Sinopsis Halimbawa の小説・ストーリー

Halos sabay kaming napaungol ng bigla nitong ipasok ang kanyang naghuhumindik na sandata sa aking lagusan. Hinahalikan nito ang aking leeg na tila ba nag-iiwan ng mga marka. Pakiramdam ko ay totoo ang nangyayari kaya bigla kong iminulat ang aking mga mata. Pagbukas ko ng aking mga mata ay hitsura ni Diego ang aking nakita habang sarap na sarap na bumabayo sa aking ibabaw. Awang ang aking bunganga habang pinoproseso ang tila panaginip ko. So, hindi iyon totoong panaginip.

Alexandra’s POV Halos wala akong itinulog kagabi. Napakalamig at napakatigas ng sahig na kahoy, walang sapin, tanging kumot lang at unan ang binigay niya sa akin—bawat paghiga ko ay masakit sa likod. Paulit‑ulit akong gumalaw at humahanap ng komportableng pwesto pero wala ring nagbago, hanggang sa napagod na lang ako at nakatulog nang mahimbing nang hindi namamalayan. Nang imulat ko ang aking mga mata… maliwanag na ang paligid at mataas na ang sikat ng araw—tanghali na pala! Wala na rin siya sa kama, malinis na ito at maayos na parang wala namang natulog doon.

IKATLONG KABANATA: Sinumpaang Tungkulin SINUNOG KO ang aming tahanan kasama na ang mga katawan nina Ate Helena at Ina dito. Tanging ang mga mahahalagang gamit lamang ang itinira ko at kinuha. Isang hilam na luha ang tumulo mula sa aking kaliwang mata at mabilis nitong binagtas ang aking mukha. Sinusubukan kong patatagin ang aking loob pero sobrang sakit talaga.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

sabi nito. “Wala akong magawa nakakaakit ang batis." “Ang batis ba talaga," sabi ni Sabrina sa mahinang boses. “Pano kung sabihin kung ikaw ang talagang nakakaakit." Lumapit si Samuel kay Sabrina at hinalikan niya ito sa labi. Nang init ang kanilang mga katawan. Hinalikan ng mapusok ni Samuel si Sabrina at tinugon naman ito ni Sabrina hanggang sa buhatin ni Samuel si Sabrina papasok sa kubo may higaan ito malinis at napapresko inilagay niya ito sa higaan at dahan dahan hinubad ang suot ni Sabrinang pang-itaas tumambad ang malulusod nitong dibdib isinubsob ang sarili sa malulusog na dibdib tsaka nilaro-laro ito ng kanyang mga kamay, habang ang mga labi nila ay hindi na halos mapaghiwalay ang

Hindi pala simpleng pagdikit ng labi ang halikan. Hindi ito basta kilos lang ng katawan, ito pala ang pagsabog ng damdamin, ang pag-agos ng hormones na dati’y hindi niya maintindihan. Ito pala ang pakiramdam. Nasa kanyang mga bisig si Ysa, malambot, mainit, at mabango. Kapag nalulunod siya sa halik, napapahina ito at tumitingin sa kanya gamit ang kanyang mala-basa na mga mata.

Halos mapuno na ito ng makarating ako. Naupo ako sa gitna dahil iyon na lamang Ang bakante.Nakinig lamang ako ng sermon ng pari.Ilang oras lang ay natapos rin Ang Simba.Nagsilabasan na rin Ang mga taong katulad Kong nagsimba.Marahas muna akong napahing.At Tumayo na rin upang maglakad-lakad.Wala Naman Akong gagawin sa bahay.Kailangan Kong i-relax aking sarili Lalo na aking isipan.Sa daming pagsubok Ang dumating sa buhay namin ngayon ko lang nagawa lang magrelax na tulad nito.

Napaubo pa nga siya dahil sa tuloy-tuloy na paghahalikan ng mga bida sa pinapanood namin. Dahil doon ay awtomatiko tuloy akong napabitaw sa kamay niya saka napaayos ng upo. Ganoon din naman ang ginawa niya. Umayos din siya ng upo saka kung saan-saan ibinalin ang leeg upang maiwasan lamang ang pinapalabas sa malaking screen na nasa harapan namin. Ilang sandali pa nang bumaba na ang halik ng bidang lalaki sa leeg ng bidang babae at nagsimula na rin itong humawak sa ibang parte ng katawan ng babae. This time ay ako naman ang napaubo at napaiwas ng tingin. Hanggang sa mapabalin ako sa nasa unahan namin ni Josh na magkasintahang nanonood din na kung saan ay… naghahalikan na ang mga ito!

Iyong pagbayaran nila sa batas at pagdusahan nila sa bilangguan ang nagawang kasalanan. Pero sadyang nangyari na ang lahat out our control. Ang ipinagpapasalamat ko nalang ay hindi nadungisan ang kamay na bakal ng halimaw dahil ang mga tauhan nito ang nakabaril at nakapatay sa babae. Rinig ko ang marahang pagsinghap ng halimaw na parang kakapusan ng hininga kaya luhaan akong napayakap sa kanya.

Hindi na siya isang taong bumabagsak; siya ay isang alon na bumabalik sa kanyang pinagmulan. Pumasok siya sa tubig nang walang anumang splash. Ang karagatan, sa halip na labanan siya, ay yumakap sa kanya. Naramdaman niya ang sakit nito, ang lason na kumakalat sa kanyang mga ugat. Naramdaman niya ang naghihirap na kamalayan ng Kahyangan. Tumingala siya mula sa ilalim ng tubig at nakita niya ang dambuhalang anino ng halimaw. Hindi siya lumaban. Sa halip, nagsimula siyang umawit.