Novel & Cerita Spanish Language In The Philippines

Marunong na itong kumain mag-isa. Sa mahigit isang buwan nilang paninirahan sa Pilipinas ay unti-unti nang nakakasanayan ng mga anak niya ang magsalita ng wikang Filipino. Hindi na ang mga ito bulol magsalita ng Tagalog, pero naroon pa rin ang French accent na hindi matanggal-tanggal sa mga ito lalo na si Kenjie na bihira lang makipag-usap.

"Ikaw sure ka ba na pilipino ka? Bakit mukhang hindi?" "Duh, taga US ang mga ninuno ko 'no may lahi kaya kami. Ikaw kasi wala." "Anong wala ka diyan pure spanish si lolo, tanga." "Hoy, bakit ngayon ko lang nalaman 'yan?" "Kasi ngayon ko lang sinabi, sa tagal na dito sa pilipinas ni lolo Alex ay fluent na siya sa salitang tagalog kaya kapag nagsalita siya ay hindi mo mapapansin na hindi tagalog ang una niyang salita."

He nodded, "Yes, I am. When we arrived in the Philippines, I didn't just study English and the Filipino language. I also studied Italian, because I knew I would need it." Yes, nakatulong nga talaga sa kaniya ang pagkatuto niya ng language na iyon. Akalain mo, naiintindihan niya ang mga sinasabi ng tao dito sa Italy, at nakakapagsalita pa siya ng walang sabit. Purong Italyan pa. Nakakabilib siya.

Slang na sabi ni Phil sa dulo ng magtagalog siya. Nanlaki naman ang mata ni Zoey at napaturo dito. “Pinahirapan mo pa kami mag Espanyol!” Natawa si Phil dahil sa sinabi ni Zoey at napailing lang dito. “About what you are saying Zoey, okay I will agree. Since alam ko na you need time,”

Chapter Forty One shoot My hands were trembling. Sa kanan ay bitbit ko ang aking passport. Sa kaliwa ay isang maleta. It took me a couple of weeks to file my student permit and visa which will allow me to study film in UCLA. Habang iginagala ang paningin sa airport ay bumalik sa akin ang huling pag-uusap kasama ang ama. "I am offering you something, hija. If you will let me, I can help you study abroad. Kahit dito man lang, makabawi ako sa'yo." Dad pressed my hand.

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

I was obviously not used to speaking Tagalog because my first language was English, but I could understand, read and write in Filipino with minor difficulties. I knew I should hone my Filipino skills because I practically lived in the Philippines, but I couldn’t fully learn it if everyone around me speaks in English. Maybe I should ask Gidon to teach me more Filipino words the next time he’d visit. I wanted to eat my food faster so that I could throw the stick and silver paper plate on my way home, but it was too hot. I kept blowing the fishball so that it would quickly get cold. My mother might ask why I came home late so I started to think of different valid excuses. I wasn’t a good liar a

Nandito si Samantha sa garden kung nasaan kami ngayon? “1605, isang mansyon dati ang lugar na pinagtatayuan ngayon ng school. Mayaman ang Pilipinas sa yamang kapaligiran. Mabilis umuusbong ang kalakalan. 1565 noong pumunta ang mga Espanyol dito at umabot ng ilang daang taon. 1898 nagkaroon ng Kalayaan ang Pilipinas mula sa pagkakasakop. Mahalaga itong kasaysayan, dito nagsimula ang lahat,” Hindi na ako magtataka kung bakit ang husay ni Sir Franco sa literature, naabutan yata niya ang mga panahong ito.

Tsaka bat gusto niyang casual lang kami pag kami lang dalawa? “Just like how you call me at Siargao, kinda missed hearing ‘Tommy’ from you.” Sagot niya. Bigla kong narinig ang malakas na bell sa galing sa skwelahan, palatandaan na simula na nang klase.

sabi niya sa akin. "What is it, Camz?" I heard her gasped loudly. "Uuwi ako d'yan sa Pinas this week," imporma niya sa akin. "Oh, talaga? Uuwi ka?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. I couldn't believe that she'll be back here in the Philippines. "Yes. Uuwi ako d'yan this week," sabi pa niya. "Bakit ka uuwi this week?" tanong ko pa sa kanya.