Sorry About The Inconvenience Novels & Stories

Kabanata 20 EARLY THAT DAY ay natapos na ni Sheeva ang pagpapadala ng notice at apology sa guardian ng mga estudyante niya sa ballet class online upang ipaalam na isang linggo na magiging close ang ballet studio. Hindi pa kasi siya nakakapag-hire ng instructor at siya lang talaga mag-isa ang namamahala sa studio.

Nagdidilim na ang paligid, at ang katahimikan parang sumisiksik sa dibdib niya. Sa wakas—finally—tumunog ang cellphone. Isang simpleng ding lang, pero parang sumabog sa buong silid. Agad niyang kinuha iyon, halos manginig pa ang daliri. Isang text message mula kay Nathan. Nathan: Love… sorry ngayon lang. Pauwi na ako. Sobrang big meeting kanina. Hindi ko namalayan ang oras. I’m really sorry.

"Hello, Ms. Everhart. Mukhang may problema sa kwarto mo, kaya kailangan natin itong ayusin." "Bigyan mo na lang ako ng bagong kwarto, kung ganun." Hindi niya ginawang mahirap ang mga bagay para sa kanya. Sa halip, pupunta siya sa kanyang kwarto at mag-impake ng kanyang mga gamit. Pero, pinigilan niya ito at sinabing, "Sorry po pero wala na pong available na kwarto. Narefund na po namin ang bayad. Dahil kasalanan naman po namin, waived na po yung compensation fee."

iritable kong tanong “Mam humihingi po kami ng pasensya sa ngyari. Nagkaruon po ng system error at tama po kayo kinomfirmed ng aming team ang inyong booking para sa dalawang kwarto kaya lang po fully book na kami ngayong araw. Iisang kwarto na lang po talaga ang available bilang conpensation sa aming pagkakamali. Bibigyan po namin kayo ng 100% refund para sa inyong booking pero ayun nga po as we say iisang kwarto lang po ang avaiable para sa inyo ni Sir. We are very sorry for our mistake. I make sure that in the future it will not happen again. “ magalang at sincere na humingi ito ng pasensya. Ilang minuto din akong nag isip.

Muntik pa akong madamay sa magulo niyang buhay. “I'm sorry for causing you inconvenience earlier. Hindi ko inaasahan na makikita ko— I mean, hindi ko inaasahan na pupuntahan ako ng mga dati kong estudyante na hindi pa rin maka-move on sa paglipat ko ng school.” alam kong seryoso siya sa paghingi ng paumanhin, pero nanatili siyang nakangiti habang inaalala ang kaganapan kanina lang.

“I’m really sorry for making you wait, Miss Azarcona. I was on my way there but something happened. Can we reschedule it tomorrow, Miss, if you don’t mind?” “Oh no, it’s fine. We’ll just send you our current address para doon ka nalang magpunta. Is that fine?” I hummed. “Of course, Miss Azarcona. It’s totally fine with me. I’m really sorry for the inconvenience.” “No worries. Thank you!”

Hindi siya makapaniwala. "MS ARABELLA SIMON, PLS FORGIVE ME. IT WAS NOT MY INTENTION TO RUIN YOU REPUTATION. AIN'T HAPPEN AGAIN" "I DON'T KNOW THE CONSEQUENCES OF MY INCOGNIZANCE, PLS FORGIVE ME MS. ARABELLA,"

Biglang bumalik sa screen. Napakurap siya. Sinubukan niya ulit. Wala. Huminga siya nang malalim at nag-type ng message. “Theo, kailangan kitang makausap. Importante. Tungkol sa atin. Please.” Pinindot niya ang send. Ilang segundo siyang naghintay. Pagkatapos, lumabas ang maliit na notification. Unable to send. Parang may tumapak sa dibdib niya.

sabi ko habang inilalabas ang cellphone ko. "Ma'am, pasensya na po. Not available po ang online banking terminal namin today dahil may problem ang system," magalang na sagot ng waiter. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. "Ha? Pero noong nag-request ako ng reservation, ang sabi niyo ay tumatanggap kayo ng online payments?"

Paliwanag nito. "One room?" Hindi ko napigilang ulitin. Mukhang nahihiya rin ang receptionist. "We sincerely apologize, Ma'am." “Apparently, may problema sa booking system. Puno na ang hotel noong nagpareserve po kayo. Nang mafix po siya kaninang umaga, saka lang po lumabas ang notice” What!? Fantastic. Tsk! Napapikit ako. "Can't you arrange another room?"