Simoun El Filibusterismo Tagalog Novels & Stories

Hindi ko nakikita ang sarili kong maging bottom pero look at how I eat my own words. Hindi na ako nagpabagal-bagal pa at mabilis na tinanggal ang pants na suot ko pero dahil nahirapan ako magtanggal ay tinulungan pa ako ni Simon nang hindi tinatanggal ang labi namin sa isa't isa. Bumaba ang halik ni Simon sa leeg ko papunta sa maselan na parte ng tainga ko. Napahawak ako sa balikat niya ng tukso-tuksoin niya ang pw3tan ko.

"Mabuti naman kung ganoon. Kainin mo na ‘yang cake. Nagustuhan mo ba?" Akmang sasagot si Zoe ng "Sige po, masarap" bilang paggalang, pero nang makita niyang tutok na tutok si Simon sa sagot niya, tinaasan niya ito ng kilay. "Truth po ba dapat?" Natawa si Simon at muntik nang haplusin ang ulo ng dalaga sa sobrang cute ng expression nito. "Oo, truth lang."

Napatingin naman si Leonardo sa salaming nakasabit sa harap sa itaas ng kotse upang silipin ang dalawang pasahero sa likuran niya. " Mula po sa isang kasambahay ng mga Bustamente. Frida po ang pangalan, nagpakilalang kaibigan ng Señora. " Inilabas ni Simon ang puting sobre na naglalaman ng pera na suhol para makakalap ng impormasyon sa hinahanap niya. " Hindi niya ho ito tinaggap, pero nakiusap ito na sana'y makadalaw siya kahit isang beses para kumustahin ang Señora. "

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

FUCK! "FUCK" I can't help my self from cussing, pakiramdam ko nagbabaga ako sa galit, he really knows how to avoid the cameras damn it.. Pasimple kong sinilip si Shan sa loob at nakita kong pinupulot na nito ang nagkalat na pictures sa sahig at sa ibabaw ng kanyang lamesa., tinanguan ko na ang dalawa and motioned them to leave.

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Hindi pa ba sapat ang masasakit na mga salitang binibitawan nila? Gusto ko ng umuwi. Gusto ko ng bumalik sa probinsiya at mamuhay ng mag-isa. Niyakap ko ang aking sarili at pinipigilan ang pag-iyak. "Mila!" sigaw ng isang lalaki. Pamilyar ang boses niyang 'yon. Iniangat ko ang aking ulo at laking gulat ko nang makita si Andrey na tumatakbo palapit sa amin.

Dumating na ang kinatatakutan nila--- ang pag-uumpisang muli ng digmaan sa mundo ng mga tao! DALI-DALING sinalubong sila ng ama nilang si Timothy na nakasuot na ng panlaban na kasuotan. Nasa likuran neto ang labing-dalawang bampira na pinuno. "Zain! Oreo! saan ba kayo galing kanina pa namin kayo hinahanap. Maghanda na kayo dahil andiyan na ang mga kalaban!" instruct ng ama nila.

Isang malalim na sigaw ang kumuha ng atensyon ko. Nilingon ni Simoun ang kanyang ama, mabilis itong pumunta sa direksyon namin. "Greet the Gotescos!" Ani Mr. Marasigan, Agad na tumango si Simoun sa mga magulang ko at nakipagkamay. Nang mapunta siya sa akin ay kinuha niya ang kamay ko at hinalikan iyon. I smiled... A fake one. "Huuuu! Magkaka-apo na ata ako!"

Saad ng tagapagsilbi. Napabuntong hininga si Prinsipe Zumir at tinanguan ang tagapagsibli bago siya tuluyang sumagot sa sinabi nito. "Ako ay susunod kaagad." Sagot niya at muling itinuon ang paningin sa kalmadong karagatan. "Makakarating po, Kamahalan." Sagot ng tagapagsibli at yumuko ng isang beses bago tuluyang umalis.