Novel & Cerita Spanish Language In The Philippines

Marunong na itong kumain mag-isa. Sa mahigit isang buwan nilang paninirahan sa Pilipinas ay unti-unti nang nakakasanayan ng mga anak niya ang magsalita ng wikang Filipino. Hindi na ang mga ito bulol magsalita ng Tagalog, pero naroon pa rin ang French accent na hindi matanggal-tanggal sa mga ito lalo na si Kenjie na bihira lang makipag-usap.

"Ikaw sure ka ba na pilipino ka? Bakit mukhang hindi?" "Duh, taga US ang mga ninuno ko 'no may lahi kaya kami. Ikaw kasi wala." "Anong wala ka diyan pure spanish si lolo, tanga." "Hoy, bakit ngayon ko lang nalaman 'yan?" "Kasi ngayon ko lang sinabi, sa tagal na dito sa pilipinas ni lolo Alex ay fluent na siya sa salitang tagalog kaya kapag nagsalita siya ay hindi mo mapapansin na hindi tagalog ang una niyang salita."

He nodded, "Yes, I am. When we arrived in the Philippines, I didn't just study English and the Filipino language. I also studied Italian, because I knew I would need it." Yes, nakatulong nga talaga sa kaniya ang pagkatuto niya ng language na iyon. Akalain mo, naiintindihan niya ang mga sinasabi ng tao dito sa Italy, at nakakapagsalita pa siya ng walang sabit. Purong Italyan pa. Nakakabilib siya.

Slang na sabi ni Phil sa dulo ng magtagalog siya. Nanlaki naman ang mata ni Zoey at napaturo dito. “Pinahirapan mo pa kami mag Espanyol!” Natawa si Phil dahil sa sinabi ni Zoey at napailing lang dito. “About what you are saying Zoey, okay I will agree. Since alam ko na you need time,”

Tsaka bat gusto niyang casual lang kami pag kami lang dalawa? “Just like how you call me at Siargao, kinda missed hearing ‘Tommy’ from you.” Sagot niya. Bigla kong narinig ang malakas na bell sa galing sa skwelahan, palatandaan na simula na nang klase.

"Of course. Kapag bakasyon bibisita ako riyan." But that never really happened. I spent my days studying and working. Dad insisted not to but I chose to work and live in an apartment. I figured it would be awkward to have me in their household. Gustuhin ko man ay hindi ko magawang magbakasyon sa Pilipinas. Tutal, apat na taon lang naman ang study visa ko. Pagkatapos nito ay babalik din ako.

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

I was obviously not used to speaking Tagalog because my first language was English, but I could understand, read and write in Filipino with minor difficulties. I knew I should hone my Filipino skills because I practically lived in the Philippines, but I couldn’t fully learn it if everyone around me speaks in English. Maybe I should ask Gidon to teach me more Filipino words the next time he’d visit. I wanted to eat my food faster so that I could throw the stick and silver paper plate on my way home, but it was too hot. I kept blowing the fishball so that it would quickly get cold. My mother might ask why I came home late so I started to think of different valid excuses. I wasn’t a good liar a

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

sabi niya sa akin. "What is it, Camz?" I heard her gasped loudly. "Uuwi ako d'yan sa Pinas this week," imporma niya sa akin. "Oh, talaga? Uuwi ka?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. I couldn't believe that she'll be back here in the Philippines. "Yes. Uuwi ako d'yan this week," sabi pa niya. "Bakit ka uuwi this week?" tanong ko pa sa kanya.