Romans & histoires Short Sea Captions For Instagram

Habang naglalakad sila sa shoreline, unti-unti siyang nakaramdam ng kakaibang saya. Malambot ang buhangin sa ilalim ng paa niya. Sariwa ang hangin. Kumikinang ang dagat sa ilalim ng araw. Si Theo naman ay may hawak na camera, kahit halata pa rin ang hilo sa mukha nito. “Smile po, winners!” sabi ni Theo, pilit masigla. “Documentation lang po. Proof po na natuloy ang company-funded trip.”

“If someone isn’t looking at me like that.” “Like what?” tanong nito, curious. “Like they’re not just talking about the waves.” Sebastian didn’t answer right away. Instead, he smiled — ‘yung ngiting alam mong may laman, may kilig, may halong warning. Then, mababa ang boses nitong sabi: “Then I guess I’ll have to make sure you keep holding your breath, Thea.” At sa likod ng mga salitang iyon — sa pagitan ng init ng araw at lamig ng dagat — may malinaw na alon na nagbabadya:

Pero nakuha ko na rin, dahil hindi na siya nakatingin sa akin at pumasok lang din siya agad sa loob ng sasakyan. I watch him as he drives back the Waveboat. I smiled and went back swimming. Mababaw lang naman ang tubig sa bahaging ito at hightide ang dagat. Hanggang legs ko lang, at malinaw ang tubig. Maraming maliit na isda at may iba't ibang kulay pa ang mga ito. "Ang ganda talaga ngayon. Nakakalungkot lang dahil bukas aalis na si Bryce," saad ko sa sarili habang nakatingin sa mga maliliit na isda sa harapan ko.

malambing ang boses nitong saad sa’kin sabay hawi ng mga hibla ng buhok kong nakakalat sa mukha ko. “W-wala? A-ayon oh! Gumagalaw! Paano mong nasabing wala?!” Muling sigaw ko, buong katawan ay nanginginig sa takot. “It’s a wave, baby. We’re in the middle of the sea.”

Nilalagay ko ito sa gilid ng tainga ko nang makarinig ako ng flash ng camera, nahuli ko si Kael na kinukuhanan ako ng picture. “What are you doing?” Asik ko sa kanya pero he just shrugged his shoulder. “I'm just taking a picture of the sea. Is it bad?” He smirked and napatingin ako sa katawan niya. He's topless for pete's sake. Umiwas ako ng tingin at pinagpatuloy ang pagsa-sight seeing ng magandang view ng dagat. I wore my shades dahil medyo nakakasilaw ang araw, while doing that nakarinig na naman ako ng flash at medyo nag-reflect sa shades ko.

Ang kapal ng mukha n'ya! Sa sobrang inis ay lumusong ako sa dagat. Nang medyo nasa malalim na part na ako ay hindi na ako masyadong nakagalaw dahil sa sobrang bigat ng damit ko. Wala akong nagawa kung hindi bumalik sa pangpang. Napahawak ako sa short ko dahil feeling ko ay malalaglag ito any moment dahil sa na-absorbed nitong tubig. "Hoy insan, anong nangyari sa'yo?" Tanong sa'kin ni Ella na noo'y kakarating lang sa harapan ko.

Samahan niyo po ako hanggang sa katapusan, dahil malayo pa po ang lalakbayin niyo~ thank you again <3 Chapter 50 Calista POV "Yaya! Yaya! The water is so cold!" sigaw ni Princess habang hawak-hawak ang floaty niya at tumatakbo sa tabing dagat. Natawa naman ako sa excitement ng bata. Ang aga-aga pa lang, eh para na siyang nasa kalagitnaan ng adventure. Nakasuot siya ng kulay dilaw na swimsuit na may ruffles, at ang kanyang malaking straw hat ay parang mas malaki pa sa mukha niya.

Humakbang siya palapit roon at dinampot ang maliit na aparato. It was an I* notification from Vesper’s story. It was the second photo from the photo booth. At ang caption, ‘For the kids’ at may hashtag na ‘CharityGala, BagayKayo. Mayroon pa iyong smiley na ang mga mata ay hugis puso. The photo was posted nineteen minutes ago. And she knew he'd see it.

Naiinis niyang sabi dito. She hates it, she hates this sanay siyang sinusunod ng mga tao walang request niya ang tinatanggihan but this man. Marco laughs as if he hears the most impossible thing in the world. His eyes open in half at natatawa. "You can't do it, Adie if you swim it will take you one in a half hour to reach the shore good thing sinabi mo agad sakin" and he closed his eyes again but he was still laughing.