Slogan For Internet Safety นิยาย & เรื่องราว

Umaasa na sana ay pinagana niya ng mabuti ang kanyang isip. Na kung sana ay mas pinili niya munang protektahan ito. Na sana ay naging maagap siya. Sana inuna niya muna ang safety nito bago sagutin ang tawag. Kung gumana lang ng maayos ang utak niya sa panahon na iyon, wala sana mawawala sa kanila. Wala itong kamuwang-muwang, at iyon ang mahirap. Mas lalo siya dinadiin ng kanyang konsensiya.

"Ayos lang sa akin kung maglaro ka ng konti, pero ikaw rin dapat mismo ang maglinis ng kalat mo. Wag kang mag iwan ng ebidensya. Kapag naalerto ang mga pulis, hindi ito maganda para sa atin!" Hindi nakakalimutang sabihin ni Xander. Namuhay sila sa isang ligal na lipunan, at ang internet at media ay napakabilis na ilantad ang kahit ano. Maging ang four major families at ang dalawang hari ay hindi napigilan ang lahat!

Sagot niya dito “Jullianne, isa ka nang public figure ngayun at ayaw kong i- compromise ang kaligtasan mo. Mas maganda na iyung may magbabantay sa iyo sa lahat ng oras para naman maging panatag din ang kalooban namin. Isa pa…isipin mo din na may triplets kang anak na palaging naghihintay sa pag-uwi mo. Iba pa rin talaga na may magtatangol sa iyo kung ano at ano pa man!” seryosong sagot nito sa kanya. Wala na siyang nagawa pa kundi ang tumango na lang. Bahala na, kailangan niya talaga sigurong sanayin ang sarili sa bago mga bagay na bago sa buhay niya. Tama si Kuya…safety first bago ang lahat lalo na at may triplets pa siyang palalakihin at bibigyan ng magandang kinabukasan.

, singit ni Ingrid at kita ko sa mukha niya ang inis. “Stop it!” putol ni Sir Carl, mabigat ang tinig. “Huwag na kayong magtalo. Ang kailangan natin ngayon ay umuwi at magpahinga. Tomorrow after lunch, nasa office kayong lahat. Magdala kayo ng konkretong suggestion, dahil kailangan natin maglabas ng solusyon bago magising ang buong internet.” “Sir Carl,” hindi ko napigilang magsalita, ramdam ko ang init sa dibdib ko, “we might not have until tomorrow. If we don’t make a statement now, baka pagising ng mga tao, tapos na tayo.”

Iba't ibang lahi, iba't ibang kulay at iba't ibang lengguahe, lahat ay nagkaisa para saksihan ang kasalang hindi pa kailanman naganap sa planetang lupa. Hindi pinayagan ang mga reporter. Hindi rin pinayagan ang paggamit cellphone o ano mang gadgets para maiwasan ang pagkalat ng larawan ng ikakasal at ng venue. Paraan din ito para sa cyber security. Maiiwasang madetect ng kaaway ang lokasyon kung walang gagamit ng mga gadgets.

“Sir, the internet doesn’t have a delete button po.” Tumingin si Cesar sa kanya — that look again, the one that could freeze Wi-Fi signals. “Then maybe we should stop feeding it.” “Pero sir!” singit ni Amanda, “itong viral issue na ‘to is gold! Lahat ng sponsors natin gustong sumali! Kung gagawa tayo ng Part 2 edition, malamang magda-double ang sales!” “Triple,” dagdag ni Miggy habang excited na nagta-type ng possible themes sa laptop.

"Then who is it?" Humagikhik ito sa kabilang linya. "This is going to be fun, Insan! Kaya siguro, umupo ka muna o lunukin mo muna yang kinakain mo kung lumalamon ka. Baka naghahapunan ka d'yan, o baka umiinom ka, ilapag mo muna ang baso, at lunukin yang nilagok mo baka kasi lumabas sa ilong. Alam mo yun? Mahirap na baka bawian ka bigla ng buhay dahil sa gulat, di ba? Safety first insan, para sure, diba?"

Bahagya pa siyang tumango, mahinahong nagpakita ng respeto sa mga kaharap. “Thank you. I appreciate that.” “We’ll release an official statement later so everyone can get the correct information.” Isang huling pakiusap ang binitiwan niya, kalmado pero tagos: “Let’s all practice respect, especially online. Words can break people. Sana tulungan nating maiwasan ’yon.” At dahil sa tono niyang hindi mapilit, hindi bastos, at hindi mapangmata, karamihan sa crowd ay kusa nang umatras, tumabi, at unti-unting nagsimulang maglakad palayo.

“Pinakain ka namin! Pinalaki ka namin!” “At sinira niyo rin ako,” sagot ko. Tahimik. “Now,” dagdag niya, “sirain mo si Althea? I-clear mo ang issue online!” “Or what?” tanong ko. “Ipapahiya kita sa buong mundo!” Napangisi ako. “Go ahead.” Napatingin sila sa isa’t isa. Medyo nag-aalangan. “Internet loves the truth,” dagdag ko. “Sigurado ba kayo sa lalabas?”

Lugar daw ito ng mga taong sangkot sa mga negosyong hindi pwedeng ipangalandakan sa publiko. Sa madaling salita, malinaw ang mensahe ni Ysabelle: Mag-ingat ka. Huwag kang magpapabaya. At siguraduhin mong nakasuot ang micro communicator sa buong oras ng pananatili mo roon. Kung may mangyaring hindi makontrol, papasok kami agad para iligtas ka.