Short Story Lovers Novels & Stories

"Correction, I am not. I was her lover, but I didn't like any of her ideas." Pinanliitan niya ito ng tingin pero hindi siya sumagot. Napakamot ito sa batok at namulsa. "Sobrang nakonsensya ako noong malamang nag-aagaw buhay si Serenity. Like, d*mn, anak siya ng kaibigan ko at dapat lang na iligtas ko siya," panimulang kwento nito. "Really? Alam mo kung nasaan noon si Raphael pero hindi mo sinabi," panunumbat niya.

Pinagtatawanan lang nila ako at pinapahiya. Maraming nanliligaw sa akin, kung tao lang sana ang mga langaw baka nasabi ko ring stalker ko sila. Araw-araw akong nakakatanggap ng letter, letter ng panlalait. Kung anu-anong sinusuksok nila sa locker ko. Wala akong ka-chat sa social media, mas mukha pa raw kasi akong lalaki kaysa sa kanila. Humihiling na sana mapansin naman ako ng mga ina-add kong mga pogi at crush ko ang kaso parang naka-delete request lang ako sa kanila. Hindi bat nobody's perfect naman? So don't judge me, please.

"Meron in your dreams, saka sa kuwento nung magandang author na si Madam magandang author yun kaso pangit ng pangalan" Bulong ni Akesha ng maalala ang sinusubaybayang novel ng favorite author niya. Sa novela kase nitong "I love you Mr. Gray" ay nainlove siya sa karakter ni Aljhon at doon niya nakuha ang standard ng gusto niyang lalaki. Pinagmasdan ni Akesha ang sarili saka nagisip. "Hindi na ba talaga siya dapat maniwala sa forever? Paano kong nandito pala ang forever ko, hinahanap ko pa kung saan saan?" Bulong ng dalaga sabay inikot ang tingin sa paligid.

Para akong nag marathon. "You heard me?" Akala ko si Lloyd parin ang kausap niya, ako na pala. "A-alin d-dun?" nakakatakot kasi siya pag nagagalit parang maluluha na tuloy ako. "That, you're my girlfriend." wow, parang ako nanligaw ah? Ayos. Ang bilis nang heartbeat ko talaga! Lintek para akong hinabol nang aso! Why naman ganon? Kalma heart, si Lucas lang yan.

It's okay to read this kind of erotic story pero hindi okay yung gagawin mo 'to sa totoong buhay like yung hindi katanggap-tanggap. Dahil nga sa tagal ko ng nagbabasa ng ganitong mga story eh syempre nag-iinit ako sa mga binabasa ko, and naiisip ko din na pagpantasyahan ang mga writer na ito pero isang writer ang nakakuha ng atensyon ko.

Lumalabas pa rin talaga ang likas n'yang ugali kahit anong pagpipigil niya. "You know what love, sana nagpakatotoo ka na lang kanina kung ayaw mo talaga. Kita sa 'yo na nakonsensya ka lang kaya pinigilan mo siyang mag-back out. Tapos ngayon gusto mo siyang tawagan para sabihin na nagbago ang isip mo? Hindi magandang paguugali 'yan," panguusig pa ni Johan at napahawak sa batok.

Nagkukwentuhan saka ang iba naman ay halos nagtatawanan. Biglang nilapitan ni Herold si Safira na tahimik namang nakatutok sa kanyang libro na nakapatong sa kanyang kinauupuan. "Hindi pare... masyado lang talagang mailap si Ms. Manang... ahmmm... Ms. Clumsy, baka naman kulang ka lang sa pagmamahal. Maaari mong maranasan ang tinutukoy kong pagmamahal kung susubukan mo lang ako. Malay mo, matutunan mong mag ayos at mapalabas mo ang naitatago mong ganda riyan sa pamamagitan ko. Game na game naman ako roon. Ano mapagbibigyan mo ba ako?" malagkit na bulong ni Herold sa kaliwang tainga ni Safira habang dahan dahan nilalapit nito ang kanyang mukha sa kaliwang tainga ni Safira saka niya biglaang h

Tinabihan niya rin ito at hinimas ang likod ni Alice. "Masaya pa kami kagabi pagkadating namin sa kwarto, kaso bigla sumama yung pakiramdam ko, .....Alam ko gusto ni Luis na may mangyari samin kasi madalang lang kaming magkasama sa hotel,.... sinubukan ko naman,..... kaso hindi talaga kaya ng katawan ko.... Nasigawan ko siya kasi ang kulit kulit niya, pinipilit niya ako... Tapos lumabas nalang siya ng kwarto.. Ako naman natulog na lang.. ang bigat kasi ng kawatan ko.. kaso pag gising ko kanina.. wala siya sa tabi ko.. nag-aalala talaga ako.. hindi naman niya sinasagot mga tawag ko.. nasaan na kaya yun...?" mahabang kwento ni Alice na halos manghina ito sa sobrang pag-iyak.

Kung pwede nga lang. “She was talking about love like it was a lost language,” tuloy ni Denver, parang binibigyang-buhay pa talaga ‘yung kwento ko. “And I was there… just listening.” “Man, that’s poetic,” sabi ni Jiro, natawa. “Grabe pala iyong kwento nyo bago kayo magkakilala.” “Let’s just say,” sagot ni Denver habang inaabot ang wine glass ko at inikot iyon sa kamay niya, “some stories are better lived than explained.”