Speaking Hypothetically Novels & Stories

We conditioned our mind that there's still hope when we think about these things. Is it just me or most of us do this? Yeah, it's absolutely hypocritical. That when something horrible happened that cannot be fixed by anything existing, we're hoping for a magical resolution. A fictional way of thinking that there's still a way. A hypothetical alternative which could help us correct the things we've done wrong. After all, it only makes us feel complacent of the situation even if we all knew that this one last imaginary option is just created by our desparate state of mind.

Hindi naman niya ito kailangang seryosohin ngunit bakit as if buhay niya ang nakasalalay sa sinabing iyon ni Sabina? WHAT THE HECK? May pagka-psychopathic yata talaga ang lalaking ito, hindi makapaniwalang sabi ni Sabina sa sarili habang napapailing na lumabas na ng bahay nito. “At ano namang akala mo, maiinlab nga akong talaga saiyo? Hypothetical lang iyon, alam mo ba kung anong ibig sabihin ng hypothetical question, ha?” Sigaw niya sa loob ng bakuran nito. Bahagya pa niyang sinipa ang gate nito saka nagmamartsang naglakad palabas ng subdibisyon na iyon.

Pababa pa lang ako ng hagdan nang marinig ko ang boses ni Xavier. "Jake, if I did something wrong against our bond of brotherhood, would you forgive me?" "Silly. What kind of question is that?" "It's a hypothetical question, bro." "Okay. I don't have a hypothetical answer then." Humalakhak si Jake at kita sa mukha nito ang pagkamangha sa tanong ni Xavier. Dahil sa narinig ko kaya nakisali ako sa usapan nila. Tinanong ko si Xavier kung ano ang nagawa n'yang pagkakamali pero tumawa lang din siya. Hypothetical question lang daw talaga ang sinabi n'ya pero duda ako. Nahalata ko kasi ang uneasiness na nararamdaman niya.

Hindi ko alam kung ang tinutukoy niya ay ang dagat, o ang katahimikan. “Sav?” sabi niya bigla. “Hmm?” “Kung may mangyari sa’kin...” “Diana,” putol ko agad. “Huwag.” Tumawa siya, pero may halong pagtataka. “Relax. Hindi ako magdadrama. Hypothetical lang.” “Huwag,” ulit ko. “Ayoko ng ganyan.” Saglit siyang natahimik. “Sige.”

“Anong klaseng pagsisinungaling?” Hindi niya masabi, pero ramdam ni Riza ang bigat sa tono niya. “Hypothetical lang…” pilit na ngiti ni Kenneth. “Pero… mapapatawad mo ba ako?” Matagal bago sumagot si Riza. Seryoso ang mata.

Start. --- Kinagabihan, lampas alas-otso na ng gabi ay nasa opisina pa si Cesca. Magkaharap ulit silang dalawa sa common desk area, parehong focused sa pag-edit ng affidavit. Tahimik, concentrated pero walang tension. Si Cesca ang unang bumasag ng katahimikan. “Sir, may tanong ako. Hypothetical.” “Proceed.” “Paano kung... ‘yung taong in denial na pagod siya, pero lahat ng tao sa paligid niya ay aware na laspag na siya, pero hindi pa rin siya tumitigil?”