Small Things Matter Novels & Stories

Marahil ay hindi talaga kami para sa isa't isa. Habang tulala, napansin ko ang maliit na box, kulay asul ito na tila gawa sa tanso. Pinalamutian ito ng dragon sa labas bilang desenyo. Ito ay nakalagay sa maliit na desk, sa harap ng kanyang kama. Kinuha ko ito at dinala sa condo unit kung saan ako nakatira. Pagdating ko doon ay sinulatan ko ang naturang box na "All of our things, is all about love"

Napakamaasikaso niya, sa lahat ng maliliit na bagay—mula sa pagkain, sa pagpili ng mga ulam, hanggang sa simpleng pag-check kung kumportable ba ako. At habang iniisip ko ‘yon, parang unti-unting nabubuo sa loob ko yung maliit pero matibay na respeto at paghanga. Hindi lang dahil sa effort niya, kundi dahil sa consistency niya. Yung tipong hindi mo kayang pilitin; dumarating lang sa iyo ang realization na maybe, just maybe, he’s someone special.

Hindi ito malayo sa iniwan naming event kanina. Napakalambot ng kama kung saan ako ngayon nakaupo. Parang ang sarap tumira rito. Ang ganda ng theme ng buong kwarto, parang nasa loob ka lang ng sarili mong bahay. "May sariling kitchen kaya ang kwartong 'to?" Hindi ko na napigilan na mabanggit 'yon. "Kwarto 'to ni Boss. At oo. May sariling kitchen nga rito."

“Isama mo ako sa mundo mo. Hindi lang summary sa dulo ng araw. Kahit maliit na detail. Kahit rant. Kahit walang sense.” Tumango siya. “At ikaw,” dagdag niya, “isama mo rin ako. Hindi lang kapag may problema. Pati kapag masaya.” Napangiti siya nang bahagya. “Deal.” — Hindi magic ang pagbabago. Pero nagsimula sila sa maliit. Mas madalas na spontaneous voice notes. Mas maraming random pictures ng araw nila. Mas maraming “tingnan mo ‘to” kahit walang context.

One thing I hate talaga is iyong hindi nakasara iyong pintuan ng kwarto ko. First reason is baka magulo iyong loob, nakakahiya iyon for sure. Secondly, ayokong nakabukas dahil gusto ko ng privacy, iyon lang naman iyong mga bagay na maarte sa akin. But I believe sa kasabihan na small things matter too and I live by that principle ever since. Maliit man o malaking bagay ay dapat na bigyang halaga at pansin, that’s what equity stands for.

Sometimes, family comes from the most unexpected places. And sometimes, two little children can become the tiny bridge that brings two hearts together. Brix and Bea had started our story. They brought us together. They became our little matchmakers. And now, they were helping us build an even bigger family. I looked at them and smiled. “My tiny matchmakers.” And somehow, those three words perfectly described the two little hearts who changed our lives forever. *** THE END *** My Tiny Matchmakers Written by: HIRAYA ZR (Please support other ELITE SEVEN love stories. Thank you!) If you love this story, hit 5 stars and comment down your thoughts. hehe.

“She reminds us of what truly matters. Na kahit gaano kabusy, these small moments are everything.” Magkahawak-kamay silang lumabas ng kwarto. Parehong may ngiti sa labi, parehong may aral na baon mula sa simpleng family bonding na inihanda ng kanilang anak. At sa isip ni Alexis, malinaw ang isang bagay. Ang mga araw na puno ng tawanan at pag-ibig na kahit simpleng cookies lang ang nasa mesa, ito ang isa sa siyang magiging pinakamahahalagang alaala para sa kanilang pamilya.

Marquez habang naglalakad sila, binabanggit ang maraming maliliit na bahagi ng kabataan ni Lucas. Wala roong malalaking trahedya. Maliliit na bagay lamang ang mga iyon: isang asong ipinamigay, isang pagkaing hindi siya pinayagang sabihing gusto niya, mga luhang hindi siya pinayagang ibuhos, mga kagustuhang hindi siya pinayagang ipakita. Ngunit minsan, ang maliliit na bagay na ito ang dahan-dahang humuhubog sa isang tao.

Malisyosong usal ni Jimbo. Halos magkasabay kaming lahat na lumingon sa tinitignan niya. May hinala ako sa kilos niya at hindi 'nga ako nagkamali. Maiksing shorts na lantad ang makinis at maputi nitong hita. Isang dilaw na spaghetti strap blouse na sobrang hapit sa katawan na halos lahat ng kurba sa katawan ay sobrang lantad sa mata ng lahat.