Sorry About The Inconvenience นิยาย & เรื่องราว

Saka ako huminga ng malalim. "Okay, sorry sa ginawa ko. Sorry kung napikon kita sa mali kong intepretasyon sa pagkatao mo. I apologize for that. At sorry kung ipinatanggal kita sa trabaho mo. But believe me... i have my reason kung bakit kaylangan ko iyong gawin," sabi ko sa kaniya na hindi ito tumitingin sa akin. ' Please Joyce...listen to me first,"

Nawala ang ngiti nito mula kanina. "I'm sorry sir but I really don't know you. I'll call the security if you keep on harassing me." napakagat ako sa aking labi. "I'm sorry," yumuko ako bago pinahid ang luha sa aking pisngi. "I'm sorry, but can I reserve a room? just for tonight? I'm sorry for making you uncomfortable.. you just look sómeone I know." nakita ko ang pagbago ng ekspresyon sa mukha niya.

Baka ikatanggal ko pa to. " i dont care. Costumer is always right. do what we ask." Sabi nya. Again. I clicked my tounge. Patience earlene. Patience. " sir, not all the time. Please be considerate. Im busy. We still have available server for you. Just choose one from them. Dont worry, they are all nice." Sabi ko.

Pumikit ako ng mariin bago nagtipa ulit ng reply. Ako: I'm sorry but you can't come. Roger: why? May problema ba? Hindi ba papayag ang mga kaibigan mo? Ako: no. I'm sorry kasi bakasyon lang namin 'yong magkakaibigan. Kaming apat lang. Syempre kasama ang anak ko. Mabilis na naka reply si Roger. Roger: okay. Roger: kung may problema ka sabihin mo sa akin. Nandito lang ako.

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

tugon ko at pinulupot ko ang isang braso ko sa leeg niya saka hinaplos ang pisngi niya. "Nag-set kasi ng schedule ang bagong investor namin at dahil hindi sila makakapunta dito due to their busy schedule kaya ako ang kailangan pumunta roon. Matagal na namin hihintay ang confirmation nila kaya pumayag agad ako without checking my other schedule. I'm not sure kung ilang araw ako roon but I'll make sure na uuwi ako before his birthday, Babe. I'm really sorry," paliwanag niya at ngumiti ako.

Hindi pa maproseso ng kanyang utak na totoong nasa nasa harap niya ito at ngayon ay mahigpit siyang yakap. "I'm sorry kung hindi ako nakapag-paalam ng maayos noong umalis ako. I need to went to Italy for urgent matter, hindi ko naman akalain na magtatagal bago ko maaayos ang problema. If only you knew how desperate I am to go back. Iyon ang unang-una kong ginawa ng matapos kong ayusin ang lahat." "You don't have to explain Levin. And you don't have to say sorry, because I don't give a damn. Hindi naman tayo."

Hindi rin nakatulong ang kaba niya dahil sa mga tao na nasa paligid. Ibinaba nito ang telepono at nakangiting humarap sa kanya. "I'm so sorry, Ma'am. But we're already fully booked. There is no available room right now." Fully booked? Matalim na tinitigan niya ito. "E-Eh, bakit may patanong-tanong ka pa ng pangalan ko kung wala na pala!?" asik niya sa babae na bahagyang natakot sa taas ng boses ko. May mga katabi rin siyang customer na napatingin sa kanya kaya huminga siya ng malalim bago nai-ilang na binalingan muli ang eceptionist.

Hinahanap na ba nila kami? "Ma'am, sorry po sa istorbo. Na push back po ang schedule at alas nuebe na lang po daw. Sorry po ma'am sa abala." Pahayag nito sa akin. Para naman may tinik na nabunot sa lalamunan ko ng marinig ko iyon. "Okay, lang. Hindi pa naman kami nakaalis. Salamat pala." Sagot ko na lang at ibinaba ko na ang tawag.

“Hi, Vivi.. I just wanted to ask you if we can meetup soon? I really wanna apologize at hindi ako makatulog dala na rin ng ginawa ko sa’yo… My conscience is killing me, man.. I’m really sorry for not asking and waiting or listening to your side of the story yesterday ::(( …” Mensahe nito na may sad emoji pa sa dulo. I immediately smile as I felt his genuine apology, ngunit alam ko naman na dapat eh agad ko siyang kinausap agad.