Novel & Cerita Slogan For Internet Safety

“No distractions.” “Excuse me?” nagtaas ako ng kilay. “Nagbabasa ng vlog comments, distractions na ngayon?” “Anything that pulls your attention away from what’s important.” “Oh? And what exactly is important, Mr. Alarcon?” “You. Focused. On your work. On your goals. On... your safety.” Napaatras ako ng konti. That last line—parang may halong emosyon na hindi niya sinasadya. *On your safety.*

Akala ba nila na kung gagamitin nila ang Internet para atakihin sila at pagsimulan ng cyberbullying, hindi sila lalaban? "Sige." "Ate, huwag ka nang magpakita sa isyung ito. Ako na ang bahala. May anak ka. Natatakot ako na baka pati siya madamay sa mga troll na ito. Huwag ka munang mag-online sa mga susunod na araw. Mas mabuting patayin mo muna ang cellphone mo o kaya’y palitan ang SIM card mo. Magkakaroon tayo ng bagong paraan ng komunikasyon."

"A--" Mabilis kong hinarang ang isa kong daliri sa kanyang mga labi para pigilan siya sa kanyang akmang sasabihin pa sa akin. "It's better to be safe than sorry, Marco. Sabi mo nga subrang delikado sila at naranasan ko 'yon. Baka imbes na maging masaya ang kasal natin mauwi pa sa disaster dahil sa pabongga-bongga mo pang nalalaman. Ang importante we're together and safe. . .and love each other. Tsaka isa pa--"

“Seryoso ka ba na iniisip mo pa rin ang tungkol sa babaeng yun? Ginawa niya ito para lang sumikat. Wala siyang pakialam sayo.” Sinabi ni Wilbur, “Oo, pero hindi naman ito isang malaking bagay, hindi ba?” “Hindi mo talaga alam kung ano ang nagagawa ng internet,” Ang sabi ni Faye, umiling siya. “Maraming mga celebrity at mga taong may mataas na posisyon ang bumabagsak dahil sa internet.” “Walan naman akong itatago. Ano ang kailangan kong katakutan?” Ang tanong ni Wilbur.

Habang nakatitig siya sa screen, lalo pang lumala ang itsura ng kanyang mukha, galit, kaba, at matinding pag-aalala. Alam ni Vaiana kung gaano kadelikado ang mundo ng Internet. Ang online violence at doxxing ay tunay na nakakatakot. Ngayon, pati ang beauty salon ni Elena ay nadamay na, at mas lalo siyang kinabahan para sa personal na kaligtasan ng kanyang tiyahin.

Pagkatapos itong sabihin, tinanong niya, “Kumusta na ang mga ginagawa ng shill ngayon?” Sumagot ang assistant, “Nakontrol na ng mga internet shill ang sitwasyon ngayon. Pitumpung porsyento ng usapan sa internet ay nasa pabor ng pamilya Schulz, naniniwala sila na ang pamilya Schulz ang pinakamalaking biktima at siguradong may ibang tao na gustong pumatay kina Helen at Sophie. Naniniwala ako na maipagpapatuloy natin ang suporta ng publiko, at maniniwala ang lahat na inosente tayo paglipas ng ilang araw.” Huminga nang maluwag si Steven at sinabi, “Magaling ang ginawa mo dito. Kung kuntento rin ang matandang lalaki, siguradong hindi kita mamaltratuhin.”

“My answer is no! And that is final!” Namuo ang luha sa mata ni Annaliza. Naaawa ako sa sister inlaw ko pero kung ako ang nasa posisyon nila dad ay hindi ko rin papayagan na magpakasal ang anak ko sa nakilala lang nito sa internet. Ganito na pala kapag magulang ka na, ang safety na ng anak mo ang una mong iisipin.

Iyon ang mahalaga. Hindi na kami katulad noon na madaling sorpresahin. Hindi na kami basta-basta magtitiwala. Kung kailangan naming dagdagan ang seguridad, gagawin namin. Kung kailangan naming maging mas maingat sa bawat kilos namin, gagawin namin. Hindi dahil gusto naming mabuhay sa takot. Kundi dahil ayaw na naming muling maulit ang lahat.

“Sa tingin ko, hindi mapagkakatiwalaan ang mga salitang iyon sa Internet. Mayroon kang napakahusay na tao sa iyong tabi. Paano ka magkakaroon ng anumang iskandalo sa ibang mga lalaki?" Hindi niya gusto ang pinakamahusay at lumabas upang gumawa ng gulo, maliban kung siya ay bulag. Sumang-ayon si Arya sa sinabi ng mga fans, pero bago pa man siya makapagsalita, itinulak na siya ni Allen sa security checkpoint.

sagot ko habang niyayakap din siya pabalik. “From this moment on, do not trust anyone except me. Do not open messages from unknown numbers, do not go anywhere alone, and do not talk to strangers—even if they say they know me,” mariing paalala niya habang tinitingnan ang aking mga mata. “Can you promise me that?” Kinakabahan na ako ngayon. Kung ito ay simpleng problema lang sa negosyo, bakit parang may kinalaman ito sa kaligtasan ko?