Novel & Cerita Sign Of Devil Hand

Ang babaeng ito ay mukhang banayad at tahimik, ngunit sa katotohanan, ang kanyang puso ay mas malamig kaysa sa sinuman; ito ay isang pusong bato na hindi kailanman maiinit. Ang mukha ni Trevion ay tense, ang kanyang mga mata ay umiikot tulad ng tinta, ngunit mabilis niyang pinigilan ito. Nang lumapit siya kay Dianna, kumilos siya na parang hindi niya siya kilala, malamig na naglalakad sa kanya at kaswal na pumipili ng isang upuan. Sinulyapan ni Rafael Montevilla si Dianna nang may kahulugan, at nakita na walang intensyon si Trevion na kilalanin siya, kaya maaari lamang siyang magpanggap na hindi siya kilala.

Di ko ma-gets ang taong ito, mas madalas kaysa sa minsan. May kakaiba naman sa ngiti ni Mia ng makita kaming sabay na bumaba, sinabayan ko ang pagbaba ng tingin nito na ngayon ay na sa aming kamay ni Devil, naka-holding hands kasi yung kamay ni Devil sakin. Pilit kong tinanggal ang kamay ko sa mahigpit na pagkakahawak niya. Isang matatalim na tingin ang ibinato nito sakin na siyang hindi ko pinansin. Mabilis kong ni-lapitan si Miles, at kinarga ito.

Nang makita ko s'yang mukang kinabahan ay napangiti ako ulit. "DEVIL, IT'S A YES!"

Nakahanap uli siya ng palusot. Tumango-tango lang ito habang itinuloy na ang pagkain. Tumahimik uli ang paligid. "Nasa sahig mo na pala iyong bra. Naitapon ko do'n sa sobrang gulat. Sabi naman ni Devil ay itapon na lang daw iyon." Hindi na niya itinama pa ang pangalan ng babae. Mahinang tumawa lang si Sky. Sumeryoso ang mukha niya at timitig dito.

Kung tutuusin, hindi magpapatalo si Daryl maliban na lang kung talagang sigurado siya sa kanyang tagumpay! Bukod sa lahat ng iyon, sa buong panahon na ito ay abala rin si Daryl. Sa kasalukuyan, kailangan niyang makuha ang hindi bababa sa eighty percent ng kapangyarihan ng Supreme Devilish Lord...! Ang Supreme Devilish Lord ay dating isang dakilang diyablo na pinatay ng deities noong dakilang sinaunang panahon isang libong taon na ang nakalipas. Sa kasamaang palad, pinagsama ng diyablo ang kanyang primordial spirit sa Primordial Devilish Internal Pellet, habang siya ay natutulog, naghihintay sa araw na mabuhay siya muli...!

Pagatapos tinapunan niya ng makahulugang tingin ang mga tauhan niya. I cried in silent, prayed that someone will come to rescue me but one does. Lumapit ang dalawang tauhan niya sa amin. Hinawakan nila ang kamay ko at ang isa ang kumuha ng baril at tinutok ito sa ulo ko. "Good girl." The devil whispered evilly. My whole body started trembling. I was shaking in anger. "You're so pretty you know. Be good and I might change my mind."

Akmang aalis ako ngunit napahinto ako sa sinabi ng sinaksak ko sa ilalim ng kanyang hininga. "D-demonyo..." nauutal niyang sambit. My favorite compliment. "La Diablo estas vivanta ene de mia korpo. Mi glutos vian animon, cara." nanlaki ang mga mata ng mga co-agents ko dahil sa sinabi ko sa salitang Latin. They're agents, they should understand what I just said. The devil is living in my flesh. I'll swallow your soul, dear. "Always remember, I might be the worst girl, but I will forever be the best agent. Remember my name, Lilith Satana Robain. The one and only... devil agent."

Lucian said. I stood at the ancient altar with the dagger carved from demon bone. Sa harap ko, isang rebulto ng demonyong may dalawang mukha — babae at lalaki. “Once the child bleeds under this moon,” I whispered, “the bloodline will serve me.” Tumingin ako sa langit. “Sierra. Leonardo. Salvatore.” “Handa na akong kunin ang sa akin.” And this time… No one will rise again.

Nagsimula ang lahat nang dumating ang lalaking kinatatakutan ng bansa—Christian Montclair—isang bilyonaryong neurosurgeon, lihim na Mafia Boss, at kilala bilang The Devil’s Verdict, dahil sa bawat desisyong bitawan niya ay walang puwang ang awa. Pumasok siya nang walang ingay ngunit parang nagbago ang hangin sa buong silid: matangkad, pino ang kilos, mahal ang kanyang kasuotan, at may malamig na titig na parang kaya niyang basahin ang buong pagkatao ng sinuman nang hindi kailangang magsalita.

Pero—biglang nag ring ang cellphone ko kaya naman napahinga ako ng malalim lalo na ng makita ko ang naka nickname doon. 'My devil boss' Napapikit ako at itinapat kaagad iyon sa aking tenga. "Where the hell are you!?" Nailayo ko ng kaunti ang cellphone ko sa aking tenga dahil sa pag sigaw niya. "Boss, kalalabas ko lang sa storage room." Tugon ko. "Then, bilisan mo na kung ayaw mong mas maging misirable ang bawat araw mo!" Sabay patay nito sa tawag.