Sitsit Sa Kuliglig By Rolando Tinio Novels & Stories

May mas gaganda pa pala. Nakasakay kami ngayon ni Clyde sa isang kabayo na pag-aari nila Rolyn. Di ko akalain na marunong palang mangabayo si Clyde. Hiniram niya ang kabayong iyon kay Rolyn para mamasyal kami. Nasa unahan ako at nasa likuran ko si Clyde. Dama ko ang init na nagmumula kay Clyde. Nakadikit kasi ang likuran ko sa dibdib nito. Kaya damang-dama ko ang katigas ng dibdib nito.

Sigaw ko ng paulit-ulit, wala naman sigurong makakarinig sa akin dito. "Okay ka na?" tanong ni Roland nang huminto ako. "Oo, okay na ako." Nakangiti akong lumingon sa kanya na nakatayo lang, limang metro ang layo sa akin. Pero nawala ang ngiti ko nang unti-unti niyang i-angat ang kanyang kamay na mayroong hawak na baril. Kumakapal na ang fog at kahit mayroon akong sasakyan o motor na naririnig na paparating ay hindi kami masyadong mapapansin dahil doon.

Arra Point of View "Hey, are you ready for the retreat?" Abala ako sa pag-eempake ng mga gamit na dadalhin ko sa retreat na gaganapin sa El Nido ng abalahin ako ng kaibigan kong si Rolyn. Rolyn Pineda short hair 4'10 in height skinny and has a fair complexion she is one of my childhood friends she's originally from Samar but their family decided to move here in General Luna. Hindi talaga kami close but then wala naman masyadong kabataan sa amin kaya nakita ko nalang ang sarili ko na super close sa kanya.

Naamoy ko dito ang amoy pawis sa katawan pero siyempre, mabango pa rin naman “Kami na lang ang magluluto niyan, Kuya. Kabisado na namin ang kawali na iyan.” Sabat naman kaagad ni Rolando. Nakangiti namang kaagad na pumihit paharap sa akin si Charles kaya naman bumitaw na ako sa pagkakayapos dito “Narinig mo iyun, kapatid mo na daw ang magluluto. Ayos lang ba?” nakangiting tanong nito sa akin. tumango naman ako

sabi ni Mica para saan Mica? Dito sa pagkain Ate,Asus wala yun natural na magdadala ako ng pagkain dahil alam ko hinintay niyo ako diba bunso?piningot ni laura ang matambok na pisnge ni Ruel, grade 1 ito at pinakabunso sa limang magkakapatid. Opo Ate,ang sarap nga nitong pansit masayang turan nitong puno ang bibig ng pagkain,nagkatawanan ang lahat sa sinabi ni Ruel napakabibo nito.

Mahal na mahal kita at sana ganoon ka rin sa akin. “ALAM mo ba itong Mommy mo Tracy, masyadong nawiwili sa apo ng Tita Felicitas mo,” natatawang sabi ni Rolando na nakaupo sa kabisera mahabang dining table. “Sabi ko nga, ay baka kaya pa naming makabuo ng magiging kapatid mo.”

Galit na sabi ni Atlas Linayao. Ang lalaking nagngangalang Kim Roleda ay mukhang walang pakialam, at nagsabi, "Nalampasan namin ang pagkakataong ito, at magkakaroon ng susunod na pagkakataon. Hindi namin madaling ibunyag ang aming mga pagkakakilanlan. Sa ganoong kritikal na oras, hinding-hindi kami papayag na magkamali.”

malamig kong sabi habang nakatutok pa rin ang aking baril sa kanyang ulo. "Ang mga taong nasa likod ko, sila ang tunay na kalaban. At kung ako'y patayin mo, magagalit sila at mas magiging delikado ang sitwasyon ni Marcos at ng pamilya mo," sagot ni Rolando, nanginginig ang boses dahil sa takot.

sambit ni Georgia habang bitbit nito ang kanilang pagkain. "Oo nga, sissy. Tanggapin mo na kasi na hindi ka mananalo sa kaniya. Maging contented ka na lang, girl," dagdag naman ni Aryana na naglalagay ng foundation sa kanyang pisngi. "No way! Ako? Si Clyte Javier na kinaiinggitan ng lahat ay magpapatalo sa isang Aldrin Roque na mas mahirap pa sa daga kung ituring?! Girls, kilala n’yo naman ako hindi ba? Ayaw kong may nakakatalo sa akin, kaya gagawa ako ng paraan para matalo ko ‘yung Aldrin na iyan," pahayag ni Clyte habang nakatayo sa magkabilang gilid ng dalawang kasama habang nakahalukipkip pa.

seryosong utos ko sa driver na kaagad nitong sinunod. Rolando Crisostomo is my long time driver, na pinamana sa'kin ng mga magulang ko. "May masakit ba sa'yo? I'm sorry kasi dahil sa'kin nadamay ka pa," hingi nito ng paumanhin at hinawakan ang kamay ko. "It was nothing," yun lang ang tanging naging tugon ko. Hanggang sa lumipas ang ilang oras at nakarating kami sa condo na tinutuluyan ko ay patuloy pa din ito sa pagtatanong kung okay lang ako.