'yon ibinalik sa papel. Pagkatapos ay nagsalita muli, mababa ang tono, mas banayad kaysa kanina na parang hindi sinasadya. “Dreams don’t have to be loud to be real. Even the smallest detail can change the whole picture. Don’t forget that, Aya.”

dagdag niya habang tinaas ulit ang wine glass niya, “kung nalagpasan natin lahat ng struggles noon… kakayanin din natin ito.” Napangiti ako nang totoo dahil tama siya hindi naging madali ang lahat. Maraming beses kaming muntik sumuko. Maraming taong hindi naniwala sa kakayahan namin. Pero nandito pa rin kami. Lumalaban at nangangarap pa rin. Kaya muli kong tinaas ang wine glass ko. “To bigger dreams,” sabi ko. Ngumiti si Zahra. “To winning them.”