Sneak Peek In Tagalog Novels & Stories

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Doon na nilingon ni Nexus si Maximino. Nakataas ang isang kilay ng binata and he has an amused grin on his face as he looked at Maximino. "What is this?" Natatawa na sabi ni Nexus na tila ba hindi ito makapaniwala sa narinig nito. "Hindi ba matanggap ng pride mo na maraming mas nakahihigit sa'yo? That someone is more attractive than you?" Sabi pa nito na tila iniinis siya.

Nagbabadya ang pagputok ng bukang liwayway, ang pag-aagaw ng dilim at liwanag. “Te amo más de lo que te imaginas. Hasta que nos volvamos a encontrar, mi tigresa. (Mahal kita higit pa sa inaakala mo. Hanggang sa muli nating pagkikita, aking tigresa.)” Kasabay ng kaniyang mga katagang sinambit ay ang tuluyang paglaho ng buong katawan ko at ang paglalapat ng aking noo sa malambot niyang labing kulay kalimbahin. ‘Hanggang sa muli nating pagkikita.’

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Chapter 3 Hinabol ko ito sa madilim na bahagi hanggang naabutan ko ito sa may dulo ng bakuran, at may kasama na itong tatlong mga tauhan. Malawak ang ngiti nitong nakatingin sa akin, parang nanalo ng lotto kahit hindi tumaya. "Wehre diejenigen ab, die es wagen, mein Territorium zu betreten!" (Sugurin nyo ang mapangahas pumasok sa aking teritoryo) sigaw nito.