Soldier In Tagalog Novels & Stories

Hindi na ito council soldiers. Iba sila. Mas disiplinado. Mas tahimik. Mas… delikado. Naramdaman kong gumalaw si Torren sa tabi ko. Kahit sugatan siya, agad siyang tumayo. Parang wala siyang nararamdamang sakit. “Freya,” mahina niyang sabi. “Stay behind me.” “DROP YOUR WEAPON, VILLANUEVA!” sigaw ng isa sa mga lalaki.

Ledesma ang pasilyo ng loob ng lumang gusali. "Tsssskkk!!! Yari ka!!!!," malakas na bulalas ni Sgt. Ledesma na may bumulagtang katawam ng armadong lalake sa harapan niya na nagmula pa pala sa hagdanan na hindi niya agad nakita.

Taong 1942 Natutuwang pinagmamasdan ni Lilac ang mga sundalo na miyembro ng Bacani Army at kanyang pinamumunuan habang masayang nagkakantahan at nagbibiruan na tila ba walang problemang kinakaharap. May kanya-kanyang umpukan ang mga ito at nakaupo sa damuhan at putol na kahoy. Walang pakialam kung madumihan man ang suot niñang damit dahil sanay naman na sila na nadudumihan sa klase ng kanilang trabaho. Masayang nagkakantiyawan, may kumakanta habang may sumasayaw sa gitna at mayroon namang taga-tawa at tingin lamang sa mga kasamahan nila. Lahat ay puro masasaya ang nakikita niyang expression sa kanilang mukha sa kabila ng digmaang kinakaharap nila ngayon. Ang digmaang Pilipino laban sa hukbo

So he was not a playboy whose girls come and go, huh? Interesting. Pero mas interesante ang tila biglang pamumula ng puno ng mga tainga nito. Gosh! Was he blushing?! Her big he-man soldier is blushing! At tulak ng malditang tinig sa tainga niya, ikinawit niya ang braso sa braso nito. tumingala dito nang may puno ng pagsuyo.

"Ang Heneral ng Hukbo ay paparating, gumalang kayo!" Tila may dumaang kung ano dahilan upang magiba ang kumpulan kanina lamang. Nagsiyukuan ang mga sirena habang pinapadaan ang isang lalaking sireno na may kulay lilang mga buntot. Balbas-sarado ito at nakasuot ng kulay itim na pang-itaas. May espada ito sa kaniyang tagiliran.

Papa dodge it without a sweat "Something is wrong here" he utter saka naman ako tumungtong sa railing at tumalon pababa para tignan ang nag kakagulo doon, nagulat ako ng may nag tutok ng baril saakin. Mga armado na naka mask at may dalang baril, may riffle pa yung iba

Beheading the Phantoms who're trying to get in our way. "Aaahhh!" D***g ko bago ako natumba. I was shot in my leg! Shit! This is bad! Inabot ko ang baril malapit sa akin at itinutok sa kanila. Inubos ko ang mga bala sa kanila bago muling tumayo at tumakbo papunta sa itaas. The soldiers...are down? All of them? "M-Mama... Mommy... Papa... Tita A-Ayuri." Napa-ngiwi akong muli nang kumirot lahat ng sugat ko. Ngunit nagpatuloy ako sa paglalakad. Until I saw them lying on the floor.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

But he had one around his right hand and I was even more confused. "What? I thought I shot you on the... leg or feet?" I asked, biting my index finger while examining his hand. "Hindi, naglagay ka ng butas sa kamay ko." Ang boses niya ay parang hindi naman galit, pero tumalim naman ang tingin niya sa akin.

"I'm Daxon Iñivera, just call me Xon. Assistant ako nito, slash bestfriend na rin. Nandito kami para sa taong may pangalan na 'Asul' daw. Kilala ninyo siya?" Nagkatinginan naman ang limang magkakaibigan bago muling harapan sila. "Kayo pala ang kakausap sa babaeng iyon. Kung gusto ninyo samahan na namin kayo?" Napalingon naman ang dalawa sa isa't isa. Napatango naman sila sa sinabi nito. Akala nila katulad ito ng mga tambay sa kanto na kung sinong makapangyarihan.