Short Quotes About Self Worth Novels & Stories

Umiling siya, hindi naniniwala sa sinasabi ni Dane. "Why do you keep saying I'm w-worth it when I'm really worthless?" "Don't say that." Kontra nito. "You're not worthless. You are far from being worthless-" "B-but I am." "Not to me. At not to anyone. Tandaan mo Chantria, there are millions of people or even uncountable number. Maybe that bastard who hurt you think you the way he think you. But a thousand people we love you for sure. Think of that. Why would you bother to kill yourself?"

"So sinagot mo na rin ang tanong mo." Napahinga ako ng malalim, humiga ako ng tuwid at tumitig sa kisame. "Mahalaga talaga ang pera sa buhay ng tao, ano?" "Mahalaga ring alam mo ang self worth mo, bestfriend," paalala sa akin ni Luisa.

I cannot see anything in her, except sitting there silently, holding the universe together. "I feel so stupid." Nakaraan ang ilang minuto ay nagsalita na rin siya. "I feel like all of my efforts and hardships are worthless." "That happens." I slowly tapped her shoulder. "But..." I paused. "Always remember that worthless people think they will never achieve greatness. But great people will never think they are worthless." Sa wakas ay tinignan niya ako sa mata. Nakita ko ang bahagyang pagkislap nito habang nakatitig sa akin.

Humugot naman ako nang malalim na hininga pagkatapos ay tumingala sa kaniya bago magsalita. "Kung malaki ang tiwala mo sa ibang tao, dapat mas malaki ang tiwala mo sa sarili mo, Jos. Kapag pinanghihinaan ka ng loob lagi mo lang isipin na, kung kaya ko, then kaya mo rin," sunod-sunod na paalala ko sa kaniya. "Thank you, Eli. Thanks for the courage," muling pasasalamat niya sa akin.

I've questioned myself, everytime that would crossed my mind. Do I still deserve a man? Kahit na hindi naman naituloy, malaki ang naging epekto noon sa tingin ko sa sarili. I've think of myself as I trash, good for nothing woman. But after accepting things, I've realize my worth. Kahit maraming hindi magandang nangyari sa akin, it did me good, I've learned, I've accepted, I've forgive. That's a good thing right?

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

“Sometimes I wonder kung worth it pa ba ‘tong ginagawa ko. Like, what’s the point kung hindi ka rin naman nakikita?” “You’re seen. Ng mga taong mahalaga. Like me. And one day, the right people in the right places will see you too. Maraming nakakakita ng halaga mo, hindi mo lang iyon napapansin.” Ashley smiled, genuinely this time. “You really believe that?”

"Bumabawi ako April, pero bakit pakiramdam ko ni isa sa mga ginagawa ko hindi makatagos sa'yo? Ang taas ng pader na ginawa mo sa puso mo!” One of the many things she learned during those 6 years is self worth. Nawala kasi 'yon ng mahalin niya ang lalaki sa kanyang harapan. "Pasensya na kung mataas ang pader na binalot ko dito." Tinuro niya ang dibdib kung nasaan ang kanyang puso. Puno ng sarkastiko na sabi niya dito. "Pinahahalagahan ko lang ang sarili kong binalewala mo." Buong tapang niya itong tinignan. She has all the courage now because now she knows her worth.

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

Ne hindi ito tumingin sa kaniya at parang 'di siya kilala. Agad nagseryuso ang kaniyang mukha at walang pakialam na umupo sa isang upuan habang ina-assist ito ng dalawa. Sa tatlong linggong wala na siya sa buhay ng lalaki, inaamin niyang nakaramdam siya ng sakit at lungkot. Normal naman iyon dahil nasanay siyang lagi itong kasama at kausap tapos biglang—– lagapak. Sino ang 'di masasaktan, right? Pero sa ginawa nito, ang dami niyang na realized. Self-worth, self-love, self-respect. Na hindi siya isang pakarat, o sa tagalog, isang pakantot. Naghihintay na lang siya ng tamang panahon na makahanap ng tamang attorney pero kailangan niya muna mag-ipon sa ngayon.