Snape And Lily Novels & Stories

"Nakatitig nga lang ako sa mga mapupula at malalambot mong labi." Sinapo niya ang kaniyang noo. Napailing-iling siya. "You're really unbelievable..." "Naiisip ko iyong mga kiss natin." Natawa na siya. "Damn it, Anne." Hinagis niya iyong libro na hawak niya. "Bakit mo hinagis? Nag-aaral tayo, e." "Oh, really? Maybe you need a kiss or two so that you could focus." Napangiti ako.

Mahigit anim na talampakan ang tangkad nito, na napagsasabayan pa ng kanyang mga mata na parang naglalabas ng apoy, matitigas na panga, at malalawak na balikat—ang itsura nito ay halos nagpabago ng kanyang damdamin kaagad. "Oy Dios ko! Tao ba talaga ito?" Sigaw niya. Napansin ni Lily ang pagkahumaling niya, kaya muling bumulong ito nang mas mabilis, "Sa tingin ko dapat mong subukan makipag-usap sa kanya; nandoon lang ako." Sabi nito habang nagpaalam at lumipat sa kabilang bahagi ng club. Masyadong abala si Scarlett para mapansin ang pag-alis ni Lily.

Tahimik na naglalaro si Lily sa isang sulok habang binigyan siya ni Claire ng juice at cookies. Samantalang magkatapat na nakaupo sina Adrian at Sophia. Pareho silang hindi alam kung sino ang unang magsasalita. Sa huli, si Adrian ang bumasag sa katahimikan. “Explain.” Isang salita lang. Pero ramdam ni Sophia ang galit na nakatago rito. Huminga siya nang malalim. “Lily is your daughter.” Diretsahan. Walang paligoy-ligoy.

Pagkatapos niyang makabalik, natural lang na nais niyang maghiganti. Sa buong buhay ni Lily, hindi na siya makakabuo ng anak. Kaya't hindi niya papayagan ang babae na kanyang kinamumuhian na magkaroon ng magandang buhay. Hindi talaga! Ang unang tao na gusto niyang sirain ay si Sebastian. Sa puntong iyon, halos tapos na siya sa paghihiganti kay Sabrina. Matapos ang dalawa pang hakbang, kahit buhay pa si Sabrina, malabong maging sila ulit ni Sebastian. Ito ang masamang plano ni Lily.

Inilibot ni Lily ang tingin sa malawak na mall, nang hindi inaasahang mahagip ng kanyang mga mata ang dalawang pares na biglang ikinapanlumo ng peste niyang puso. Damn it! Makikita sa unahan ang sweet na sina Isaac at Yvonne. Napalingon sa kanyang gawi si Yvonne at pansin ni Lily na biglang nag-iba ang timpla ng anyo nito, pinukol siya nito ng nakamamatay na tingin. Nang akmang lilingon sana ang binata sa gawi niya ay mabilis na h******n ito ni Yvonne para siguro hindi siya mapansin ni Isaac.

Bumaba ang lalaki at saka nagmadali na pinasok ang cake shop. “Sundan natin ang kuya mo!” malamig niyang hiling kay Lily. Nakahawak ang magkabilang kamay ni Erin sa kanyang bilog na bilog na tiyan na nilakad ang kalsada. Ayaw niyang usisain si Orion lalo na at buntis siya! Ngunit sa panahon na ito na malakas ang kanyang insecurity ay hindi niya mapigilan na mag-isip nang hindi maganda.

Ilang sandali pa nga ay nakapasok na siya sa loob kung saan ay agad niyang nakita si Lily na may hawak na isang soup spoon at isinusubo kay Noah. Nang makita ang itsura ng mga ito ay kaagad siyang nanlamig. Tila ba may tumusok sa kanyang puso bigla at sobrang sakit. Pinanuod niya ang mga ito. Bagamat may hawak na baso si Noah ay mukhang hindi naman ito sobrang lasing. Napangiti siya ng mapait. Bakit pa siya pumunta? Naroon naman pala si Lily. hindi siya nito kailangan. Tumalikod siya at nag-umpisang humakbang paalis sa lugar na iyon.

“Hello, Mr. Lawrence? Sinabihan akong may aasikasuhin ka sa Morhen. Kumusta?” Napanganga ang The Spades sa paligid ni Frank, at pinisil ni Kat si Lily sa pisngi. “H-Hindi naman ako nananaginip, di ba?!” Napangiwi sa sakit si Lily at malungkot na hinawakan ang mapulang pisngi niya. “Bat mo ko kinurot?! Kurutin mo ang sarili mo kung gusto mo, Kat!”

"Hindi naman. Matagal na namin tong napagpasyahan pero ngayon lang namin sinabi sayo dahil sa ibang isyu. I'll always be your daughter, Mom, kahit hiwalay na kami ni Lucian. Si Lily ay isang mabuting tao. Siya ang pinakamagandang babae sa school nung college kami, at isa na siyang sikat na dancer. Masipag at mahal niya si Lucian." To think na naging archnemeses sila ni Lily noong college days nila! Noon, hindi niya akalain na darating ang araw na kailangan niyang kumbinsihin ang isang tao na mabuting tao si Lily. Napaka ironic! Tumingin si Calista kay Lucian, pero wala itong sinabi. Tahimik lang itong nakatingin sa kanya. Tinaasan siya ng kilay ni Calista.

Naupo siya sa upuan para harapin si Lily na tahimik na pinupunasan ang sarili. “About her,” wika niya saka tiningnan si Blaze. Humugot muna ng malalim na buntong hininga si Lily saka tiningnan si Blaze. “It’s not her fault, inaayos niya ang mga papeles sa lamesa niya nang mapatid ako sa sarili kong heels.” Nagsalubong ang mga kilay ni Blaze dahil nalilito siya, ngayon pa lamang ay ramdam niya ng nagkamali nga siya at ramdam niya na rin ang pagkahiya. “What do you mean? What about the glass water that she’s holding?”