Sorry Hugot Lines Tagalog Novels & Stories

Sagot naman ng manager ng marketing department. “Can you tell me what is the tagalog of I love you?” tanong ni Charlotte sa katabi niya. Narinig naman yun ni Natalie kaya napangisi siya. “You want to know what is the tagalog of I love you?” sabat ni Natalie. Nilingon naman siya ni Charlotte saka siya tumango. “P*tang ina mo, yun, yun ang tagalog ng I love you.” nakangiti pa niyang sagot. Napatingin silang lahat kay Natalie dahil sa maling turo niya kay Charlotte.

Humugot ako ng malalim na hininga bago inabot iyon sa mga kamay ni Rigor. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko nang makita ang naging resulta. Kung lungkot ba o saya. Kung manghihinayang ba ako o matutuwa. Nanginginig ang aking mga kamay habang hawak-hawak ang resulta. Nakapanglulumo parang babagsak ang aking mga paa. Hindi ko alam kung iiyak ba ako o tatawa ng makita ko ang dalawang guhit. Halos ang tagal kong nakatitig doon. Nagulat pa ako nang kumatok sa pintuan si Rigor at tawagin ako. "Mahal tapos ka na ba?”

namumula na ito sa galit. “Y-yes Maam” he stammered “Out both of you!” turo nito sa mga lalaki. Mabilis namang tumayo yung Hugo at walang lingon-lingong umalis “Wait” tawag ko sa naka arm sling “Sorry ‘bout you arm” naka ngiwi kong saad Tumungo lang ito saka tumuloy sa paglabas. “That arrogant fool, how dare him to touch you, hindi na nagtanda ang batang yun”

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Lahat naman sila gwapo pero bakit may isang hindi marunong ngumiti sa kanila? ----#HIOR----

" Where are you?" (Monitoring the Lopez) sagot ni Luther sa kabilang linya. Napamura g mahina ang binata dahil nakalimutan na niya na nasa kalagitnaan sila ng operasyon. " Sorry, I forgot about the mission" (How's the girl?)

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

I've never feel it. Napakamot 'to sa ulo. "Tinanong ko po kasi 'yan kay Seth, at ito mismo ang linya, kinabisado ko lang hehe. May wrong grammar po ba?" Napaismid ako at parang kumulo ang dugo. Seth, again? Baka mabilaukan na 'yon dahil kanina pa siya nababanggit ng kaibigan niya! "Ma'am, namimiss ko na siya, ikaw ba?"

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

sabi ng nasa kabilang linya, "sorry. Hindi mo kasalanan. Hindi lang maganda ang pakiramdam ko kanina…am I making excuses? I'm just sorry." 'Hindi mo kasalanan.' Napakurap si Luke ng ilang beses. Alam na alam nito kung ano ang dapat sabihin upang makapanakit. Alam na alam din nito kung ano dapat ang sasabihin upang magpagaan ng loob. Gumaan ang kaniyang pakiramdam dahil sa paghingi nito ng tawad. Napangiti si Luke. 'Marunong din pala siyang mag-sorry.'