Romans & histoires Short Self Worth Quotes

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

I can't stop myself. "You are worthy of everything wonderful, even if other people can't see it." His words never fails me. Whenever I'm sad, his words always lift my mood up. "You are more than enough. You are loved. You matter. You deserved to be piercingly adored. You deserve to feel cherished, always." he added. He always makes me feel worthy. I can't stop crying. Even as I press my hand against the wall it shakes, it trembles. It's raw, everything, raw tears, raw emotions.

Luna said still processing what just happened. "Your worth couldn't be bought. You no millions, trillion, billions or whatever. Ikaw ang pinaka magandang nangyari sa buhay ko. Ako ang pinaka swerte sa buong mundo, always remember na ikaw at ikaw lang ang iibigin ko." "Wag mo akong paibigan pa lalo, nakakatakot na baka isang araw bigla ka na lang mawawala sa akin. Hindi ko ata kakayanin,"

“Nasa sa'yo na kung worth it ba ako o hindi. Hindi naman matutumbasan ang lahat at hindi matatapatan ng pera ang worth ng tao. Kahit gaano ka pa mayaman, may mga bagay pa rin na hindi mo mabibili, at saka wala ka naman kinalaman sa financial state ko, hindi ba?” Habang seryoso ang mukha, sinabi ni Colton, “Walang kwentang argumento.” Nagkibit-balikat si Freyja. “Sinasabi ko lang ang totoo. Kung iniisip mo na wala akong pera, sinong nag iisip na hindi sila kulang sa pera? Kung gusto mong pahiramin ako, hindi ako mahihiya na magsabi. At saka, ikaw ang unang nagsabi. Hindi naman ako nagmakaawa na gawin mo.”

“Pero normal lang naman na kapag wala nang silbi ang isang bagay ay itatapon na. Wala naman nang magiging saysay ‘yon at magiging kalat lang.” “What?” nalukot ang noo si Semion. “Ikaw ang pinag-uusapan. Hindi ka bagay, kundi isang tao, Celeste. You’re talking about yourself like you’re worthless. Wala ka mang magagawa, matutulong sa ibang tao, o kahit maging palamuti ka lang, hindi ibig sabihin no'n patapon ka na. You, yourself, are valuable. Your worth is how you put it, because it's you.”

Lahat ng tao'y pinapangarap ang kaniyang buhay, pero ang hindi nila alam, hindi naging madali ang lahat bago niya nakamtan ang lahat ng ito. Kaya naman pinaniniwalaan niya ang quote ni Uncle Ben mula sa Spider-man film na "With Great Power Comes Great Responsibility." Hindi porke't mayaman ka, hindi ka na magkakaproblema. "Bigger wealth, bigger problems," 'ika niya sa sarili niya. Kaya nga wala siyang pinagkakatiwalaan maliban sa sarili niya. Tinawag na nga siyang narcissistic dahil dito.

I cannot see anything in her, except sitting there silently, holding the universe together. "I feel so stupid." Nakaraan ang ilang minuto ay nagsalita na rin siya. "I feel like all of my efforts and hardships are worthless." "That happens." I slowly tapped her shoulder. "But..." I paused. "Always remember that worthless people think they will never achieve greatness. But great people will never think they are worthless." Sa wakas ay tinignan niya ako sa mata. Nakita ko ang bahagyang pagkislap nito habang nakatitig sa akin.

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

“Na kahit gaano pa karami ang hadlang, kahit gaano pa kalakas ang kasamaan… sa huli, laging mananaig ang katotohanan at kabutihan.” “Tama ka, anak,” sagot ko habang hinahaplos ang kanyang buhok. “Iyan ang leksyon na dapat mong baunin habambuhay. Ang tunay na lakas ay wala sa pagiging makapangyarihan o mayaman. Ang tunay na lakas ay nasa pagiging mabuti, pagiging tapat, at pagmamahal sa kapwa.”