Romans & histoires Sign Of Devil Hand

Tinaas nito ang kilay nang mapansing wala siyang balak abutin iyon. "Don't make me kill you," bulong nito, sakto lang para siya lang ang makarinig. Huminga siya nang malalim saka tinanggap ang kamay nito. Pagdating nila sa harap ng pari, agad nagsimula ang seremonya. Lutang siya sa mga nangyayari. Sinusunod na lang niya ang bawat utos ng pari. Nagpirma sila sa isang marriage contract at pangalan ni Claudette ang nilagay roon dahil 'yun ang sabi ng lalaki. At isa sa mga kinatatakutan niyang mangyari...

At sa susunod na segundo, dumapo ang labi ng lalaki sa kanya—isang halik na parang gustong burahin ang lahat ng alaala ng dati niyang buhay. At hinayaan niya ito. Dahil sa gabing ito, wala nang silbi ang pagtutol. Gregory Alvarez was her husband. She signed a contract with a devil. At sa loob ng dalawang taon, kailangan niyang harapin ang impyernong ito—bitbit ang apelyidong hindi niya kailanman pinangarap.

He weakly whispered. Why? Why is this happening? Why is this suddenly happening? His tears began to pour. "Mom!" Malakas niyang sigaw. The woman noticed him as well as the devil. The Devil ordered some of his men to attack Ttevor. Sinubukan niyang lumaban, sinubukan niyang gamitin ang kaniyang pinag-aralan. Sinubukan niya. Sinubukan niya ang lahat. But then, nagtagpo ang paningin niya at ng kaniyang Ina. She has sadness in her eyes and was begging him to stop. But he didn't stop.

Pagkatapos tumayo nang ilang sandai, agad siyang nagpanic habang bumubulong sa kaniyang sarili ng, “Pababagsakin kita! Devil’s Finger!” Dito na niya itinaas ang kaniyang kamay habang nanginginig ang kaniyang katawan. Agad namang lumabas ang isang nakabubulag na liwanag na lumipad papunta kay Darryl. Para itong isang palasong pumunit sa hanging daraanan nito. Agad na nagulat ang mga taong nanonood sa paligid nang makita nila ito.

“Bwisit!” “Hindi…” Napuno ng matinding hiyawan ang isipan ng Devouring Demon. Ang mga dagdag na kaluluwa sa Devouring Demon ay humagulgol sa matinding paghihirap habang sila ay nagtagumpay. Habang ginagawa ang paglilinis ng kaluluwa, nagtanim siya ng isang espesyal na sigil sa kaluluwa ng Devouring Demon. Ang sigil ay maaari lamang iukit sa kaluluwa ng isang tao sa pamamagitan ng ibinigay na pahintulot at hindi maaaring gawin ng pilit.

Kahit sa murang edad, natutunan niya na sa mundong ito, bawat galaw ay may kahulugan, bawat hakbang ay may kasamang panganib. Ang paligid ay tahimik maliban sa tunog ng hangin at mga hakbang. Ramdam niya ang enerhiya ng underground—malamig, matalim, at puno ng adrenaline. Ang bawat miyembro ng DEVILS ay nagmamasid, naghihintay ng pagkakamali. Ngunit si Zeus, kahit nanlalamig ang katawan, nanatiling kalmado at alerto, handa sa anumang mangyari.

“Why?” “Just for a second, I'll give it back.” “Why?” “Hindi mo dapat tinututukan ng baril ang itim na ranggo, alam mo ‘yan.” Nakahinga ako ng maluwag. Ibinigay ko sa kanya ang baril, “Your palm.” I extended my arm and showed him my palm, “Let me leave after this.” He shot it right at the center, “There, now you're Jesus.” He laughed menacingly. Tatalikod na sana ako nang muli siyang magsalita, “Hindi mo man lang ba itutour dito ang apo ko?”

Malakas na sigaw ni Devon at itinutok ang baril sa lalaki, napataas ito ng mga kamay sa ere. Napatingin si Devon kay Roxanne sa kama na naiwang nakatulala sa kawalan, magulo ang buhok at hubo't hubad. Sa mga sandaling iyon, parang nabibingi si Devon at wala siyang ibang marinig kundi ang bulong ng demonyo.

Then I stood amidst the fallen figures, selecting who's eyes I would want to pull out next. I hummed while walking towards the man with a scar. Ngunit nang marinig ko ang mga hakbang ng iba na balak atang tumakas ay mabilis akong pumihit sa kanilang direksyon at agad na binunot ang baril mula sa aking bewang bago pinapatamaan ang mga paa nila. " You can't escape from me darlings. You can't escape from a devils claws. "

Inner Devil 2: “Tignan mo ito ng mabuti, Charlie… tignan mo... ng mabuti… inaakit ka nito gamit ang salamangka…” Inner Devil: “Tikman mo na. Isang beses lang. Tapos isa pa… at isa pa…”